Гар бидонам ки ҷаҳон дгарӣ аст
گر بدانم که جهان دگری است
Вази пас марг ҳамоно хабарӣ аст
وز پس مرگ همانا خبری است
Нануҳум дил ба ҳавоу ҳавасӣ
ننهم دل به هوا و هوسی
Вндри ин нашъаи нмонми нафасӣ
وندر این نشئه نمانم نفسی
эй дариғо ки башари кӯр ва караст
ای دریغا که بشر کور و کرست
Вази саранҷоми ҷаҳон бе хабараст
وز سرانجام جهان بیخبرست
Кош будӣ пас мурдани чизе
کاش بودی پس مردن چیزی
Ҳашарӣу нашрӣу растохезӣ
حشری و نشری و رستاخیزی
Пас ин қофилаи ҷуз гардӣ нест
پس این قافله جز گردی نیست
Бадтар аз бехабарӣ дардӣ нест
بدتر از بیخبری دردی نیست
Мухбиронро з далел имсокаст
مخبران را ز دلیل امساکست
Гуфтаҳои ҳамаи шабаҳати нокст
گفتههای همه شبهت ناکست
Он ки худ нест зи машҳӯди огоҳ
آن که خود نیست ز مشهود آگاه
Кӣ ба асрор ниҳон ҷӯяд роҳ ?
کی به اسرار نهان جوید راه؟
Анбиёи ҳарф ҳакӣмона заданд
انبیا حرف حکیمانه زدند
Вази паии назми ҷаҳон чона заданд
وز پی نظم جهان چانه زدند
Ҳукамои рости дарин баҳс , хилоф
حکما راست درین بحث، خلاف
Насазад кард чунин каъбаи тавоф
نسزد کرد چنین کعبه طواف
Орифоне ки з роз огоҳанд
عارفانی که ز راز آگاهند
Ҷумлагии маҳви фанои фӣ аллоҳ анд
جملگی محو فنا فی اللهاند
Ҳамаи гўиндкаҳ бе чун ва чаро
همه گویندکه بیچون و چرا
Нест мавҷӯд дигар ғайри худо
نیست موجود دگر غیر خدا
Одамии ҷузъ вуҷӯд азаласт
آدمی جزء وجود ازلست
Чун вуҷӯди азалии лам изл аст
چون وجود ازلی لمیزل است
Рӯҳи як рӯҳу сувар бе поён
روح یک روح و صور بیپایان
Венаи баданҳо ҳама зиндааст ба ҷон
وین بدنها همه زندهاست بهجان
Қатрае оби зи дарёи бигусаст
قطرهای آب ز دریا بگسست
Оқибат низ ба дарёи пайваст
عاقبت نیز به دریا پیوست
намерасанд аз ду раҳи хам дар хам
میرسند از دو ره خم در خم
Шайхи ишроқ ва « анштин » баҳам
شیخ اشراق و «انشتین» بهم
Тоза , ин фотиҳа бехабарӣ аст
تازه، این فاتحهٔ بیخبری است
Тоза , бози аввали кӯрӣ ва карӣ аст
تازه، باز اول کوری و کری است
Ман ним ин бадани пари хату хол
من نیم این بدن پر خط و خال
Кистам ман ? хираду ишқу хаёл
کیستم من؟ خرد و عشق و خیال
Қувваи ҳофиза бо ин абзор
قوهٔ حافظه با این ابزار
намекунад кор ба лайл ва ба наҳор
می کند کار به لیل و به نهار
Гарм сайраст дарин даҳри сипанҷ
گرم سیرست درین دهر سپنج
Май баради лиззат ва мебинад ранҷ
میبرد لذت و میبیند رنج
Ман худ ин мшги пар аз боди ним
من خود این مشگ پر از باد نیم
Ман ба ҷузи ҳофизау ёди ним
من به جز حافظه و یاد نیم
Гар буд зинда вагар мурдаи танам
گر بود زنده و گر مرده تنم
Токаи ин ҳофиза боқӣаст , манам
تاکه این حافظه باقی است، منم
Вагар ин ҳофиза аз тан баравад
وگر این حافظه از تن برود
Ман ва мое зтў ва ман баравад
من و مایی زتو و من برود
Гар равад ҳофизаи берун аз сар
گر رود حافظه بیرون از سر
Натавон гуфт ки боқӣаст башар
نتوان گفت که باقی است بشر
Шак надорам ки қадӣмӣаст вуҷӯд
شک ندارم که قدیمی است وجود
То абад низ нагардад нобӯд
تا ابد نیز نگردد نابود
Гоҳи парвонау гуҳ шамъ шавад
گاه پروانه و گه شمع شود
Гуҳи пароканда , гуҳӣ ҷамъ шавад
گه پراکنده، گهی جمع شود
Лекини ин « ман » ки буд Тифли ҳаёт
لیکن این «من» که بود طفل حیات
Яъне ин ҳофизау идрокот
یعنی این حافظه و ادراکات
Кар ба як ориза шуд давр аз тан
کر به یک عارضه شد دور از تن
Нест боқии ману шахсияти ман
نیست باقی من و شخصیت من
Вагар ин рӯҳ Бақоӣ дорад
و گر این روح بقایی دارد
Венаи сухани роҳ ба ҷое дорад
وین سخن راه به جایی دارد
Ҳамчунон каз раҳм омад берун
همچنان کز رحم آمد بیرون
Чун азин нашоҳ қадам зад берун
چون ازین نشاه قدم زد بیرون
Шуълаи ҳофиза хомӯш шавад
شعلهٔ حافظه خاموش شود
Вончаҳ дидааст фаромӯш шавад
وانچه دیده است فراموش شود
Зиндагии ҳосили ин об ва ҳавост
زندگیحاصل این آب و هواست
Мунҳасири дркраҳи кучаки мост
منحصر درکرهٔ کوچک ماست
Зиндагонии зи тасодуфи зода
زندگانی ز تصادف زاده
ВотФоқӣаст шигарфи афтода
واتفاقی است شگرف افتاده
Нест равшан ки дар ақмор дигар
نیست روشن که در اقمار دگر
Зини тасодуф шуда бошанд хабар
زین تصادف شده باشند خبر
Аввалӣ дошта бе чун ва чаро
اولی داشته بیچون و چرا
Лоҷарам хотмтӣ ҳаст варо
لاجرم خاتمتی هست ورا