Гурги хӯбии зи прдлони гуруҳ

گرگ خوبی ز پردلان گروه

Бо палангӣ рафиқ шуд дар кӯҳ

با پلنگی رفیق شد در کوه

Шудаи зи ихлос , ёрғори паланг

شده ز اخلاص‌، یارغار پلنگ

Хӯришаш будӣ аз шикори паланг

خورشش بودی از شکار پلنگ

Баҳри махдуми худ ба пинҳонӣ

بهر مخدوم خود به پنهانی

наменамӯдӣ шикори гирдоне

می‌نمودی شکار گردانی

Оҳӯонро навидҳо додӣ

آهوان را نویدها دادی

Ба сӯй ғорашон фиристодӣ

به سوی غارشان فرستادی

Бузу позни з кӯҳ ме ронадӣ

بز و پازن ز کوه می‌راندی

Хару гов аз тавила ме хондӣ

خر و گاو از طویله می‌خواندی

Ҳамаро бо фусуни вабои тадбир

همه را با فسون وبا تدبیر

намекашонадӣ ба сайдгоҳи амир

می کشاندی به صیدگاه امیر

Бад дар он ғори лонаи мӯшӣ

بد در آن غار لانهٔ موشی

Ҳарякии мӯш чанд харгӯшӣ

هریکی‌ موش‌ چند خرگوشی

Нагирифтӣ паланги шери шикор

نگرفتی پلنگ شیر شکار

Аз сари марҳамат ба мӯашони кор

از سر مرحمت به موشان کار

Лекини он куҳнаи ходими зулма

لیکن آن کهنه خادم ظلمه

Май расонадӣ ба мӯшҳо садама

می‌رساندی به موش‌ها صدمه

То ки рӯзии паланги хуррам буд

تا که روزی پلنگ خرم بود

Ёри ғораши қарину ҳамдам буд

یار غارش قرین و همدم بود

Андакӣ бо рафиқ гарм гирифт

اندکی با رفیق گرم گرفت

Ёри ғораши ҳалим ва нарм гирифт

یار غارش حلیم و نرم گرفت

Ёри нодон ба ҳилау найранг

یار نادان به حیله و نیرنگ

Хост гардад савори пушти паланг

خواست گردد سوار پشت پلنگ

Дади зкбру схт бадв нигаред

دد زکبر و سخط بدو نگرید

Бо сарпанҷа хиштакаш бадаред

با سرپنجه خشتکش بدرید

Азпӣ куштанаш нашуд ранҷа

ازپی کشتنش نشد رنجه

Давр кардаш ба ним сарпанҷа

دور کردش به نیم سرپنجه

Кард ӯро зи ғори хеши бурун

کرد او را ز غار خویش برون

Гашти он ёри ғор , хору забун

گشت آن یار غار، خوار و زبون

Сӯии даҳ зони нишемани мумтоз

سوی ده زآن نشیمن ممتاز

Бо нишин дарида омад боз

با نشین دریده آمد باز

Рафт то марҳамӣ ба риш наад

رفت تا مرهمی به ریش نهد

Доруе бар нишин хеш наад

دارویی بر نشین خویش نهد

Мӯшҳоӣ казу ғамин буданд

موش‌هایی کزو غمین بودند

Роҳу бироаҳ дар камӣн буданд

راه و بیراه در کمین بودند

Чун ки бокуни порааш диданд

چون که باکون پاره‌اش دیدند

Аз паии интиқом ҷунбиданад

از پی انتقام جنبیدند

Мӯш , ошиқ буд ба захми паланг

موش‌، عاشق بود به زخم پلنگ

намекунад сӯии захмдори оҳанг

می‌کند سوی زخمدار آهنگ

Гар барон захм ояд ва ме зад

گر برآن زخم آید و می‌زد

Хаста аз ҷои барнамеи хезад

خسته از جای برنمی‌خیزد

Ман шнўдстми ин сухани зи устод

من شنودستم این سخن ز استاد

Аҳд бо ӯст ҳарчӣ бодобод

عهد با اوست هرچه باداباد

БўолФрҷ низ қитъа Эй дорад

بوالفرج نیز قطعه‌ای دارد

Вндри он ин ҳадиси бгзорд

وندر آن این حدیث بگزارد

Алғрзи мӯшӣ аз миён хезед

الغرض موشی از میان خیزید

Нимшб бар ҷароҳаташ мизед

نیمشب بر جراحتش میزید

Захми носури гашт аз он зҳроб

زخم ناسور گشت از آن زهراب

Шуд баннои вуҷӯди марди хароб

شد بنای وجود مرد خراب

Мард ва карданд дар замини чолиш

مرد و کردند در زمین چالش

Рӯи з мӯашон бипурс аҳволаш

رو ز موشان بپرس احوالش

Он взбрӣ ки нест мардуми дор

آن وزبری که نیست مردم‌دار

Беҳтар аз ӯст гурги мрдмхўор

بهتر از اوست گرگ مردمخوار

Вои он кӯ ба паштӯонеи шоҳ

وای آن کو به پشتوانی شاه

Бар раият кунад ба кибри нигоҳ

بر رعیت کند به کبر نگاه

Дили махлуқро бёзорд

دل مخلوق را بیازارد

То дили шоҳро нигаҳ дорад

تا دل شاه را نگه‌دارد

Чун дарафтод бар забони авом

چون درافتاد بر زبان عوام

Охир аз шоҳ башнавад дашном

آخر از شاه بشنود دشنام

Шаҳ чўдшном дод ва ронад аз дар

شه چودشنام داد و راند از در

Миҳмон мешавад ба қасри қаҷар

میهمان می‌شود به قصر قجر

Чун ки дар қсргшти ҷои баҷо

چون که در قصرگشت جای بجا

Тез охир диҳад ба марги Фҷо

تیز آخر دهد به مرگ فجا

Ваон ки омад ба назд халқи азиз

وان که آمد به نزد خلق عزیز

Эҳтиромаш кунанд шоҳон низ

احترامش کنند شاهان نیز

Вагар азшоаҳ башнавад дашном

وگر ازشاه بشنود دشنام

Офариниш кунанд хайли аном

آفرینش کنند خیل انام

Ҷонаши ин офарин нигаҳ дорад

جانش این آفرین نگه‌دارد

Иззаташро ҳамин нигаҳ дорад

عزّتش را همین نگه دارد