Чу мехӯрдӣ хаёл бад миндиш

چو می خوردی خیال بد میندیش

Ки аз мастии хаёл бад шавад беш

که از مستی خیال بد شود بیش

Хаёли бад чу афзӯн шуд , шари орад

خیال بد چو افزون‌ شد، شر آرد

Ба ногуҳи умри мазлӯмии сари орад

به ناگه عمر مظلومی سر آرد

Зан ар дории диҳии ногуҳи талоқаш

زن ار داری دهی ناگه طلاقش

Пас онгаҳ зори нолӣ дар фироқаш

پس آنگه زار نالی در فراقش

Писаргар дорӣ ӯро ҳизи хуоне

پسر گر داری او را حیز خوانی

Вазин ҳарфаши сӯии ҳизии кашоне

وزین حرفش سوی حیزی کشانی

Рафиқ ар дорӣ ӯро зишти гӯйӣ

رفیق ار داری او را زشت گویی

Ба ту хашм оварад зини зишти хуӣ

به‌تو خشم آورد زین زشت‌خویی

Ба наздикон фиристӣ зишти пайғом

به نزدیکان فرستی زشت پیغام

Баҳорон май диҳии сдгўнаҳи дашном

بهٔاران می‌دهی صدگونه دشنام

Чу киштии кӣна дар қалби самимон

چو کشتی کینه در قلب صمیمان

Надорад суд агар гаштии пушаймон

ندارد سود اگر گشتی پشیمان

Чу ранҷиданд ёронати кмоҳӣ

چو رنجیدند یارانت کماهی

Нбхшндт агар сад узри хоҳӣ

نبخشندت اگر صد عذر خواهی

Нбхшндт вагар бахшанд ночор

نبخشندت وگر بخشند ناچار

Тнк мағзат бихонанд всбксор

تنک مغزت بخوانند وسبکسار

Ба мастии фикри бади ҷонро азобаст

به مستی فکر بد جان را عذابست

Вагар ҳргзннўшӣ ме, савобаст

وگر هرگزننوشی می‌، صوابست

Ба ҷои он ки дар ислоҳ кӯшӣ

به جای آن که در اصلاح کوشی

Ҳамон беҳтар ки ҳаргиз ме нанӯшӣ

همان بهتر که هرگز می ننوشی

зи ман гар бишинавӣ аз мебикаш даст

ز من گر بشنوی از می بکش دست

Саги девона ба аз мардуми маст

سگ دیوانه به از مردم مست