Моҳи мурдод чун ба поён шуд
ماه مرداد چون به پایان شد
Асари шафқатӣ намоён шуд
اثر شفقتی نمایان شد
Лек Лутфӣ ки бадтар аз қаҳр аст
لیک لطفی که بدتر از قهر است
Подзаҳрӣ ки бадтар аз заҳр аст
پادزهری که بدتر از زهر است
Гуфт бо ман раиси шуъбаи чор
گفت با من رئیس شعبهٔ چار
Ки расидааст ҳукмӣ аз дарбор
که رسیده است حکمی از دربار
Ки зи Теҳрони буруни Фрстимт
که ز تهران برون فرستیمت
Худ бифармоӣ чун Фрстимт
خود بفرمای چون فرستیمت
Ҷузи хуросон ки нест рухсати он
جز خراسان که نیست رخصت آن
Ба куҷо рафт хоҳӣ аз Теҳрон ?
به کجا رفت خواهی از تهران؟
Гуфтам арнисти рухсати Машҳад
گفتم ارنیست رخصت مشهد
Ҳабси беҳтари марои зи нафии балад
حبس بهتر مرا ز نفی بلد
наме тавонам дар он шарифи мақом
میتوانم در آن شریف مقام
Зиндагонӣ кунам бар ақвом
زندگانی کنم بر اقوام
Лек ҷой дигар ғариби уфтам
لیک جای دگر غریب افتم
Аз ҳамаи чиз бе насиби уфтам
از همه چیز بینصیب افتم
Ки маро нест хонау лона
که مرا نیست خانه و لانه
На асосии фарохури хона
نه اثاثی فراخور خانه
Ҳам на озодиӣӣ ки коркунам
هم نه آزادیئی که کارکنم
Хубашро соҳиби аътборкнм
خوبش را صاحب اعتبارکنم
Пас ҳамон ба ки андарин маҳбас
پس همان به که اندرین محبس
Бигузаронам басони мурғи қафас
بگذرانم بسان مرغ قفس
Вази сари шавқи ҳафтае якбор
وز سر شوق هفتهای یکبار
Зану атфоли рокнми дидор
زن و اطفال راکنم دیدار
Гуфт ночор боядат рафтан
گفت ناچار بایدت رفتن
Амри дарборро пазируфтан
امر دربار را پذیرفتن
Чори ночор чун чунон дидам
چار ناچار چون چنان دیدم
Исфаҳонро ба ҳабси бгзидм
اصفهان را به حبس بگزیدم
Гуфтам ин шаҳри шаҳри шоҳонст
گفتم این شهر شهر شاهانست
Ҷои ёрону никхўоҳонст
جای یاران و نیکخواهانست
Исфаҳони нима ҷаҳон гуфтанд
اصفهان نیمهٔ جهان گفتند
Нимӣ аз васф Исфаҳон гуфтанд
نیمی از وصف اصفهان گفتند
Дӯстоне азиз дорам низ
دوستانی عزیز دارم نیز
Чист беҳтари зи дӯстони азиз
چیست بهتر ز دوستان عزیز
Хостами рухсатӣ ки дар ин ҳол
خواستم رخصتی که در این حال
Биравам шаб ба назд аҳлу аёл
بروم شب به نزد اهل و عیال
Чун ки буд аз вазифа ӣ мардӣ
چون که بود از وظیفه ی مردی
Хостами зўбаҳи ҳуҷбу хунсардӣ
خواستمزوبهحجبو خونسردی
Кози пас панҷ моҳаи ранҷи фироқ
کاز پس پنجماهه رنج فراق
Имшаб аз ҷуфт худ набошам тоқ
امشب از جفت خود نباشم طاق
Гарчи буд он вазифаи ахлоқӣ
گرچه بود آن وظیفه اخلاقی
Напазируфташ аз қрмсоқӣ
نپذیرفتش از قرمساقی
Асри зии хонаи рҳспри гаштам
عصر زی خانه رهسپر گشتم
Шаби дубора ба ҳабси баргаштам
شب دوباره به حبس برگشتم
Зуҳри фардои савор фард шудам
ظهر فردا سوار فُرد شدم
То сафоҳони зи садама хирад шудам
تا صفاهان ز صدمه خرد شدم
Дар сафоҳон шудам ба хонаи садр
در صفاهان شدم به خانهٔ صدر
Шайхи абдулҳусайни олии қадар
شیخ عبدالحسین عالی قدر
Миҳмон кард бандаро чли рӯз
میهمان کرد بنده را چل روز
Шармсорами зи лутфҳоаш ҳануз
شرمسارم ز لطفهاش هنوز
Дӯстоне дар Исфаҳон дорам
دوستانی در اصفهان دارم
Ки з ҳар як сад имтинон дорам
که ز هر یک صد امتنان دارم
Арза карданд бар ман он аҳбоб
عرضه کردند بر من آن احباب
Он яке хона ваон дигар асбоб
آن یکی خانه وان دگر اسباب
Сайидии ном ӯ ба илми илм
سیدی نام او به علم علم
Хона ам дод аз тариқи карам
خانهام داد از طریق کرم
Он яке парда доду қоличаҳ
آن یکی پرده داد و قالیچه
Дгарӣ фарш доду қоличаҳ
دگری فرش داد و قالیچه
Сару сомонкӣ ба худ додам
سر و سامانکی به خود دادم
Пас паии бача ҳо фиристодам
پس پی بچهها فرستادم
Кӯдакон омаданд бо модар
کودکان آمدند با مادر
Ллаҳу доя , кулуфту нукар
لَله و دایه، کلفت و نوکر
Хонаам буд бркронаҳи шаҳр
خانهام بود برکرانه شهر
Кард азин рӯи полис бо ман қаҳр
کرد ازین رو پلیس با من قهر
Лоҷарам дузд зад ба хонаи мо
لاجرم دزد زد به خانهٔ ما
Кард пари шевани ошиёна ӣ мо
کرد پر شیون آشیانه ی ما
Дузд каз ҷониб полис ояд
دزد کز جانب پلیس آید
Ҳарчӣ колои барад нафис ояд
هرچه کالا برد نفیس آید
Лек гуфтанд ин мисли зини пеш
لیک گفتند این مثل زین پیش
Набарди дузди хонаи дарвеш
نبرد دزد خانهٔ درویش
Дузди доно ба ганҷу кони зндо
دزد دانا به گنج و کان زندا
Дузди ношӣ ба коҳдони зндо
دزد ناشی به کاهدان زندا
Чун бдонстми ин муомила чист
چون بدانستم این معامله چیست
Ваон адоҳои аблаҳона з кист
وان اداهای ابلهانه ز کیست
Ба сарое шудам ки ҳаст эмин
به سرایی شدم که هست ایمن
Ман зи нзмиаҳу полис аз ман
من ز نظمیه و پلیس از من
Ҳаст озодае сафоҳонӣ
هست آزادهای صفاهانی
Никмрдӣ ба номи султонӣ
نیکمردی به نام سلطانی
Некбахтии рафиқу хуши маҳзар
نیکبختی رفیق و خوش محضر
Дӯстдори камолу аҳли ҳунар
دوستدار کمال و اهل هنر
Ҳам хирадманд ва ҳам сухан донист
هم خردمند و هم سخندانست
Бо саводаст ва айн инсонаст
با سواد است و عین انسانست
Хонаи хешро ба ман яла кард
خانهٔ خویش را به من یله کرد
Аз карам бо худо муомила кард
از کرم با خدا معامله کرد
Низ чун ёфт тангдастии ман
نیز چون یافت تنگدستی من
Гуфт тақдим тест ҳастӣ ман
گفت تقدیم تست هستی من
Ин таъоруфи азуи нпзрФтм
این تعارف ازو نپذرفتم
Ҷузи ду панҷоҳ қарз нагирифтам
جز دو پنجاه قرض نگرفتم
Лек рӯҳами раҳин ҳиммат ӯст
لیک روحم رهین همت اوست
Гарданами зибри бор миннат ӯст
گردنم زبر بار منت اوست
Хонадони амин ба ман ёранд
خاندان امین به من یارند
Ҳама чун « эътимод туҷҷоранд »
همه چون «اعتماد تجارند»
Вази пизишкон чу Мустафоу амин
وز پزشکان چو مصطفی و امین
Ғси маънии з ҳар ду гашта самин
غث معنی ز هر دو گشته سمین
Дӯстони дгркаҳ то ҳастам
دوستان دگرکه تا هستم
Ба ъаноёти ҷумлаи пои бастам
به عنایات جمله پا بستم