Дар Самарқанди пешвое буд
در سمرقند پیشوایی بود
Халқро ҳуҷҷати худоӣ буд
خلق را حجت خدایی بود
Вндрони шаҳр буд сарҳангӣ
وندرآن شهر بود سرهنگی
Шаҳнае , золимӣ , қавии чангӣ
شحنهای، ظالمی، قویچنگی
Ба ситами халқи пешаи вари афшурд
به ستم خلق پیشهور افشرد
Пешаи вари шикваи пешворо барад
پیشهور شکوه پیشوا را برد
Гуфт шихо барис ба аҳволам
گفت شیخا برس به احوالم
Збни ситам кора воситон молам
زبن ستم کاره واستان مالم
Пешво бас набӯд бо сарҳанг
پیشوا بس نبود با سرهنگ
Гуфт бо додхоҳ аз дили танг
گفت با دادخواه از دل تنگ
Сбркн то худо кунад корӣ
صبرکن تا خدا کند کاری
Мари марои дардисари мадаи борӣ
مر مرا دردسر مده باری
Гуфт бо ашки тафтау дами сард
گفت با اشک تفته و دم سرد
Чун туе сар , куҷо барем ин дард
چون تویی سر، کجا بریم ایندرد
Сар на танҳо ба тоҷи дрхрдост
سر نهتنها بهتاجدرخرداست
Гоҳ-гоҳеи ҳам аз дар дард аст
گاهگاهی هم از در درد است
Ҳркро бар сарони сиррӣ бояд
هرکرا بر سران سری باید
Дар сараши дарди сарварӣ бояд
در سرش درد سروری باید
Меҳтарии сари басар хатар бошад
مهتری سر بسر خطر باشد
Ғаму тимор ва дардисар бошад
غم و تیمار و دردسر باشد
Шайхи ганҷӣ ҳазина кард бузург
شیخ گنجی هزینه کرد بزرگ
То мари он гиларо раҳанд зи гург
تا مر آن گله را رهاند ز گرگ