Мисли мардумон хато нашавад

مثل مردمان خطا نشود

Ки дуе нест кони се то нашавад

که دویی نیست کان سه‌تا نشود

Бо ман ин ҳабси гоҳ рокор аст

با من این حبس گاه راکار است

Ҳабси ин бандаи сеюмин бор аст

حبس این بنده سومین‌بار است

Борҳои дигар бидӯни диранг

بارهای دگر بدون درنگ

Май гузаштами зи раҳ ба маҳбаси танг

می گذشتم ز ره به محبس تنگ

Чун расидами зи раҳ валек ин бор

چون رسیدم ز ره ولیک این بار

Баради Фхроӣим ба шуъбаи чор

برد فخرائیم به شعبهٔ چار

Чун нишастам дарони кричаҳи сард

چون نشستم درآن کریچهٔ سرد

Камар ман гирифт аз нави дард

کمر من گرفت از نو درد

Диргоҳӣ нишастам онҷои ман

دیرگاهی نشستم آنجا من

Каси нафармуди суҳбатӣ бо ман

کس نفرمود صحبتی با من

Аз пас як ду соъат , омад пеш

از پس یک‌ دو ساعت‌، آمد پیش

Фарбеҳии сабзи ранги вкоФркиш

فربهی سبز رنگ وکافرکیش

Сӯратии гирду чеҳрае мағрур

صورتی گرد و چهره‌ای مغرور

Дасту поеи зи завқу санъати давр

دست و پایی ز ذوق و صنعت دور

Лек даркори хеши зибру заранг

لیک درکار خویش زبر و زرنگ

Ба фусуни рӯбаҳ ва ба кбрплнг

به فسون روبه و به کبرپلنگ

Дод даст ва нишаст ва хома кашид

داد دست و نشست و خامه کشید

Ҷои вному нишон ман пурсед

جا ونام و نشان من پرسید

Пас бузади бонг ва омад аз берун

پس بزد بانگ و آمد از بیرون

Яке аз он се марди роҳнмўн

یکی از آن سه مرد راهنمون

Аввали ранҷ ва заҳматаст ӣнҷо

اول رنج و زحمت است اینجا

Фатҳи боб машаққатаст ӣнҷо

فتح باب مشقت است اینجا

Банда бо он ъўони равонаи шудем

بنده با آن عوان روانه شدیم

Як дўсоът ба як ду хонаи шудем

یک‌دوساعت‌به یک‌دو خانه شدیم

Шарҳи он дахмаҳо аз асрор аст

شرح آن دخمه‌ها از اسرار است

Фкркоҳст ва хотрозор аст

فکرکاهست و خاطرآزار است

Дар яке зон дўклбаҳи аҳзон

در یکی زان دوکلبهٔ احزان

Мардумӣ дидам аз ?илами ларзон

مردمی دیدم از الم لرزان

Ҳоҷи сайёҳи қумии пурхур

حاج‌سیاح قمی ‌پرخور

Буд он ҷои бастаи брохўр

بود آن جای بسته برآخور

Шиками ганда пеш оварда

شکم گنده پیش آورده

Гандаи бӯе ба риш оварда

گنده‌بویی به ریش آورده

Гашта чирку сиёҳи мўлўиш

گشته چرک و سیاه‌مولویش

Бар забон буд мадҳи паҳлуяш

بر زبان بود مدح پهلویش

Шеър мехонду пуф пуф ме кард

شعر می‌خواند و پف پف می کرد

Бар сару риши халқ туф ме кард

بر سر و ریش خلق‌ تف می‌کرد

Мадҳ мехонд шоҳи Эрон ро

مدح می‌خواند شاه ایران را

Ҳомии фирқаи фақирон ро

حامی فرقهٔ فقیران را

То магари зӯдтар раҳо гардад

تا مگر زودتر رها گردد

Бози мебели утоқ ҳо гардад

باز مبل اطاق‌ها گردد

Сару ришӣ сафо диҳад аз нав

سر و ریشی صفا دهد از نو

Шиками гандаро диҳад ба ҷилав

شکم گنده را دهد به جلو

Биншинад ба маҷлиси аъён

بنشیند به مجلس اعیان

Бидиҳад ҳукми чойӣ ва қулён

بدهد حکم چایی و قلیان

Найзаро маҳрамона банд кунад

نیزه را محرمانه بند کند

Чанд ғозии магар баланд кунад

چند غازی مگر بلند کند

Гарчи дар шаҳри рай сарое нест

گرچه در شهر ری سرایی نیست

Маҳзарӣ , манзарӣ , лақое нест

محضری‌، منظری‌، لقایی نیست

Маҳфилу маҷлисӣ агар боқӣ аст

محفل و مجلسی اگر باقی است

Ҳаст дар ин маҳал ва ало нест

هست در این محل و الا نیست

Қасрҳоро бибаст давлат дар

قصرها را ببست دولت در

То ки шуд бози боб « қасри қаҷар »

تا که شد باز باب «‌قصر قجر»

Соъатии ҳам даричаи гузашт

ساعتی هم دریچه گذشت

То ҳамаи чизи сабти дафтари гашт

تا همه چیز ثبت دفتر گشت