Хостгор омад ва бо ранҷи дароз

خواستگار آمد و با رنج دراز

Хонда шуд хутба ва шуд ақди фароз

خوانده‌ شد خطبه ‌و شد عقد فراز

Хаймаи кишти азгли рўбши гулшан

خیمه کشت ازگل روبش گلشن

Ноқа киштанд ва шуд оташи равшан

ناقه کشتند و شد آتش روشن

Зон арӯсӣ ва аз он домодӣ

زان عروسی و از آن دامادی

Модараш кард фаровони шодӣ

مادرش کرد فراوان شادی

Лек аз оғоз , арӯси бдхўӣ

لیک از آغاز، عروس بدخوی

Сар гарон дошт бидон модршўӣ

سر گران داشت بدان مادرشوی

Золи хандон ба тамошои арӯс

زال خندان به تماشای عروس

Он ҷФопишаҳи рух аз қаҳри абус

آن جفاپیشه رخ از قهر عبوس

Зол агар рафтӣ ва шер оварадӣ

زال اگر رفتی و شیر آوردی

Духтар аз қаҳр бар он туф кардӣ

دختر از قهر بر آن تف کردی

Зол агар об кашидӣ зи ғадир

زال اگر آب کشیدی ز غدیر

Духтари он об фишондӣ ба кўбр

دختر آن آب فشاندی به کوبر

Золи нони пухтӣ ва хон биниҳодӣ

زال نان پختی و خوان بنهادی

Духтари он нон ба сутурон додӣ

دختر آن نان به ستوران دادی

Писар оварадӣ агар сайди зи роҳ

پسر آوردی اگر صید ز راه

Мутаъаффин шудӣ андари харгоҳ

متعفن شدی اندر خرگاه

Зон кигар зол задӣ даст бар ӯ

زان که گر زال زدی دست بر او

Духтари он луқмаи набардӣ ба гулӯ

دختر آن لقمه نبردی به گلو