Абрхис аз тафохур бо ҳамр гуфт
ابرخیس از تفاخر با همر گفت
Ки натавонӣ чу ман дар шеър дар сифт
که نتوانی چو من در شعر دُر سفت
Ман андари соъатии сад шеъри созам
من اندر ساعتی صد شعر سازم
Ба солӣ чанд дафтар май тарозам
به سالی چند دفتر میطرازم
Ту дар як соли гӯйии як қасида
تو در یک سال گویی یک قصیده
Чу тўкоҳл ба шеъри андаракаи дида ?
چو توکاهلبهشعر اندرکه دیده؟
Ҳамр гуфташ магар нашунидае пер !
همر گفتش مگر نشنیدهای پیر!
Ҳадиси модаи шеру модаи хнзир
حدیث ماده شیر و ماده خنزیر
Дар антокиаҳи хӯки модае буд
در انطاکیه خوک مادهای بود
Забон бар айби ширӣ мода багушӯд
زبان بر عیب شیری ماده بگشود
Гирифт ин гӯнаи айб аз шери мода
گرفت این گونه عیب از شیر ماده
Ки чун ту дайр дар олам ки зода ?
که چون تو دیر در عالم که زاده؟
Кашии боргарони ҳамли икчнд
کشی بارگران حمل یکچند
Пас аз солӣ наҳй як ё ду фарзанд
پس از سالی نهی یک یا دو فرزند
Ду раҳ дар соли ман заҳдони гушойам
دو ره در سال من زهدان گشایم
Ду навбати чордаҳ нўбоўаҳ зоем
دو نوبت چارده نوباوه زایم
Ҷавобаши додкои хӯки шиками хор
جوابش دادکای خوک شکمخوار
Фузун зодан надорад фахр бисёр
فزون زادن ندارد فخر بسیار
Ба гетӣ чанд тани мафлуки зоӣ
به گیتی چند تن مفلوک زایی
Фузуни зои валикини хӯки зоӣ
فزون زایی ولیکن خوک زایی
Набошад айби мангар дайр зоем
نباشد عیب من گر دیر زایم
Чаҳ ғамгар дайр зоем шер зоем
چه غم گر دیر زایم شیر زایم