Подшаҳи малики ситон , Дориюш
پادشه ملکستان، داریوش
Чун ки бипардохт зи бунгоҳи шӯш
چون که بپرداخت ز بنگاه شوش
Тохти сӯии порс ба иззати саманд
تاخت سوی پارس بهعزت سمند
То кунад аз санг , баннои баланд
تا کند از سنگ، بنایی بلند
Тофт Аннан бар тарафи Марвдашт
تافت عنان بر طرف مرودشت
Як тана бар пояи кӯҳии гузашт
یکتنه بر پایهٔ کوهی گذشت
Поигҳӣ дид баланду фарох
پایگهی دید بلند و فراخ
Ҷойгаҳи дахмау айвону кох
جایگه دخمه و ایوان و کاخ
Сабзау гули фарши раҳи мурғи зор
سبزه و گل فرش ره مَرغزار
Об ва ҳаво гашта ба ҳам созгор
آب و هوا گشته به هم سازگار
Гуфт бибаранд бар он сахти кӯҳ
گفت ببرند بر آن سخت کوه
Паҳни яке тхтгаҳи бошукӯҳ
پهن یکی تختگه باشکوه
Ваз бар он арсаи мавзуни ниҳод
وز بر آن عرصهٔ موزون نهاد
Тарҳи яке қасри ҳумоюни ниҳод
طرح یکی قصر همایون نهاد
Санги туроашони зи ҳнрпрўрӣ
سنگتراشان ز هنرپروری
Даст кушоданд Бухорои дарӣ
دست گشادند بخارا دری
Ҷрз ниҳоданд зи санги вазин
جرز نهادند ز سنگ وزین
Нақб кушоданд ба зери замин
نقب گشادند به زیر زمین
Тухми сутунҳо ба замин коштанд
تخم ستونها به زمین کاشتند
Сабз намуданд ва барафроштанд
سبز نمودند و برافراشتند
Тешаи карони теша ба чндн заданд
تیشه کران تیشه به چندن زدند
Путки занони путк бар оҳан заданд
پتکزنان پتک بر آهن زدند
Кӯраи пазони хишт хзФ сохтанд
کورهپزان خشت خزف ساختند
Арраи кашони сарви биндохтнд
ارهکشان سرو بینداختند
Чеҳранигорон ба сарангушти ҳуш
چهرهنگاران بهسرانگشت هوش
Нқр намуданд Бухорои нуқӯш
نقر نمودند بخارا نقوش
Ҳар тарафии санги сияҳ ҷон гирифт
هر طرفی سنگ سیهجان گرفت
Рост шуду пайкар инсон гирифт
راست شد و پیکر انسان گرفت
Ҳар қадам аз тешаи соҳиби фунун
هر قدم از تیشهٔ صاحب فنون
Ҷонварии ҷусти зи сангии бурун
جانوری جست ز سنگی برون
Чун ки шуд оростаи асбоби кор
چون که شد آراسته اسباب کار
Шоҳ бифармуд ба омӯзгор
شاه بفرمود به آموزگار
То ду се сандӯқи зи санги сиёҳ
تا دو سه صندوق ز سنگ سیاه
Нарми бсФтнд дар он коргоҳ
نرم بسفتند در آن کارگاه
Дошт шаҳаншоҳи дўгнҷи гарон
داشت شهنشاه دوگنج گران
Ёфта он ҳар ду ба ранҷи гарон
یافته آن هر دو به رنج گران
Буд яке ганҷи ҳунарҳои ӯ
بود یکی گنج هنرهای او
Дигари ганҷи хираду рой ӯ
دیگر گنج خرد و رای او
Буд яке ганҷи шаҳаншоҳяш
بود یکی گنج شهنشاهیش
Ганҷ дигар , ганҷи ватани хоҳяш
گنج دگر، گنج وطنخواهیش
То лаби донўб , зи Ҳиндӯстон
تا لب دانوب، ز هندوستان
Ваз дар чин то ҳабашу қирвон
وز در چین تا حبش و قیروان
Ганҷи хирад , сӯрати ширии сутург
گنج خرد، صورت شیری سترگ
Панҷаи фурӯи барда ба говии бузург
پنجه فرو برده به گاوی بزرگ
Панд накӯ дода хирадманд ро
پند نکو داده خردمند را
Сикка ба зари сохтаи ин панд ро
سکه به زر ساخته این پند را
Яъне агрҳст ба маликати ниёз
یعنی اگرهست به ملکت نیاز
ШирсФти қӯти сарпанҷаи соз
شیرصفت قوّت سرپنجه ساز
Хоҳӣ агар малики бпоиди ҳаме
خواهی اگر ملک بپاید همی
Қӯти шерят бибояд ҳаме
قوت شیریت بباید همی
Гуфт нбштнди шаҳи додгар
گفت نبشتند شه دادگر
Номаи он ганҷ , ба сим ба зар
نامهٔ آن گنج، به سیم به زر
Чун ки биёрост ба фарҳангашон
چون که بیاراست بهفرهنگشان
Кард ниҳон дар шиками сангашон
کرد نهان در شکم سنگشان