Худованди ҳунар , устоди беҳзод
خداوند هنر، استاد بهزاد
Ки нақш аз хомаи беҳзод ба зод
که نقش از خامهٔ بهزاد به زاد
Ҳусайни родкши беҳзод ном аст
حسین رادکِش بهزاد نام است
Камоли аддӣни беҳзодаш ғулом аст
کمالالدین بهزادش غلام است
Агар буд ӯ нахуст , ин ҳаст аввал
اگر بود او نخست، این هست اول
Агар буд ӯ камол , ин ҳаст акмал
اگر بود او کمال، این هست اکمل
Ба рангомезӣ аз хуршед ӣяш аст
به رنگآمیزی از خورشید ییش است
Ба маънии офтоби аср хеш аст
بهمعنیآفتابعصر خویش است
Ба сӯрати шодӣу ғам май намояд
به صورت شادی و غم مینماید
Ғаму шодии муҷассам май намояд
غم و شادی مجسم مینماید
Ба сҳронгизии калаки гҳрхиз
به سحرانگیزی کلک گهرخیز
Ба нақш ҷон диҳад ранги диловез
به نقش جان دهد رنگ دلاویز
Хдоўнднгорини хома « Монӣ » аст
خداوندنگارینخامه«مانی»است
Валикини бандаи беҳзод мо нест
ولیکن بندهٔ بهزاد ما نیست
« мнўҳр » пеши ин устод , борӣ
«منوهر» پیش این استاد، باری
Хаҷал гардад ба тарҳи резаи корӣ
خجل گردد به طرح ریزهکاری
зи рашки калаки мўиини сияҳи равиш
ز رشک کلک مویین سیهروش
Ризоӣ исфаҳонӣ шуд сияҳи пӯш
رضای اصفهانی شد سیهپوش
зи сунъи хома чинӣ намӯдаш
ز صنع خامهٔ چینی نمودش
Фиристад фаррухи чинии дурудаш
فرستد فرخ چینی درودش
Ба пеши резаи кориҳои нағзаш
به پیش ریزهکاریهای نغزش
Камол алмалик шуд ошуфтаи мағзаш
کمالالملک شد آشفته مغزش
РФоӣил ар ба асраш зинда гардад
رفائیل ار به عصرش زنده گردد
Бар он калаки қодир банда гардад
بر ِ آن کلک قادر بنده گردد
Ман арча дар сухан ҳастам мусаллам
من ارچه در سخن هستم مسلم
Ба васфаши оҷизами валлоҳи аълам
به وصفش عاجزم والله اعلم
Баҳори андари сухан гар дод додаст
بهار اندر سخن گر داد دادست
Каломаш аз дил беҳзод зодаст
کلامش از دل بهزاد زادست