эй аз ?бурма ба хашми рафта

ای از برما به خشم رفته

Рух бе сабабии змои наҳуфта

رخ بی‌سببی زما نهفته

Моро гунаҳӣ ба ҷуз вафо нест

ما را گنهی به جز وفا نیست

Баҳр чаҳ туро ҳавоӣ мо нест ?

بهر چه تو را هوای ما نیست‌؟

Охир на ман ва ту ёр будем

آخر نه من و تو یار بودیم

Бар аҳди ҳам устувор будем

بر عهد هم استوار بودیم

Баҳр чаҳ з мо гусастӣ эй дӯст

بهر چه ز ما گسستی ای دوست

Дар бар рухи дӯсти бастӣ эй дӯст

در بر رخ‌دوست‌بستی‌ای دوست

Аҳдӣ ба ҳазор ваъдаи бастӣ

عهدی به هزار وعده بستی

Гар бастии аҳд , чун шикастӣ

گر بستی عهد، چون شکستی

Бозоӣ ки хоки поти гирдам

بازآی که خاک پات گردم

Ту ҷони манӣ , фидоати гирдам

تو جان منی‌، فدات گردم

Дастӣ бикашам ба соқи поят

دستی بکشم به ساق پایت

Сигар бипечам аз бароят

سیگار بپیچم از برایت

Ҷоми арақии даҳум ба дастат

جام عرقی دهم به دستت

Созами зи хумори бодаи мастат

سازم ز خمار باده مستت

Байнами шабу рӯз бо ҷалолат

بینم شب و روز با جلالت

Вази нашъаи чрс дар хаёлат

وز نشئهٔ چرس در خیالت

Аз баҳри ту эйнигор бунагӣ

از بهر تو ای نگار بنگی

Гӯям ғазалии бад-ӣни қашангӣ

گویم غزلی بدین قشنگی