Шаб раседу меҳр равшан шуд ниҳон

شب‌رسید و مهر روشن شد نهان

Шуд сияҳ чун ҷони аҳрӣман , ҷаҳон

شد سیه‌چون‌جان‌اهریمن‌، جهان

Тирагӣ густарда шуд аз бохтар

تیرگی گسترده شد از باختر

Шуд хуросон чун рухи ъФрити нар

شد خراسان چون رخ عفریت نر

Дар уфуқ шуд Зуҳраи гарми дилбарӣ

در افق شد زهره گرم دلبری

Коҳи пайдо , гуҳи ниҳон , ҳамчун парӣ

کاه پیدا، گه نهان‌، همچون پری

намезаданд анҷуми барин чархи баланд

می‌زدند انجم برین چرخ بلند

Чун парии зодон ба мардуми пӯзханд

چون پری‌زادان به مردم پوزخند

Одамизодони зи сафи гаштанди боз

آدمیزادان ز صف گشتند باز

Ҷумла овараданд ӣяш хури намоз

جمله آوردند ییش خور نماز

Об ва нон хӯрданд ва биниҳоданд сар

آب و نان خوردند و بنهادند سر

Гашта шоҳу мардуми прхошхр

گشته شاه و مردم پرخاشخر

Гирди лшкркндаҳ Эй канданд жарф

گرد لشکرکنده‌ای کندند ژرف

Аз дўсўи бгзоштаҳи роҳии шигарф

از دوسو بگذاشته راهی شگرف

Шоҳи ҷангии богуруҳеи шермард

شاه جنگی باگروهی شیرمرد

Мондаи бедори андари он дашти набард

مانده بیدار اندر آن دشت نبرد

Ваз дигар сӯи хайли девон бо сурӯд

وز دگر سو خیل دیوان با سرود

Бодаи навашон бо навой чанг ва равад

باده‌نوشان با نوای چنگ و رود

Иишўоёни баҳри фардои гарми шӯр

ییشوایان بهر فردا گرم شور

Ҳарякии гўбо ба дигргўнаҳи тавр

هریکی گوبا به دیگرگونه طور

Чун парӣ бонӯ бидон девон чамед

چون پری‌بانو بدان دیوان چمید

Наъраи шобош то кайвон расед

نعره شاباش تا کیوان رسید

К-эии худованди дилу зӯру ҷамол

کای خداوند دل و زور و جمال

Зуҳрау баҳромро фаррухи ҳам?ил

زهره و بهرام را فرخ همال

Пасти боди он кӯи дарин фархундаи бум

پست باد آن کو درین فرخنده‌بوم

Пои мардумро гушӯд аз бахт шавам

پای مردم را گشود از بخت شوم

Қудрату зӯр ва тавоноӣ турост

قدرت و زور و توانایی تراست

Мо ҳама абдем , мўлоӣӣ турост

ما همه عبدیم‌، مولائی تراست

Изни даҳ то пуштаи Помир ро

اذن ده تا پشتهٔ پامیر را

Кӯҳи алтоиӣу бабру шер ро

کوه التایی و ببر و شیر را

Бардаи вази авҷи ҳаво барҳам занем

برده وز اوج هوا برهم زنیم

Брсрхил банӣ одам занем

برسرخیل بنی آدم زنیم

Изни даҳ то баркашем аз рўдгнг

اذن ده تا برکشیم از رودگنگ

Оби кундии жарф , то майдони ҷанг

آب کندی ژرف‌، تا میدان جنگ

Оби дрборо бар ӣнони сари диҳем

آب دربا را بر اینان سر دهیم

Ҷумлагиро дар замони кайфари диҳем

جملگی را در زمان کیفر دهیم

Гӯии кози сад қуллаи Њимолой

گوی کاز صد قلهٔ هیمالیا

Сангу барф ва ях кунем акнӯн ҷудо

سنگ و برف‌و یخ کنیم اکنون جدا

Ҳамраҳи абрии сиёҳу маргбор

همره ابری سیاه و مرگبار

Ногаҳони созбм бар эшон нисор

ناگهان سازبم بر ایشان نثار

Гӯй то сдкўаҳи туфатони оварем

گوی تا صدکوه تفتان آوریم

Қуллаҳои оташи афшони оўрбм

قله‌های آتش‌ افشان آوربم

Аз ҷаҳаннами манфазӣ берун кунем

از جهنم منفذی بیرون کنیم

Дар яке дам рӯй ин ҳомӯн , кунем

در یکی‌دم روی این هامون‌، کنیم

Гӯй то ковем зибри поишон

گوی تا کاویم زبر پایشان

Суфта ва коўок гардад ҷоишон

سفته و کاواک گردد جایشان

Пас буруни орем аз онҷои нафту қӣр

پس برون آریم از آنجا نفت و قیر

Оташи андар вай занем онгаҳ ба тир

آتش اندر وی زنیم آنگه به‌ تیر

Гӯй то дар нимаи шаб шбхўн кунем

گوی‌ تا در نیمه‌ شب شبخون کنیم

Даштро аз хӯнашон гулгун кунем

دشت را از خونشان گلگون کنیم

Кӯдаконишонро бдроними тан

کودکانشان را بدرانیم تن

Пора пора афканем андари даҳан

پاره پاره افکنیم اندر دهن

Нараҳ девон май занон бар моида

نره دیوان می زنان بر مائده

Ҳар яке саргарми лофу арбада

هر یکی سرگرم لاف و عربده

Лек хомаши дрҷўоб ва дар суол

لیک‌خامش‌درجواب‌و در سئوال

Мондаи ҳайрон дар биёбони хаёл

مانده حیران در بیابان خیال

Пас парии бонӯ ба болои баради даст

پس پری‌ بانو به‌ بالا برد دست

Ин сукути хеш ва он ғавғои шикаст

این‌ سکوت‌ خویش‌ و آن غوغا شکست

Гуфт к-эии шҳзодгони номдор

گفت کای شهزادگان نامدار

Ҳар яке аз оҳримни ёдгор

هر یکی از آهریمن یادگار

Хусрави аҳрӣманони шоҳӣ ки ҳаст

خسرو اهریمنان‌شاهی که هست

Дев азу деви хашмаши зибри даст

دیو از و دیو خشمش زبر دست

Подшоҳу шаҳриёри пари фурӯғ

پادشاه و شهریار پر فروغ

Ан ки ҳамдасташ буд деви дурӯғ

ان که همدستش بود دیو دروغ

Бастаи бргрдўнаҳ чун кови хрос

بسته برگردونه چون کاو خراس

з ӯ надоранд аичгўни биму ҳарос

ز او ندارند ایچگون بیم و هراس

Рабаши гашт аз чарми гардуни шона аш

ربش گشت‌از چرم گردون شانه‌اش

Вази маҳории бинии шоҳона аш

وز مهاری بینی شاهانه‌اش

Шаб кунандаш дар ниҳонгоҳи сутур

شب کنندش در نهانگاه ستور

Кас наёрад кард наздикаши убӯр

کس نیارد کرد نزدیکش عبور

Сад ски андргрд ӯ машғӯли пос

صد سک‌ اندرگرد او مشغول پاس

Ҳарякӣ ҳамчун палангии пурҳарос

هریکی همچون پلنگی پرهراس

Рӯз бргрдўнаҳ бандандаш чўгоў

روز برگردونه‌بندندش‌چوگاو

Гоўкӣ дорад бар ин гардӯнаи тов ?

گاوکی‌دارد بر این گردونه تاو؟

Карда дар бинӣ аз абрешими маҳор

کرده در بینی از ابریشم مهار

Бар дўктФши бндкрдўни устувор

بر دوکتفش بندکردون استوار

Гар ба сарашони кӯҳ ҳимолӣ занем

گر به سرشان کوه هیمالی زنیم

Боки алтоиӣ бар онон афканем

باکه التایی بر آنان افکنیم

ё фишонем оташи андари кохашон

یا فشانیم آتش اندر کاخشان

ё ниҳон созем дар сӯрохашон

یا نهان سازیم‌ در سوراخشان

Пас ҳамон бҳтркаҳи пайғомии диҳем

پس همان بهترکه پیغامی دهیم

Вази паии дидор , меодӣ наҳем

وز پی دیدار، میعادی نهیم

Сулҳро бунён кунем андари ҷаҳон

صلح را بنیان کنیم اندر جهان

Балки шоҳ мо раҳад збни андҳон

بلکه شاه ما رهد زبن اندهان