Чун расидам ба чанд майлии рай

چون رسیدم به چند میلی ری

Боду борони взбди пай дар пай

باد و باران وزبد پی در پی

Шаби торбку боди сарди вазон

شب تاربک و باد سرد وزان

Касу нокас ба қаҳваи хонаи хазон

کس و ناکس به قهوه‌خانه خزان

Буд гардӯнаем ҷой нишаст

بود گردونه‌ایم جای نشست

Худу атфолами андари он дарбаст

خود و اطفالم‌ اندر آن دربست

Бору колои хонаи баста ба ҳам

بار و کالای خانه بسته به ‌هم

Бор карда дар он зи пушту шикам

بار کرده در آن ز پشت و شکم

Рахтихобу мсинаҳу асбоб

رختخواب و مسینه و اسباب

Ҷомаи дону либосу фарши вктоб

جامه‌دان و لباس و فرش وکتاب

Буд қасдам ки ҳам дар он сари шаб

بود قصدم که هم در آن سر شب

Бдўоними сӯии раии мураккаб

بدوانیم سوی ری مرکب

Сӣ ва шаш соъатаст токаи мудом

سی و شش ساعتست تاکه مدام

Хоб бар чашм мо шудаст ҳаром

خواب بر چشم ما شدست حرام

Бояд имшаб расем бо хона

باید امشب رسیم با خانه

То намоем хоби ҷонона

تا نماییم خواب جانانه

Моам дар интизор Тифлон аст

مام در انتظار طفلان است

( « Меҳрӣ » аз ёд моам гирёнаст

(«‌مهری‌» از یاد مام گریانست

Ман з бе хобии втъби хаста

من ز بی‌خوابی وتعب خسته

Ду шбонрўзи дидаи нобаста

دو شبانروز دیده نابسته

Тунд ронадем бо ҳазор умед

تند راندیم با هزار امید

Ҳасан обод шуд зи даври падед

حسن‌آباد شد ز دور پدید

Чанд мошини қатори устода

چند ماشین قطار استاده

Ҳама аз баҳри ҳаракати омода

همه از بهر حرکت آماده

Яке ояндау раванда дигар

یکی آینده و رونده دگر

Он яке ланг ва он дигар пнҷр

آن‌ یکی لنگ و آن دگر پنجر

Бар дар қаҳваи хонаи мардӣ чанд

بر در قهوه‌خانه مردی چند

Роҳдорӣу раҳнавардӣ чанд

راهداری و رهنوردی چند

Рӯстои гирифтаи бори улоғ

روستایی گرفته بار الاغ

Қаҳва чӣ зари шимурдаи пеши чароғ

قهوه‌چی زر شمرده پیش چراغ

Посбонӣ ба кафи гирифтаи туфанг

پاسبانی به کف گرفته تفنگ

ШўФрӣ бо мусофирон дар ҷанг

شوفری با مسافران در جنگ

Буд қасдаш ки шаб диранг кунад

بود قصدش که شب درنگ کند

Вндри он қаҳваи хона ланг кунад

وندر آن قهوه‌خانه لنگ کند

Посбон бо камол бе дардӣ

پاسبان با کمال بی‌دردی

Буд нозир вале ба хунсардӣ

بود ناظر ولی به خونسردی

Бевае зон шФр шикоят кард

بیوه‌ای زان شُفُر شکایت کرد

Посбон аз шФр ҳимоят кард

پاسبان از شُفُر حمایت کرد

Ки таваққуф дар он мағозаи дӯд

که توقف در آن مغازهٔ دود

Дошт аз баҳрашони фаровони суд

داشت از بهرشان فراوان سود

Чун бихӯраданд кӯдакони ҳамаи чой

چون‌بخوردند کودکان همه چای

Ба шўФр гуфтам эй рафиқ мапоӣ

به شوفر گفتم ای رفیق مپای

Зуд бензин бирез ва газ бисоз

زود بنزین بریز و گاز بساز

Ки шабӣ тираасту роҳи дароз

که شبی تیره است و راه دراز

Ки ба ногуҳ яке биёмад пеш

که به‌ناگه یکی بیامد پیش

Гуфт бояд кунематон тафтиш

گفت باید کنیمتان تفتیش

Чун ки чизе набудам андари бор

چون که چیزی نبودم اندر بار

Наниҳодам ба мушт ӯ динор

ننهادم به مشت او دینار

Гуфтамаш бо лабии пар аз ханда

گفتمش با لبی پر از خنده

Буи хайрӣ наёяд аз банда

بوی خیری نیاید از بنده

Ҳарчӣ хоҳад дилат пажӯҳиш кун

هرچه خواهد دلت پژوهش کن

Чизе ар ёфтӣ накӯҳиш кун

چیزی ار یافتی نکوهش کن

Рафт ва багушӯд ҷумлаи бори маро

رفت و بگشود جمله بار مرا

Сахт душвор кард кори маро

سخت دشوار کرد کار مرا

Бандҳоро зикдгр бибаред

بندها را زیکدگر ببرید

Тангҳоро чу раҳзанони бдрбд

تنگ‌ها را چو رهزنان بدربد

Ҷомаи донҳои ман ба хоки андохт

جامه‌دان‌های‌ من به‌ خاک‌ انداخت

Борҳоро зи ҳам парешони сохт

بارها را ز هم پریشان ساخت

Фаршҳоро ба роҳи чиди ҳама

فرش‌ها را به راه چید همه

Рахтҳоро ба гул кашид ҳама

رخت‌ها را به گل کشید همه

Кӯдаконро якон якон оварад

کودکان را یکان یکان آورد

Бағалу ҷайбашон тафаҳҳус кард

بغل و جیبشان تفحص کرد

Дод овоз ва золӣ омад пеш

داد آواز و زالی آمد پیش

То занонро ҳаме кунад тафтиш

تا زنان را همی کند تفتیش

Ҷусту паймӯди он тнки моя

جست و پیمود آن تُنُک‌مایه

Ҷайбу ҷӯроби кулуфту доя

جیب و جوراب کلفت و دایه

Буд знбилкӣ ба бори андар

بود زنبیلکی به‌ بار اندر

Шиша май дар он чаҳор андар

شیشهٔ می در آن چهار اندر

Гуфт май беҷавоз мамнӯъ аст

گفت می بی‌جواز ممنوع است

Ҳаст қочоқу ғайр мшръ аст

هست قاچاق و غیر مشرع است

Гуфтамаш ин шароб Широз аст

گفتمش این شراب شیراز است

Солхурдаи сет ва хона андоз аст

سالخورده‌ست‌ و خانه‌ انداز است

Ин шароб аз ҳаким дастур аст

این شراب از حکیم دستور است

Доруӣ чанд Тифл ранҷур аст

داروی چند طفل رنجور است

Гар ба Теҳрон шароб дорад боҷ

گر به تهران شراب دارد باج

Дар сафоҳон ва порс нест хароҷ

در صفاهان و پارس نیست خراج

Гуфт аз имрӯз кардаанд эълон

گفت از امروز کرده‌اند اعلان

Боҷ дорад шароби асФоҳон

باج دارد شراب اصفاهان

Гуфтам имрӯз агар шудаст эълом

گفتم امروز اگر شدست اعلام

Ки май беҷавоз ҳаст ҳаром

که می بی‌جواز هست حرام

Ман ду рӯзаст то аз асФоҳон

من دو روز است تا از اصفاهان

Рахти бастам ба ҷониби Теҳрон

رخت بستم به جانب تهران

Гуфт беФоидст чун ва чаро

گفت بی فایدست چون و چرا

Ҳукм қонӯн надорад истисно

حکم قانون ندارد استثنا

Боядат сар ба ҳукм урф наҳй

بایدت سر به حکم عرف نهی

Панҷ тӯмон ва ним ҷурми диҳӣ

پنج تومان و نیم جرم دهی

Пас нишаст ва навишт бо миси мис

پس نشست و نوشت با مس‌مس

Қиссаро чанд сӯрати маҷлис

قصه را چند صورت مجلس

Чун ба ҳаряки ниҳоди саҳаи раис

چون به هریک نهاد صحه رئیس

Саҳа карданд посбону полис

صحه کردند پاسبان و پلیس

Панҷ тӯмон ва ним зар додам

پنج تومان و نیم زر دادم

Майу занбили ҳам басар додам

می و زنبیل هم بسر دادم

Ҷамъ кардам , лабии пар аз дашном

جمع کردم‌، لبی پر از دشنام

Рахту колои худ зи шореъи ом

رخت و کالای خود ز شارع عام

Ду се соъати дарин басар барадем

دو سه ساعت درین بسر بردیم

Соъатӣ низ об ва нон хӯрдем

ساعتی نیز آب و نان خوردیم

Қаҳва чӣ баради боқии зару мол

قهوه‌چی برد باقی زر و مال

Мондаи дуздро баради раммол

ماندهٔ دزد را برد رمّال

Чарб карданд сблтии ёрон

چرب کردند سبلتی یاران

Ману атфоли монда дар борон

من و اطفال مانده در باران

Шаби мо бргзшт аз нима

شب ما برگذشت از نیمه

Кӯдакони хаста , ман саросема

کودکان خسته‌، من سراسیمه

Барнишастем аз он криўаҳи оз

برنشستیم از آن کریوهٔ آز

Бигирифтем пеш , роҳи дароз

بگرفتیم پیش‌، راه دراز

То саҳари чурт буду хамёза

تا سحر چرت بود و خمیازه

То раседем мо ба дарвоза

تا رسیدیم ما به دروازه

Соъатии ҳам дар он макон монадем

ساعتی هم در آن مکان ماندیم

Маблағии сими нақди аФшондим

مبلغی سیم نقد افشاندیم

То аз он нақд , меҳтари баладӣ

تا از آن نقد، مهتر بلدی

Нася созад саодати абадӣ

نسیه سازد سعادت ابدی

Буд алқсаҳи вақти буқи саҳар

بود القصه وقت بوق سحر

Ки намудем сӯии шаҳри гузар

که نمودیم سوی شهر گذر

Бо тании хастау хаёли пареш

با تنی خسته و خیال پریش

Брсидим то ба хонаи хеш

برسیدیم تا به خانهٔ خویش

Лаб чу аз қанди ёри бӯсаи кушод

لب چو از قند یار بوسه گشاد

Талхии ин сафар бирафт аз ёд

تلخی این سفر برفت از یاد

Пас чанде , аз анҳсорксӣ

پس چندی‌، از انحصارکسی

Омаду хости узри рафтаи басӣ

آمد و خواست عذر رفته بسی

Гашти хстў ки он палиди нажод

گشت خستو که آن پلید نژاد

Зари мо барда аз раҳи бедод

زر ما برده از ره بیداد

Шишаҳои шаробро оварад

شیشه‌های شراب را آورد

Панҷ тӯмон ва нимро рад кард

پنج تومان و نیم را رد کرد

Лек афсуни кони шароби латиф

لیک افسون کان شراب لطیف

Фосид ва турш гашта буду касиф

فاسد و ترش گشته بود و کثیف

Ваон дағали кордори кофари кеш

وان دغل کاردار کافر کیش

Ҳаст машғӯли нобакории хубаш

هست مشغول‌ نابکاری خوبش

Ба худоӣ ки ҳаст воқифи роз

به خدایی که هست واقف راز

Зончаҳ гуфтам яке набӯд муҷоз

زانچه گفتم یکی نبود مجاز

Бошад аҳволи миллати Эрон

باشد احوال ملت ایران

Мисли он шароби асФоҳон

مثل آن شراب اصفاهان

Ки барандаш ба зӯр ва об кунанд

که برندش به زور و آب کنند

Зойеъу фосид ва хароб кунанд

ضایع و فاسد و خراب کنند

Вари пас аз муддатӣ диҳандаш боз

ور پس از مدتی دهندش باز

Боди раҳмат ба сирка ва ба пиёз

باد رحمت به سرکه و به پیاز

Ин идораи чёни дузду дағал

این اداره‌چیان دزد و دغل

Ҳама ҳастанд ғарқи макру ҳиял

همه هستند غرق مکر و حیل

На амонат на ҳиси миллият

نه امانت نه حس ملیت

На вазифа на покии ният

نه وظیفه نه پاکی نیت

Гавании инҳо ҳроўли ттрнд

گونی این‌ها هراول تترند

Ҳоши ллаҳ ки аз ттар бтрнд

حاش لله که از تتر بترند

Ҳамагӣ беақидау имон

همگی بی‌عقیده و ایمان

Баста бо дузду роҳзани паймон

بسته با دزد و راهزن پیمان

Ҷумлагии боргрдни ман ва ту

جملگی بارگردن من و تو

Шуғлашони лухт кардан ман ва ту

شغلشان لخت کردن من و تو

Ҳама бо ҳам мухолифу душман

همه با هم مخالف و دشمن

Рӯй ҳам рафтаи душманони ватан

روی‌ هم رفته دشمنان وطن

Ваон ки бошад амири ин дуздон

وان که باشد امیر این دزدان

Ҳаст бории назири ин дуздон

هست باری نظیر این دزدان

Вузароро сафоӣ ният нест

وزرا را صفای نیت نیست

Умароро ғам раият нест

اُمرا را غم رعیّت نیست

Он ки дар банди сим ва зар бошад

آن که در بند سیم و زر باشد

Ба раоёи кеш назар бошад ?

به رعایا کیش نظر باشد؟

Роҳӣ ар созаду хиёбонӣ

راهی ار سازد و خیابانی

Коргоҳӣу коху айвонӣ

کارگاهی و کاخ و ایوانی

Ҳама аз баҳри суд хеш кунад

همه از بهر سود خویش‌ کند

ё збҳр намӯд хеш кунад

یا زبهر نمود خویش کند

То аз ин раҳ шавад ба кори савор

تا از این ره شود به کار سوار

Бунаади ганҷи дарҳаму динор

بنهد گنج درهم و دینار

Меҳтари хона чун занад тунбак

مهتر خانه چون زند تنبک

Пой кубанд кӯдакон бе шак

پای کوبند کودکان بی‌شک