Дид Таҳмурис чу бар он дўкниз

دید تهمورث چو بر آن دوکنیز

Гуфт бо шидспи к-эии пери азиз

گفت با شیدسپ کای پیر عزیز

Ин ду духтарро ҷамолии бимрст

این دو دختر را جمالی بیمرست

ё парии худ зи одамӣ зеботар аст

یا پری خود ز آدمی زیباتر است

Гуфт шидсп эй ҷаҳонро равшанӣ

گفت شیدسپ ای جهان را روشنی

Давр бош аз фикрати аҳрӣманӣ

دور باش از فکرت اهریمنی

Иннигору нақши дев раҳзан аст

این نگار و نقش دیو رهزن است

Ва обу ранги хома аҳрӣман аст

و آب و رنگ خامهٔ اهریمن است

Нақши берун аз фириштаи ёдгор

نقش بیرون از فرشته یادگار

Ваз дарун деванду девии нобакор

وز درون دیوند و دیوی نابکار

Ин нкўрўёни тамомӣ аз бурун

این نکورویان تمامی از برون

Рости болоинду зебо , вази дарун

راست‌بالایند و زیبا، وز درون

Бонувони мо рафиқ шавҳаранд

بانوان ما رفیق شوهرند

Ошиқу ёр ва шафиқ шавҳаранд

عاشق و یار و شفیق شوهرند

Гарчи Лутфӣ нест дар дидорашон

گرچه لطفی نیست در دیدارشان

Бар сар лутфасту хӯбии корашон

بر سر لطف است و خوبی کارشان

Венаи прирўёни призоднду бас

وین پریرویان پریزادند و بس

Вази ҷамолу ҳасан худ шоданду бас

وز جمال ‌و حسن‌ خود شادند و بس

Назд эшон порсое ҳеҷ нест

نزد ایشان پارسایی هیچ نیست

Корашони ҷузи худнамое ҳеҷ нест

کارشان ‌جز خودنمایی‌ هیچ نیست

Зини ду дилбар беҳтаранд он ду ҳиўн

زین دو دلبر بهترند آن دو هیون

Зон ки хубанд аз бурун ва аз дарун

زان که خوبند از برون و از درون

Асби хуб аз ҷанг берунат кашад

اسب‌ خوب ‌از جنگ ‌بیرونت کشد

Ҷуфти бад бар тахт дар хӯнат кашад

جفت ‌بد بر تخت در خونت کشد

Ман агар будам ба ҷои подшоҳ

من اگر بودم به جای پادشاه

Ин ду занро рондмии зини боргоҳ

این دو زن را راندمی زین بارگاه

Шоҳ гуфт ин зафти рӯе худ мабод

شاه گفت این زفت‌رویی خود مباد

Кодмизод аз зан ва асбаст шод

کآدمیزاد از زن و اسب است شاد

Ин замон омад давон аз кӯҳсор

این زمان آمد دوان از کوهسار

Бонӯии Эрони аноҳит аз шикор

بانوی ایران اناهیت از شکار

Нимаи тани пӯшида дар чарми паланг

نیمه‌تن پوشیده در چرم پلنگ

Соқу зону , китфу бозу лаъли ранг

ساق‌و زانو، کتف‌و باز و لعل‌رنگ

Гардании кӯтаҳ , рухии ногўштмнд

گردنی کوته‌، رخی ناگوشتمند

Бинӣ эй чун бинии оҳӯи баланд

بینی‌ای چون بینی آهو بلند

Хӯшаи хӯшаи мӯии сари молон ба пушт

خوشه‌خوشه موی سر مالان به پشت

Чашмҳо кучак , лаби зерини дурушт

چشم‌ها کوچک،‌ لب زیرین درشت

Омад ва дид он ду асб ва он ду зан

آمد و دید آن دو اسب و آن دو زن

Шоҳ бо шидспи машғӯли сухан

شاه با شیدسپ مشغول سخن

Гуяд ин як : зан барон , мураккаб бидор

گوید این یک:‌ زن بران‌،‌ مرکب بدار

Гуяд он як : дархуранд ин ҳрчҳор

گوید آن یک: درخورند این‌هرچهار

Рафт наздики канизони чгл

رفت نزدیک کنیزان چگل

Он фириштаи талъатони деви дил

آن فرشته طلعتان دیو دل

Чун гули сӯрии латифу тоза рӯй

چون گل‌سوری‌لطیف و تازه‌روی

Чун самани пок ва чу насрини мшкбўӣ

چون‌سمن‌پاک و چو نسرین مشکبوی

Он дўози бимаши блрзиднди сахт

آن‌دواز بیمش بلرزیدند سخت

Чун зтўФонии қавӣ , шохи дарахт

چون‌زطوفانی‌قوی‌، شاخ درخت

Лек ноҳид аз утуфати хндхнд

لیک‌ناهید از عطوفت خندخند

Гуфт кин ду хубрӯ зон мананд

گفت کاین دو خوبرو زان منند

Бо ду бозу ҳар дуро дар барграфт

با دو بازو هر دو را در برگرفت

Бӯсае аз лаъл ҳаряк барграфт

بوسه‌ای از لعل هریک برگرفت

. . .

...

. . .

...