Шунидам борбад дар базми хусрав
شنیدم باربد در بزم خسرو
Ба ҳар навбати сурӯдии нағмае нав
به هر نوبت سرودی نغمهای نو
Сурӯдии нағма бо чанги диловез
سرودی نغمه با چنگ دلاویز
Вазон хуш доштӣ авқоти парвиз
وزان خوش داشتی اوقات پرویز
Шумори ҷумлаи алҳонӣ ки пайваст
شمار جمله الحانی که پیوست
Бадии дарсоли шамсии сисдўшст
بُدیدرسالشمسیسیصدوشست
Фузуни збн , пнҷгаҳ будӣ зи дунбол
فزون زبن، پنجگه بودی ز دنبال
Ки хондандӣ ба ҷашни охири сол
که خواندندی به جشن آخر سال
Аз он алҳони хуш , сӣ лаҳни номӣ
از آن الحان خوش، سی لحن نامی
Ба шеър хеш оварда Низомӣ
به شعر خویش آورده نظامی
Ба андаки ихтилофи он лаҳнҳо ро
به اندک اختلاف آن لحنها را
Ба ҳар фарҳанги хоҳии ҷуст , ёро
بههر فرهنگ خواهی جست، یارا
Нахуст « ороиши хуршед » бӯда
نخست «آرایش خورشید» بوده
Дувум « ойини ҷамшед » сутӯда
دوم «آیین جمشید» ستوده
Сеюм « аврангӣ »аст эй ёри дерин
سوم «اورنگی» است ای یار دیرین
Чаҳорумаст номаш « боғи ширин »
چهارم است نامش «باغ شیرین»
Ба панҷум ҳаст « тахти тоқдисӣ »
به پنجم هست «تخت طاقدیسی»
Туоне низбии нисбати нависӣ
توانی نیزبی نسبت نویسی
Шашумро « ҳуққаи коўс » шуд ном
ششم را «حقه کاوس» شد نام
Ба ҳафтум « роҳи рӯҳ »аст эй длором
بههفتم «راح روح» است ای دلارام
Дгргўбд ки он худ « роҳи рӯҳ » аст
دگرگوبد کهآنخود«راهروح» است
Казон раҳи рӯҳи ромишро футуҳ аст
کزان ره روح رامش را فتوح است
Гумонам кин ду тозии лаҳн аз алҳон
گمانم کاین دو تازی لحن از الحان
Буд тафсири лафз « ромиши ҷон »
بود تفسیر لفظ «رامش جان»
Вар аз сӣ лаҳн , лаҳнӣ камтар ояд
ور از سی لحن، لحنی کمتر آید
Ба ҷояши лаҳн « фаррухи рӯз » шояд
به جایش لحن «فرخ روز» شاید
Низомии ҳам бар ин оҳанг рафта аст
نظامی هم بر این آهنگ رفته است
Ки фаррухи рўзрои лаҳнӣ гирифта аст
که فرخ روزرا لحنی گرفته است
Буд ҳаштум ҳамоно « ромиши ҷон »
بود هشتم همانا «رامش جان»
Ба ҷои ҷон , ҷаҳон ҳам хонд битавон
بهجای جان،جهان همخواند بتوان
Нуҳумро « сабза дар сабза » ситуданд
نهم را «سبزه در سبزه» ستودند
Даҳумро ном « срўстон » фузуданд
دهم را نام «سروستان» فزودند
Навой ёздаҳ « сарви сеӣ » дон
نوای یازده «سرو سهی» دان
Фромши карданаши азкўи тиҳии дон
فرامش کردنش ازکو تهی دان
Сурӯди ҳашту чорамро хирадманд
سرود هشت و چارم را خردمند
Ба « шодравони мрўорбд » афканд
به «شادروان مرواربد» افکند
Шумори сездаҳ « шабдиз » номаст
شمار سیزده «شبدیز» نامست
« шаби фаррух » шаби моҳ тамом аст
«شب فرخ» شب ماه تمام است
Сурӯд « қуфли рӯмӣ » понздаҳи дон
سرود «قفل رومی» پانزده دان
Даҳ ва шаш « кунҷи бодоўр » ҳаме хон
دهو شش « کنج بادآور» همی خوان
Чу « ганҷи сохта » бошад даҳ ва ҳафт
چو « گنج ساخته» باشد ده و هفت
Ки ганҷи сӯхтаи ҳам дрқлм рафт
که گنج سوخته هم درقلم رفت
Ба ҳаждаҳ « кини Эраҷ » мезанад ҷӯш
بههجده « کین ایرج» میزند جوش
Вазони пас нӯздаҳ « кини Сиёвуш »
وزان پس نوزده « کین سیاووش»
Ду даҳро « моҳи бркўҳон » нишона
دو ده را «ماه برکوهان» نشانه
Буд як бист номаш « мшкдонаҳ »
بود یک بیست نامش «مشکدانه»
Буд « мрўои нек » андари ду ва бист
بود «مروای نیک» اندر دو و بیست
Ҳамон се бист номаш « мшкмолӣ » аст
همانسهبیستنامش«مشکمالی» است
Ба чор ва бист бошад « меҳргонӣ »
به چار و بیست باشد «مهرگانی»
Ки хўонндши гуруҳе , меҳрбонӣ
که خوانندش گروهی، مهربانی
Ба панҷ ва бист « ноқавс »аст оре
بهپنج و بیست «ناقوس» است آری
Пас онгаҳ бист бо шаш « навбаҳорӣ »
پس آنگه بیست با شش «نوبهاری»
Ба ҳафт вбист « нӯшин бода » бгсор
بههفتوبیست«نوشینباده»بگسار
Ба ҳашт ва бист рух бар « нимрўз » ор
بههشتو بیسترخ بر «نیمروز» آر
Буд « нхҷиргон » лаҳн на ва бист
بود «نخجیرگان» لحن نه و بیست
Ҳамаш қавлӣ дигар нхҷиргонӣ аст
همش قولی دگر نخجیرگانی است
Сӣам раҳ « ганҷи гов »аст эй хирадманд
سیامره« گنج گاو»است ایخردمند
Ки ӯ рогнҷи говон низ хонанд
که او راگنج گاوان نیز خوانند
Ҳамаш хонанд бархе ганҷи коўс
همش خوانند برخی گنج کاوس
Буд ин ҳар се раҳ бо завқи маънус
بود این هر سه ره با ذوق مانوس
Низомӣ ҳазф кард « ойини ҷамшед »
نظامی حذف کرد «آیین جمشید»
з « роҳи рӯҳ » ҳам домани Фрўчид
ز «راح روح» هم دامن فروچید
Ҳам афкандан аз миёна « навбаҳорӣ »
هم افکندن از میانه «نوبهاری»
Пас онгаҳ сохт лаҳнии чор , ҷорӣ
پسآنگهساخت لحنی چار، جاری
Нахустин кард ёд аз « сози наврӯз »
نخستین کرد یاد از «ساز نوروز»
Ки бошад навбаҳори онҷои зи наврӯз
که باشد نوبهار آنجا ز نوروز
Сеюмро ном « фаррухи рӯз » дода
سوم را نام «فرخروز» داده
Дигар « Кайхусравӣ » номии ниҳода
دگر « کیخسروی» نامی نهاده
Чу дар ин шеърҳо диққат физойӣ
چو در این شعرها دقت فزایی
Тўхўди сӣ лаҳнро аз бар намое
توخود سی لحن را از بر نمایی