Шуд чу Маҳмӯди ғазнавии сӯии рай
شد چو محمود غزنوی سوی ری
Мардум рай шуданд тобеъи вай
مردم ری شدند تابع وی
Шаҳр беҷанг вкинаҳ шуд таслим
شهر بیجنگ وکینه شد تسلیم
Зон ки буданд мардумони ҳаким
زان که بودند مردمان حکیم
Лек шаҳи дорҳо бпо фармуд
لیک شه دارها بپا فرمود
Бар ҳакямони рай ҷафо фармуд
بر حکیمان ری جفا فرمود
Бар дар раии дивист дори афрошт
بر در ری دویست دار افراشت
Кард бар дори ҳарки номӣ дошт
کرد بر دار هرکه نامی داشت
Вази ҳакямон ва аз хирадмандон
وز حکیمان و از خردمندان
Кард халқии азим дар зиндон
کرد خلقی عظیم در زندان
Ҳама дар қалъаҳо ҳалок шуданд
همه در قلعهها هلاک شدند
Хок буданду боз хок шуданд
خاک بودند و باز خاک شدند
« фаррухӣ » фатҳи рай ба назм оварад
«فرخی» فتح ری بهنظم آورد
Дар раҳаши фарш таҳният густард
در رهش فرش تهنیت گسترد
Вази суханҳои « фаррухӣ » пайдост
وز سخنهای «فرخی» پیداست
Кин ҷафоҳои бе адади зкҷост
کاین جفاهای بیعدد زکجاست
Мардуми розӣу ироқӣ ро
مردم رازی و عراقی را
Биҷузи иқлӣми шарқи боқӣ ро
بجز اقلیم شرق باقی را
Қарматӣашони гуҳии ниҳодаи лақаб
قرمطیشان گهی نهاده لقب
Гоҳ бедайн вагоҳ бади мазҳаб
گاه بیدین وگاه بد مذهب
Ҳамаро хондаи мустаҳаққи дамор
همه را خوانده مستحق دمار
Лоиқи теғи тезу дархури дор
لایق تیغ تیز و درخور دار
Бад дар он соли марги зоянда
بد در آن سال مرگ زاینده
Мейри ғзнии азими нолндаҳ
میر غزنی عظیم نالنده
Марази сили гирифтаи ҳулқумаш
مرض سل گرفته حلقومش
Карда аз хӯрд ва хуфт маҳрӯмаш
کرده از خورد و خفت محرومش
Бо чунон дардҳои бе дармон
با چنان دردهای بیدرمان
Дод бар қатли олимии фармон
داد بر قتل عالمی فرمان
Дарди худро зи кӣна дармон ёфт
درد خود را ز کینه درمان یافت
Пас ба ғзнӣ расед ва фармон ёфт
پس به غزنی رسید و فرمان یافت
Дошт дар синаи кини дерина
داشت در سینه کین دیرینه
Дайр поед чўкҳнаҳ шуд кӣна
دیر پاید چوکهنه شد کینه
Хост зон қатли ом , қурби худоӣ
خواست زان قتل عام، قرب خدای
Вои азин қурбаи илои аллоҳи вой
وای ازین قربه الی الله وای
Кӣнаи зрдҳштӣу шмнӣ
کینهٔ زردهشتی و شمنی
Шуд мубаддил ба шиъӣу суннӣ
شد مبدل به شیعی و سنی
« се сбдгл » китоби бӯдо буд
«سه سبدگل» کتاب بودا بود
Зони зардуштён « Авесто » буд
زآن زردشتیان «اوستا» بود
« се сабади гул » миёни носибӣон
«سه سبد گل» میان ناصبیان
Гашти бўбкру умру Усмон
گشت بوبکر و عمّر و عثمان
Низ наздик шиъа шуд , ҳайдар
نیز نزدیک شیعه شد، حیدر
Бадали зрдҳшти пайғамбар
بدل زردهشت پیغمبر
Ҳамчуи зардушт каз хуросон хост
همچو زردشت کز خراسانخاست
Кор шиъӣ шуд аз хуросони рост
کار شیعی شد از خراسان راست
Буд бўмслми хуросонӣ
بود بومسلم خراسانی
Яке аз шиъёни Эронӣ
یکی از شیعیان ایرانی
Чун ки бади шиъаи Аҳмади саффоҳ
چون که بد شیعه احمد سفاح
Кард хӯн банӣ Умияи мубоҳ
کرد خون بنیامیه مباح
Моам Маъмуни ҳам аз хуросон буд
مام مامون هم از خراسان بود
Аз даҳоқини гўзконон буд
از دهاقین گوزکانان بود
Хӯни Маъмун ба сӯй моам кашид
خون مامون به سوی مام کشید
Дар хуросон , аз он мақом гузид
در خراسان، از آن مقام گزید
Дар хуросон чу буд шиъаи фузун
در خراسان چو بود شیعه فزون
Шуд ҳаводори шиъёни мأмўн
شد هوادار شیعیان مأمون
Ҷонишини сохт пӯри Мӯсо ро
جانشین ساخت پور موسی را
Кард роиҷи шиори хзро ро
کرد رایج شعار خضرا را
Аз хуросонён ҳимоят ёфт
از خراسانیان حمایت یافت
Ҷой бар маснад хилофат ёфт
جای بر مسند خلافت یافت
Чун ба шоҳӣ раседу гашти қавӣ
چون به شاهی رسید و گشت قوی
Кард трўбҷи мазҳаби алавӣ
کرد تروبج مذهب علوی
Боз чун маҳди шиъаи гашти Ироқ
باز چون مهد شیعه گشت عراق
Кеши суннат ба шарқ кард ишроқ
کیش سنت به شرق کرد اشراق
Сари басари мардумони он иқлӣм
سر بسر مردمان آن اقلیم
Ҳамчуи зардуштёни аҳди қадим
همچو زردشتیان عهد قدیم
Ки гузиданд аз лҷоҷу харӣ
که گزیدند از لجاج و خری
« сабади гул » ба сарви Кошмарӣ
«سبد گل» به سرو کاشمری
Мутаъассиб шуданд дар суннат
متعصب شدند در سنت
Ҷуста аз қатли шиъёни ҷинат
جسته از قتل شیعیان جنت
Ғорати шиъёни Эрон ро
غارت شیعیان ایران را
Биниҳода лақаби ҷиҳоду ғзо
بنهاده لقب جهاد و غزا
Лек афғон чарост талху турш
لیک افغان چراست تلخ و ترش
Кӣ бародар шавад бародаркуш ? !
کی برادر شود برادرکش؟!
Дар замони мулӯки туркистон
در زمان ملوک ترکستان
Будӣ ин кӣнаро магари унвон
بودی این کینه را مگر عنوان
Бахти бади байн ки қавми афғонӣ
بخت بد بین که قوم افغانی
Комднд аз нажоди Эронӣ
کآمدند از نژاد ایرانی
Мардуми ғазнау Тухористон
مردم غزنه و تخارستان
Вони гуруҳи наҷиби порси забон
وآن گروه نجیب پارسزبان
Қатли шиъӣ савоб донистанд
قتل شیعی ثواب دانستند
Қатл карданд то тавонистанд
قتل کردند تا توانستند
Ончии Маҳмӯди ғазнавӣ дар рай
آنچه محمود غزنوی در ری
Кард бедод ва гуфта шуд дар вай
کرد بیداد و گفته شد در وی
Мейри Маҳмӯди ғлҷаҳи бадтар аз он
میر محمود غلجه بدتر از آن
Кард бо мардумони асФоҳон
کرد با مردمان اصفاهان
Венаи аҷабтар ки фозилӣ наҳарир
وین عجبتر که فاضلی نحریر
Карда торбхи қавмро таҳрир
کرده تاربخ قوم را تحریر
Гуфта дар солномаи кобул
گفته در سالنامهٔ کابل
Моҷарои ҳуҷуми қавми мғл
ماجرای هجوم قوم مغل
Номи онро дуруст биниҳодаст
نام آن را درست بنهادست
Зулм ва ваҳшӣгарӣ қаламдодаст
ظلم و وحشیگری قلمدادست
Лек аз он пас ба сафҳае маъдӯд
لیک از آن پس به صفحهای معدود
Карда тамҷид аз ашрафу Маҳмӯд
کرده تمجید از اشرف و محمود
Ҳаркии Маҳмӯд ғазнавӣ дорад
هرکه محمود غزنوی دارد
Кӣ ба Маҳмӯди ғлҷаҳ рӯй орад
کی به محمود غلجه روی آرد
Миркзи ҳарҷу мараҷи гашти амир
میرکز هرج و مرج گشت امیر
Мейряшро басии бузурги мгир
میریش را بسی بزرگ مگیر
Миркши пешаи қатлу вбронист
میرکش پیشه قتل و وبرانیست
Офат мазраъ мусулмонӣаст
آفت مزرع مسلمانیست
Мейри гарданкаш калла бурдор
میر گردنکش کلهبردار
Сараш бар найзаи боду тан бар дор
سرش بر نیزه باد و تن بر دار
Мейр бояд ҷаҳон кунад обод
میر باید جهان کند آباد
Ватан аз мейр , тоза бояду шод
وطن از میر، تازه باید و شاد
Миркомди василаи тдмир
میرکآمد وسیلهٔ تدمیر
ӯ чаҳ мерайаст ? мурдаи боди он мейр
او چه میری است؟ مرده باد آن میر
Писари висро бутӣ донанд
پسر ویس را بتی دانند
Мейри Маҳмӯд ғозяш хонанд
میر محمود غازیش خوانند
Ҳайф бошад сафеҳи савдое
حیف باشد سفیه سودایی
Қаҳрамони нажоди ориёӣ
قهرمان نژاد آریایی
Ҳаркиро шери ҳндхўор буд
هرکه را شیر هندخوار بود
Бо ски ғлҷаҳаш чаҳ кор буд
با سک غلجهاش چه کار بود
Ваон киро ҳаст Аҳмади абдол
وان که را هست احمد ابدال
Чаҳ тафохур ба ашрафи мҳтол
چه تفاخر به اشرف محتال
Ваон ки рочўн « взирФтҳ » сиррӣаст
وان کهراچون «وزیرفتح»سریست
Нанг бошадгараш сари дгрист
ننگ باشد گرش سر دگریست
Ваон ки дорад савор чун Айюб
وان که دارد سوار چون ایوب
Мадҳ дуздон кунад набошад хуб
مدح دزدان کند نباشد خوب
Бтар аз ҷумлаи он сафеҳи ънўд
بتر از جمله آن سفیه عنود
Ки расонади нажодашон ба яҳуд
که رساند نژادشان به یهود
Қавми афғони яҳуд ху набӯд
قوم افغان یهود خو نبود
Ин хатои қобил афв набӯд
این خطا قابل عفو نبود
Набӯд ҷузи ҷуҳуди насли ҷуҳуд
نبود جز جهود نسل جهود
Сомӣу орбон ба ҳам ки шунӯд
سامی و آربان به هم که شنود
Нест андари забони пухтоне
نیست اندر زبان پختانی
Асарӣ аз лисони ъбронӣ
اثری از لسان عبرانی
Нест ҷузи номи тангаи хайбар
نیست جز نام تنگهٔ خیبر
Аз яҳӯдӣ дар он ҳудӯди асар
از یهودی در آن حدود اثر
Ҳайф бошад нажоди маздое
حیف باشد نژاد مزدایی
Нисбат худ кунад ба иҳўоиӣ
نسبت خود کند به یهوایی
Ҷоҳилоне ки соҳиб ғаразанд
جاهلانی که صاحب غرضند
Зумраи фӣ қлўбҳм маразанд
زمره فی قلوبهم مرضند
Ин аботили норавои созанд
این اباطیل ناروا سازند
То милалро зи ҳам ҷудои созанд
تا ملل را ز هم جدا سازند
Олимонанд дояи кишвар
عالمانند دایهٔ کشور
Аз ҷаҳолати вақойиъи кишвар
از جهالت وقایع کشور
Доягар Тифлро кунад иғво
دایه گر طفل را کند اغوا
Ҳаст масъӯл назд бори худо
هست مسئول نزد بار خدا
На ҳамин доягӣ наме донанд
نه همین دایگی نمیدانند
Ҳақ ҳамсоягӣ наме донанд
حق همسایگی نمیدانند
То қалам ҳаст дркФи ҷҳол
تا قلم هست درکف جهال
Нашавад кам зи даҳри ҷангу ҷидол
نشود کم ز دهر جنگ و جدال
Гашти ин баҳри ҷоҳилони асбоб
گشت این بهر جاهلان اسباب
Оламу дайну илми кишти хароб
عالم و دین و علم کشت خراب
Ба сафоҳон фитодам аз зиндон
به صفاهان فتادم از زندان
Гуфтам ин шеърҳо дар асФоҳон
گفتم این شعرها در اصفاهان