Шуд савори шутури он куҳнаи ҳариф
شد سوار شتر آن کهنه حریف
Модари хеши гирифта ба радиф
مادر خویش گرفته به ردیف
Ронад ҷмозаҳ ва он моам нижанд
راند جمازه و آن مام نژند
Андари он водӣ торик фиканд
اندر آن وادی تاریک فکند
Нон ва обӣ биниҳодаш ба канор
نان و آبی بنهادش به کنار
Бозгардед ба наздик нигор
بازگردید به نزدیک نگار
Гуфт золӣ ки дилатро хӯни сохт
گفت زالی که دلت را خون ساخت
Рафт ҷое ки араби неи андохт !
رفت جایی که عرب نی انداخت!
Шаб шуду наъра шерон бархест
شب شد و نعرهٔ شیران برخاست
Пуршуд овои дадон аз чапу рост
پرشد آوای ددان از چپ و راست
Даст бигирифт зан аз ҳавл ба чеҳр
دست بگرفت زن از هول به چهر
Модарона ба лабаши хандаи меҳр
مادرانه به لبش خندهٔ مهر
Зери лаби замзамае соз намӯд
زیر لب زمزمهای ساز نمود
Вази ҷудои гила оғоз намӯд
وز جدایی گله آغاز نمود