Шермардии зи саворони далер

شیرمردی ز سواران دلیر

Ки бадии пеша ӯ куштани шер

که ‌بدی پیشهٔ او کشتن شیر

Падари андари падараши гирду савор

پدر اندر پدرش گُرد و سوار

Ҳамаи деҳқони маниши вшири шикор

همه دهقان‌منش وشیر شکار

Ҷаъбаи пари тир ва буза карда камон

جعبه پر تیر و بزه کرده کمان

Ба камари ханҷар ва дар мушти синон

به کمر خنجر و در مشت سنان

Гоми бардошт дар он беша хамӯш

گام برداشت در آن بیشه خموش

Комдши замзамае нарм ба гӯш

کامدش زمزمه‌ای نرم به گوش

Рӯй биниҳод бидон савти хафиф

روی‌بنهاد بدان‌صوت خفیف

Ногаҳони пер занӣ дид наҳиф

ناگهان پیر زنی دید نحیف

Рӯй оварда ба даргоҳи худо

روی آورده به درگاه خدا

Кунад аз меҳр ба фарзанди дуо

کند از مهر به فرزند دعا

Гуфт золо ба чаҳ кори омадае ?

گفت زالا به چه کار آمده‌ای‌؟

Андарин бешаи мгргм шудае ?

اندرین بیشه مگرگم شده‌ای‌؟

Ман бад-ӣни найза ва ин тиру камон

من بدین نیزه و این تیر و کمان

Андарин беша набошам ба амон

اندرین بیشه نباشم به امان

Азкҷоиӣ ? зкҷои омадае ?

ازکجایی‌؟ زکجا آمده‌ای‌؟

Шаби дарин беша чаро омадае ?

شب درین بیشه چرا آمده‌ای‌؟

Кандарин бешаи бғир аз ману шер

کاندرین بیشه بغیر از من و شیر

Шаб касе по наниҳодааст , далер

شب کسی پا ننهاده است‌، دلیر

Перзани қиссаи худ бознамуд

پیرزن قصهٔ خود بازنمود

Шиква аз бахти бад оғоз намӯд

شکوه از بخت بد آغاز نمود

Паҳлавон гуфт бидон пери ъҷўз

پهلوان گفت بدان پیر عجوز

Ки ту бо ин ҳамаи озор ҳануз

که تو با این همه آزار هنوز

намекунӣ боз ба дргои ҳи худо

می کنی باز به درگا‌ه خدا

Ба чунон золими ғаддори дуо ?

به چنان ظالم غدار دعا؟

Иир зан гуфт бдўкои сираи мард

ییر زن گفت بدوکای سره‌مرد

Гирди кори ману фарзанди магарад

گرد کار من و فرزند مگرد

Гар миёни ман ва ӯ шуд шкроб

گر میان من و او شد شکرآب

Ту мазан дасту мшўрон дигар об

تو مزن دست و مشوران دگر آب

Ки ҷавонаст ва ҷавон нодонаст

که جوان است و جوان نادانست

Ранҷ ӯ бар дили ман осон аст

رنج او بر دل من آسان است

Толиби шодӣ ӯ будам ман

طالب شادی او بودم من

Паии домодӣ ӯ будам ман

پی دامادی او بودم من

Чун ки домод шуд ва ёр гирифт

چون که داماد شد و یار گرفت

Чаҳ забонгари зи ман озоргрФт

چه زبانگر ز من آزارگرفت

Ба хатое ки набӯдааст ба чиз

به‌خطایی که نبوده است به چیز

Нкшми дасти зи фарзанди азиз

نکشم دست ز فرزند عزیز

Гарчи дорам ҷигар аз ҷавраши риш

گرچه دارم جگر از جورش ریش

Бад нахоҳам ба ҷгргўшаҳи хеш

بد نخواهم به‌جگرگوشهٔ خویش

Ҳарчӣ нохуни занами андари дили танг

هرچه ناخن زنم اندر دل تنگ

Биҷузи ин парда надорад оҳанг

بجز این پرده ندارد آهنگ

Паҳлавон гуфт ба хеши азсри дард

پهلوان گفت به خویش ازسر درد

Лофи мардӣ чаҳ занӣ ? инак мард !

لاف مردی چه زنی‌؟ اینک مرد!

Шермардони з ту буданд Фкор

شیرمردان ز تو بودند فکار

Инакат пер занӣ кард шикор

اینکت پیر زنی کرد شکار

Нараҳ шераст ва ё перзанаст

نره شیر است و یا پیرزنست

Перзан нест ки ин шерзанаст

پیرزن نیست که این شیرزنست

Бочунин қалби вчнини лутфи вгзшт

باچنین‌قلب‌وچنین‌لطف‌وگذشت

наме тавон бар дўҷҳони султони гашт

می‌توان‌بر دوجهان سلطان گشت