Сухан схр шаредаст мисл
سخن صخر شرید است مثل
Аз пас воқеаи зоти асл
از پس واقعهٔ ذات اثل
Буд аз ибтоли араб , схр шаред
بود از ابطال عرب، صخر شرید
Пеш аз ислом ба аҳдӣ , на баъӣд
پیش از اسلام بهعهدی، نه بعید
Буд ин схр аз абноءи салим
بود این صخر از ابناء سلیم
Дошт бо оли асади кини қадим
داشت با آل اسد کین قدیم
Рафт ва ронад аз асади уштури дуҳазор
رفت و راند از اسد اشتر دوهزار
Вази пасаш хайли асдкшти савор
وز پسش خیل اسدکشت سوار
Бади рабеъаи писари саври заъим
بُد ربیعه پسر ثور زعیم
Ҳамлаи бурданд бар абноءи салим
حمله بردند بر ابناء سلیم
Ҳарб афтод ба даштӣ ки араб
حرب افتاد به دشتی که عرب
Дашти зот алослш дод лақаб
دشت ذات الاثلش داد لقب
Схри баргашт ва яке теғи оҳихт
صخر برگشت و یکی تیغ آهیخت
Ҳарбро бо писар савр овехт
حرب را با پسر ثور آویخت
Писар савр задаш найза ба бар
پسر ثور زدش نیزه بهبر
Найзаи ҷони шукру ҷавшан дар
نیزهٔ جان شکر و جوشن در
Таън , кории бад ва ҷавшан бадаред
طعن، کاری بُد و جوشن بدرید
Сарнайза ба тиҳӣгоҳ расед
سرنیزه به تهیگاه رسید
Ҳалқаи ҷавшан аз он захми дурушт
حلقهٔ جوشن از آن زخم درشت
Шуд фурӯ дар шикамаши чори ангушт
شد فرو در شکمش چار انگشت
Схр аз он захм ба бистар хобид
صخر از آن زخم به بستر خوابید
Солӣ аз он ?илам ором надид
سالی از آن الم آرام ندید
Дар парастории ваии ҳамсар ва моам
در پرستاری وی همسر و مام
Карда бар хўбштни ороми ҳаром
کرده بر خوبشتن آرام حرام
Раҳи навардии магар аз роҳ расед
رهنوردی مگر از راه رسید
Зан ӯ диду з ҳолаш пурсед
زن او دید و ز حالش پرسید
Гуфт дар ранҷу азобами шабу рӯз
گفت در رنج و عذابم شب و روز
Бенасиб аз хуру хобами шабу рӯз
بی نصیب از خور و خوابم شب و روز
Роҳатӣ ҳаст ба яъс ва ба умед
راحتی هست به یأس و به امید
Яъсу умеди азин хона рамед
یأس و امّید ازین خانه رمید
Ба нагардад ки дилам шод шавад
به نگردد که دلم شاد شود
На бимиради магар аз ёд шавад
نه بمیرد مگر از یاد شود
Рӯзи дигар касе аз роҳи гузашт
روز دیگر کسی از راه گذشت
Ҳолаш аз модар ӯ ҷӯёи гашт
حالش از مادر او جویا گشت
Гуфт дармон шавад аншоءи аллоҳ
گفت درمان شود انشاء الله
Хуш ва хандон шавад аншоءи аллоҳ
خوش و خندان شود انشاء الله
Ман на модар ки канизи схрм
من نه مادر که کنیز صخرم
Бархе ҷони азизи схрм
برخی جان عزیز صخرم
Гирди саргурдам ва дармон кунамаш
گرد سرگردم و درمان کنمش
Ҷони ночиз ба қурбон кунамаш
جان ناچیز به قربان کنمش
Схр , он ҳар ду сухани бозшнид
صخر، آن هر دو سخن بازشنید
Мижа тар карду зи дил оҳ кашид
مژه تر کرد و ز دل آه کشید
Гуфт слмии зани хўшмнзри ман
گفت سلمی زن خوشمنظر من
Шуд малул аз ман ва аз маҳзари ман
شد ملول از من و از محضر من
Лек модари зи малол озод аст
لیک مادر ز ملال آزاد است
Дили зораш ба умедӣ шод аст
دل زارش به امیدی شاد است
Зани куҷои ҳамсар модар бошад ?
زن کجا همسر مادر باشد؟
Кӣ мау меҳр баробар бошад ?
کی مه و مهر برابر باشد؟
Он ки зани ҳамсар модар дорад
آن که زن همسر مادر دارد
Ваон дуро қадар , баробар дорад
وان دو را قدر، برابر دارد
Рӯзаш ар тира шавад ҳаст баҷо
روزش ار تیره شود هست بجا
Зани куҷо , модари пари меҳри куҷо
زن کجا، مادر پر مهر کجا