Дар бар бонӯ , зану мардии фақир

در بر بانو، زن و مردی فقیر

Барда буданд аз банӣ одами асир

برده بودند از بنی آدم اسیر

Он ҷавони зан , ном ӯ мишоиаҳ буд

آن جوان زن‌، نام او میشایه بود

Шавҳар ӯ мешайъ пари моя буд

شوهر او میشی پر مایه بود

Ҷумла аз девон забон омӯхта

جمله از دیوان زبان آموخته

Ҳам раҳу расми дабирии тўхтаҳ

هم ره و رسم دبیری توخته

Мешайъу мишоиаҳро фардои пагоҳ

میشی و میشایه را فردا پگاه

Хости бонӯ то фиристад пеши шоҳ

خواست بانو تا فرستد پیش شاه

Гуфт бо он ҳар ду асрори дарун

گفت با آن هر دو اسرار درون

Ончӣ боист аз фиреб ва аз фусун

آنچه بایست از فریب و از فسون

Рози ишқи хештан ифшо намӯд

راز عشق خویشتن افشا نمود

Ҷумлаи колои ниҳонро во намӯд

جمله کالای نهان را وا نمود

Чанд лавҳ оварад аз санги сиёҳ

چند لوح آورد از سنگ سیاه

Нома Эй канданд баҳри подшоҳ

نامه‌ای کندند بهر پادشاه

Лавҳҳо печида дар авроқи зар

لوح‌ها پیچیده در اوراق زر

Ходимӣ бигирифташон болои сар

خادمی بگرفتشان بالای سر

Ҳадяҳои ҷнёнаҳ рост кард

هدیه‌های جنیانه راست کرد

Кӯзаҳои зару ҷоми лоҷувард

کوزه‌های زر و جام لاجورد

Пургулобу шукру дўшобу қанд

پرگلاب و شکر و دوشاب و قند

Хобгоҳии нарму харгоҳии баланд

خوابگاهی نرم و خرگاهی بلند

Миҷмарии пари оташи афрӯхта

مجمری پر آتش افروخته

Андар ӯ авди қимории сӯхта

اندر او عود قماری سوخته

Ҷомаҳои дӯхта бо зббу фар

جامه‌های دوخته با زبب و فر

Аз азор ва аз қабо ва аз камар

از ازار و از قبا و از کمر

Сохтаи гардӯнае аз сими хом

ساخته گردونه‌ای از سیم خام

Бастаи бргрдўни ду асби тизгом

بسته برگردون دو اسب تیزگام

Ду парии зодаи канизи чанги зан

دو پری‌زاده کنیز چنگ‌زن

Аз бргрдўн ба ранги сим , тан

از برگردون به رنگ سیم‌، تن

Ду расӯли одамиро бо паём

دو رسول آدمی را با پیام

Кафат то шабгир биниҳоданд гом

کفت تا شبگیر بنهادند گام

Ҳамраҳи онони паёмии шавқи манд

همره آنان پیامی شوق‌مند

Чарбтар аз шеру ширинтар зи қанд

چرب‌تر از شیر و شیرین‌تر ز قند

Шоҳро диданд бо рмҳии баланд

شاه را دیدند با رمحی بلند

Пеши харгоҳии зи ҷилди гӯсфанд

پیش خرگاهی ز جلد گوسفند

Бар тан аз чарми ҳужаброни ҷавшанаш

بر تن از چرم هژبران جوشنش

Остинаши кӯтаҳу урёни таниш

آستینش کوته و عریان تنش

Риштае аз пашми бастаи бркмр

رشته‌ای از پشم بسته برکمر

Вази фалохан бар миён , бандӣ дигар

وز فلاخن بر میان‌، بندی دگر

Кӣсаи пурсанг аз он овехта

کیسهٔ پرسنگ از آن آویخته

Тӯдае аз санги пешаши рехта

توده‌ای از سنگ پیشش ریخته

Паҳлавонони ҷўғаҳи ҷўғаҳ чун паланг

پهلوانان‌ جوغه جوغه چون پلنگ

Бар китфашони пӯстҳои ранги ранг

بر کتفشان‌ پوست‌های رنگ رنگ

Чарми шер вкргдн карда зира

چرم شیر وکرگدن کرده زره

Бар каф ҳар як Фрсбии пари гиреҳ

بر کف هر یک فرسبی‌ پر گره

Марду зани бархеста аз хобгоҳ

مرد و زن برخاسته از خوابگاه

Дашту водии пари сурӯду қоаҳи қоаҳ

دشت و وادی پر سرود و قاه‌قاه

Ҷумлагиро сари сӯии машриқи фароз

جملگی را سر سوی مشرق فراز

То гузоранд аз сари тоъати намоз

تا گزارند از سر طاعت نماز

Бе тафовути марду зан дар шаклу мӯӣ

بی‌تفاوت‌ مرد و زن‌ در شکل‌ و موی

Зан чу мард аз мӯиҳо пӯшида рӯй

زن‌ چو مرد از موی‌ها پوشیده روی

Мардро чун зани ду пистони мояи гир

مرد را چون زن دو پستان مایه گیر

Бачаро ҳар ду ба навбат дода шер

بچه را هر دو به نوبت داده شیر

Зан чу мардони паҳлавону разми ҷӯй

زن چو مردان پهلوان و رزم‌جوی

Муҳкаму варзидаи втни пари зи мӯӣ

محکم و ورزیده وتن پر ز موی

Ҳамсар ва ҳам кору анбозу шафиқ

همسر و هم کار و انباز و شفیق

Ғайр зодан дар ҳамаи кории рафиқ

غیر زادن در همه کاری رفیق

На ҳасади бардаи занӣ бар шӯии хубаш

نه‌ حسد برده‌ زنی بر شوی خوبش

На дили мард аз нифоқи ҷуфти риш

نه دل مرد از نفاق جفت ریش

На балои ишқи венаи дарди фироқ

نه بلای عشق ونه درد فراق

На шабии мондаи зи ҷуфти хеши тоқ

نه‌شبی‌مانده‌ز جفت‌خویش طاق

Ҷумлаи озод аз улӯм ва аз фунун

جمله آزاد از علوم و از فنون

Фориғи азхўдхўоҳии въшқи вҷнўн

فارغ‌ازخودخواهی‌وعشق‌وجنون‌

Ҷумлаи меҳру ҷумлаи кому ҷумлаи кор

جمله‌مهر و جمله کام و جمله کار

Бе балои қаҳт ва бе ҳиҷрони ёр

بی‌بلای قحط و بی‌هجران یار

Корашон парвардани гову рама

کارشان پروردن گاو و رمه

Бо кишоварзии сару кори ҳама

با کشاورزی سر و کار همه

Наслҳоро сол ва ма карда збод

نسل‌ها را سال و مه کرده زباد

Бо табиат дода дасти иттиҳод

با طبیعت داده دست اتحاد

Пӯсти пӯшонеи фузун аз ҳаду ҳаср

پوست‌ پوشانی‌ فزون‌ از حد و حصر

Хаймау мағораи шани мшкўу қаср

خیمه و مغاره‌شان مشکو و قصر

Кӯдаку марду зану ииру ҷавон

کودک و مرد و زن و ییر و جوان

Як нишон ва як мурод ва як забон

یک نشان و یک مراد و یک زبان

Шаҳ чу дид он дутани ороста

شه چو دید آن دوتن آراسته

Ҷома бар тан карда , рухи пероста

جامه بر تن کرده‌، رخ پیراسته

Чун ду кӯдаки сохта бемӯӣ рӯй

چون‌ دو کودک‌ ساخته‌ بی‌موی‌ روی

Музей бар по кардау тобидаи мӯӣ

موزه بر پا کرده و تابیده موی

Гуфт бо худ кин призодон ки анд

گفت با خود کاین پریزادان که‌اند

Омаданашон чисту ӣнҷо аз чаҳ анд

آمدنشان‌ چیست‌ و اینجا از چه‌اند

Чун шунид он одамии гуфторашон

چون شنید آن آدمی گفتارشان

Шодмонӣ кард аз дидорашон

شادمانی کرد از دیدارشان

Шоҳи дасти он дуро бигирифт нарм

شاه دست آن دو را بگرفت نرم

Пеш худ бинишонад ва пас пурсед гарм

پیش‌ خود بنشاند و پس‌ پرسید گرم

ДршгФтӣ монад зон зебу ҷамол

درشگفتی‌ ماند زان زیب و جمال

Кард аз онон зон сипас як як савол

کرد از آنان زان سپس‌ یک یک سؤال

Зон сипас аз кори девони бозҷст

زان سپس از کار دیوان بازجست

Каз чаҳ рӯ дар ҷанг , даии гаштанди суст

کز چه‌ رو در جنگ،‌ دی گشتند سست

Он ду тан гуфтанд кори дӯш ро

آن دو تن گفتند کار دوش را

Қиссаи он базму нўшонўш ро

قصهٔ آن بزم و نوشانوش را

Гуфт мишоиаҳ ки эй фаррухи падар

گفت میشایه که ای فرّخ‌ پدر

Ёдгор ӯ шҳнги номвар

یادگار او شهنگ نامور

эй зи ту насли Каюмарси арҷманд

ای ز تو نسل کیومرث ارجمند

Шоҳи знёўнду мейри деви банд

شاه زنیاوند و میر دیو بند

Ҳар дамии фатҳии зи нав , рӯзяти бод

هر دمی فتحی ز نو، روزیت باد

Дар шикору ҷанги фирӯзяти бод

در شکار و جنگ فیروزیت باد

Хаймаи ?ут аз фари хури пари нури бод

خیمه‌ات از فرّ خور پر نور باد

Вази чарогоҳати зимистони даври бод

وز چراگاهت زمستان دور باد

Ҷинён аз мо фаровон баста анд

جنیان از ما فراوان بسته‌اند

Ҳамчуи мо онҷои басӣ длхстаҳ анд

همچو ما آنجا بسی دلخسته‌اند

Лек аз ин дар , фарз тар дорам паём

لیک از این در، فرض‌تر دارم پیام

Ҳаст пайғоми хушӣ , бишинав тамом

هست پیغام خوشی‌، بشنو تمام