Худ шунидӣ ҳадиси ъўҷи ъноқ

خود شنیدی حدیث عوج عناق

Ваон сҳмноки мардуми ъмлоқ

وان سهمناک مردم عملاق

Мардуми писар шуҷоатӣ буданд

مردم پسر شجاعتی بودند

Фавқи одат ҷамоатӣ буданд

فوق عادت جماعتی بودند

Қадашон чун чанорҳои куҳан

قدشان چون چنارهای کهن

Сару гардан чу бурҷӣ аз оҳан

سر و گردن چو برجی از آهن

Ҳарчӣамад ба пеш ме хӯрданд

هرچه امد به پیش می‌خوردند

Вончаҳ омад ба даст май бурданд

وآنچه آمد به‌دست می‌بردند

Танаи гандау шуҷоату зӯр

تنهٔ گنده و شجاعت و زور

Карда буд он гуруҳро мағрур

کرده بود آن گروه را مغرور

Аътноӣӣ ба кас наме карданд

اعتنائی به کس نمی کردند

Як дам аз ҷавр бас наме карданд

یک‌دم از جور بس نمی کردند

Чун ба дилашони ситам қарор гирифт

چون به دلشان ستم قرار گرفت

Ақл аз он мардумон канор гирифт

عقل از آن مردمان کنار گرفت

Дид к-эйашони тиҳии з фоида анд

دید کایشان تهی ز فایده‌اند

Ҳамаи беруни зи ақл ва қоида анд

همه بیرون ز عقل و قاعده‌اند

Рафт наздики Мӯсои умрон

رفت نزدیک موسی عمران

Гуфт аз ин қавм дод ман бустон

گفت از این قوم داد من بستان

Лоҷарам бар чунон гуруҳи далер

لاجرم بر چنان گروه دلیر

Гашти муштии ҷуҳуди муфлис , чир

گشت مشتی جهود مفلس‌، چیر

Боғбони ков ба боғи гули корд

باغبان کاو به باغ گل کارد

Алафи ҳарзаро буруни орад

علف هرزه را برون آرد

Ваон дарахтӣ ки несташ самарӣ

وان درختی که نیستش ثمری

АФкнндш ба теша ё табарӣ

افکنندش به تیشه یا تبری

Алафи ҳарза ва дарахт нарук

علف هرزه و درخت نرک

Дар гулистон наме кашанди сарак

در گلستان نمی کشند سرک

Чун ки буданд зулми кору палид

چون که بودند ظلم کار و پلید

Боғбони бехашони з боғ бурид

باغبان بیخشان ز باغ برید

Ту ҳам эй сифлаи хари мағрур

تو هم ای سفلهٔ خر مغرور

Ки шудӣ муттакӣ ба қӯти взўр

که شدی متکی به قوت وزور

Мари маро чаҳ ки зар чаҳ дории ту

مر مرا چه که زر چه داری تو

Никномии нигар чаҳ дории ту

نیکنامی نگر چه داری تو

Шавамӣ нафаси хештани байнат

شومی نفس خویشتن بینت

Мард вазн мекунанд нафринат

مرد وزن می کنند نفرینت

Тарсам аз шавамӣ ту охири кор

ترسم از شومی تو آخر کار

Шавад ин мамлакат ба марги дучор

شود این مملکت به مرگ دچار

Кин мисли сахти шуҳра даҳр аст

کاین مثل سخت شهرهٔ دهر است

Ҷаҳли як тан , балои як шаҳр аст

جهل یک‌تن‌،‌ بلای یک شهر است

Подшаҳ чун намӯд нодонӣ

پادشه چون نمود نادانی

Рӯйанд кишварӣ ба вайронӣ

رویند کشوری به ویرانی