Сабои шбгиркн аз хоўрстон
صبا شبگیرکن از خاورستان
Ба Озарбойҷони шӯ , бомдодон
به آذربایجان شو، بامدادان
Гузар кун аз бар кӯҳи саҳандаш
گذر کن از بر کوه سهندش
Абиромез кун пасту баландаш
عبیرآمیز کن پست و بلندش
Бчм бар соҳил Сурхоб равадаш
بچم بر ساحل سرخاب رودش
Бидиҳ аз чашми муштоқони дурудаш
بده از چشم مشتاقان درودش
Ғубори водишро тоҷ сар кун
غبار وادیش را تاج سر کن
Саробашро зи оби дида тар кун
سرابش را ز آب دیده تر کن
Ба ҳар сангӣ ки нақш ишқ дидӣ
به هر سنگی که نقش عشق دیدی
з ҳар хокӣ ки буи хӯн шунидӣ
ز هر خاکی که بوی خون شنیدی
Ба зорӣ гиря кун бар он сияҳи санг
به زاری گریه کن بر آن سیهسنگ
Ба ҷой мо бабўс он хоки гулранг
به جای ما ببوس آن خاک گلرنگ
Сӯии озргшсб онгаҳ гузар кун
سوی آذرگشسب آنگه گذر کن
Дар он оташкадаи хокӣ ба сар кун
در آن آتشکده خاکی به سر کن
Чу дидӣ андари он айвони мтмўс
چو دیدی اندر آن ایوان مطموس
Равони киқбоду ҷони коўс
روان کیقباد و جان کاوس
Бигӯ эй шаҳриёрони ҷавони бахт
بگو ای شهریاران جوانبخت
Сазои афсару шоистаи тахт
سزای افسر و شایستهٔ تخت
На ин иқлӣми Озарбойҷон буд ? !
نه این اقلیم آذربایجان بود؟!
Ки фаррухи номи он « шоҳи остон » буд ! !
که فرخ نام آن «شاه آستان» بود!!
Шаҳаншоҳони Икботону истахр
شهنشاهان اکباتان و استخر
Ҳамеи ҷустанди азин дар , иззату фахр
همیجستند ازین در، عزت و فخر
Ба солии як Крет берун шудандӣ
بهسالی یک کرت بیرون شدندی
Ниёйишро ба ин хок омадандӣ
نیایش را به این خاک آمدندی
Ба аҳди Кӯруши ӣнҷои ҷишгаҳ буд
به عهد کورش اینجا جیشگه بود
Қаровули гоҳу урдӯгоҳи шаҳ буд
قراولگاه و اردوگاه شه بود
Кунун аз бозии шоҳу вазираш
کنون از بازی شاه و وزیرش
Ба чанги ёғӣони байнами асираш
به چنگ یاغیان بینم اسیرش
Фурӯи печидаи дасти зўрмндш
فرو پیچیده دست زورمندش
Ба хоки афтодаи болои баландаш
به خاک افتاده بالای بلندش
Зада дасти хиёнат бар заминаш
زده دست خیانت بر زمینش
Ба хӯни оғиштаи ҷисми нозанинаш
به خون آغشته جسم نازنینش
Шудаи донишваронаши зинати дор
شده دانشورانش زینت دار
Палангонаши забуни гургу кафтор
پلنگانش زبون گرگ و کفتار
Ба як раҳ канда шуд чанголи тезаш
به یکره کنده شد چنگال تیزش
Сатарвани гашти хоки мрдхизш
سترون گشت خاک مردخیزش
Ба ҷузи хӯни ҷавонони рашидаш
به جز خون جوانان رشیدش
Наравед лола аз хоки умедаш
نروید لاله از خاک امیدش
Ба ҷузи хунобаи қалби ҳазинаш
به جز خونابهٔ قلب حزینش
Набинӣ нақши ғайрат бар заминаш
نبینی نقش غیرت بر زمینش
Ғробии рафта дар боғӣ нишаста
غرابی رفته در باغی نشسته
Ба ҷои булбулӣ , зоғӣ нишаста
بهجای بلبلی، زاغی نشسته
Чу шеронро Фромши гашти ширӣ
چو شیرانرا فرامش گشت شیری
Кунад рӯбоҳи ҳиялатгар далерӣ
کند روباه حیلت گر دلیری
Самади хони бокдомин чашм бинад
صمد خان باکدامین چشم بیند
Ки ҷои шоҳ Кайхусрав нишинад
که جای شاه کیخسرو نشیند
Бадаради кӯҳ агар ҷои палангӣ
بدرّد کوه اگر جای پلنگی
Ба сангии брҷҳди рӯбоҳи лангӣ
به سنگی برجهد روباه لنگی
Бисӯзад боғ агар ҷои тзрўӣ
بسوزد باغ اگر جای تذروی
Нишинад хрбтии бршохи сарвӣ
نشیند خربطی برشاخ سروی
Сабои зонҷо ба сӯии рай гузар кун
صبا زانجا به سوی ری گذر کن
Вазиронро зи кори худ хабар кун
وزیران را ز کار خود خبر کن
Бигӯ шодон , дили ғамнокатони бод
بگو شادان، دل غمناکتان باد
Дусади раҳмат ба ҷони покатони бод
دوصد رحمت بهجانپاکتان باد
Бёкндиди чашми марду зан ро
بیاکندید چشم مرد و زن را
Фурӯ бастед бори хештан ро
فرو بستید بار خویشتن را
ЗкФ додед мулкиро ки хуршед
زکفدادید ملکی را که خورشید
Ба Эрони дида буд аз аҳди ҷамшед
به ایران دیده بود از عهد جمشید
Агар Эрон шавад боғи ҷиноне
اگر ایران شود باغ جنانی
Набинад ҳамчуи озарбойҷонӣ
نبیند همچو آذربایجانی
Шумо ин маликро маъюб кардед
شما این ملک را معیوب کردید
Худоатон аҷр бахшад хуб кардед !
خداتان اجر بخشد خوب کردید!