Аирҷо рафтӣу ашъор ту монад

ایرجا رفتی و اشعار تو ماند

Кӯч кардӣ туу осор ту монад

کوچ کردی تو و آثار تو ماند

Чун кунад қофилаи кӯч аз саҳро

چون کند قافله کوچ از صحرا

Май наад оташӣ аз хеш ба ҷо

می‌نهد آتشی از خویش به جا

Бори бастии ту зи сарманзили ман

بار بستی تو ز سرمنزل من

Оташат монад вале дар дили ман

آتشت ماند ولی در دل من

Баъди умрии дили ёрони бурдан

بعد عمری دل یاران بردن

Дили мо сӯхтӣ аз ин мурдан

دل ما سوختی از این مردن

Чун кабӯтари бачаи парвозӣ

چون کبوتر بچهٔ پروازی

Бргшўдии пар ва кардӣ бозӣ

برگشودی پر و کردی بازی

Авҷ бигирифтӣу боли аФшондӣ

اوج بگرفتی و بال افشاندی

Ногаҳон рафтӣ ва боло монадӣ

ناگهان رفتی و بالا ماندی

Тани зори ту фурӯ хуфт ба хок

تن زار تو فرو خفت به خاک

Рӯҳи поки ту гузашт аз афлок

روح پاک تو گذشت از افلاک

Сӯй афлок шуд он рӯҳи хафиф

سوی افلاک شد آن روح خفیف

Ҳар латифӣ гузарад сӯии латиф

هر لطیفی گذرد سوی لطیف

Буд дар назми ҷаҳони софу сариҳ

بود در نظم جهان صاف و صریح

Мурданати сикта , вале ғайри малеҳ

مردنت سکته‌، ولی غیر ملیح

Мавқеи сиктаи ?ути ин давр набӯд

موقع سکته‌ات این دور نبود

Суҳбати мо ва ту ӣнтавр набӯд

صحبت ما و تو اینطور نبود

Хомаи пӯшеди сияҳ дар ғами ту

خامه پوشید سیه در غم تو

Нома шуд ҷома дар аз мотами ту

نامه شد جامه در از ماتم تو

Шеър бевазн шуду қофияи хор

شعر بی‌وزن شد و قافیه خوار

Саҷъу рдФ ва рӯй афтод зи кор

سجع و ردف و روی افتاد ز کار

Шаҷари фазлу адаб бе бар шуд

شجر فضل و ادب بی‌بر شد

Фалаки дониш беахтар шуд

فلک دانش بی‌اختر شد

Ёфт абёт ба мисраи тақлил

یافت ابیات به مصرع تقلیل

Шуд мтолъ ба мақотеъи табдил

شد مطالع به مقاطع تبدیل

Қалами шоирӣ аз кор афтод

قلم شاعری از کار افتاد

Адабиёти з миқдор афтод

ادبیات ز مقدار افتاد

Дар азои ту қалам хӯн бигирист

در عزای تو قلم خون بگریست

Натавон гуфт ки ӯ чун бигирист

نتوان گفت که او چون بگریست

Хома дар марг ту шуд мӯяи кунон

خامه در مرگ تو شد مویه کنان

Лиқаҳ дар сӯг ту шуд мӯии кунон

لیقه در سوگ تو شد موی کنان

Дафтар аз ҳиҷри ту бешероза аст

دفتر از هجر تو بی‌شیرازه است

Вази ғамати доғи мураккаб тоза аст

وز غمت داغ مرکّب تازه است

Хома чун шуд зи азояти хабараш

خامه چون شد ز عزایت خبرش

Теғ бар сар зад ва бшикофт сараш

تیغ بر سر زد و بشکافت سرش

Аз сараши хӯни сияҳи беруни рехт

از سرش خون سیه بیرون ریخت

Бар варақ аз бен мижгони хӯни рехт

بر ورق از بن مژگان خون ریخت

Рафт дар марги ту қудрати зи хаёл

رفت در مرگ تو قدرت ز خیال

Маза аз нуктау маънии зи амсол

مزه از نکته و معنی ز امثال

Рафтӣу лиззати дониши барадӣ

رفتی و لذّت دانش بردی

Завқҳоро ба димоғи аФсрдӣ

ذوق‌ها را به دماغ افسردی

Киев аз афюну нишот аз ме шуд

کیف از افیون و نشاط از مِی شد

Давраи ишқу ҷавонӣ тай шуд

دورهٔ عشق و جوانی طی شد

Андари оҳанг , дигар пўиаҳ намонад

اندر آهنگ‌، دگر پویه نماند

Бар лаби тор ба ҷуз мӯя намонад

بر لب تار به جز مویه نماند

Фълотни феъл аз зарб афтод

فعلاتن فعل از ضرب افتاد

Зарби ҳам қоидаро аз каф дод

ضرب هم قاعده را از کف داد

Бе ту рафт аз ғазалиёти фурӯғ

بی‌تو رفت از غزلیات فروغ

Бе ту шуд ошиқӣу ишқи дурӯғ

بی‌تو شد عاشقی و عشق دروغ

Бе ту риндӣу назарбозии мард

بی‌تو رندی و نظربازی مرد

Ростии саъдии широзии мард

راستی سعدی شیرازی مرد

Мардӣу ахтар мо кард ғуруб

مردی و اختر ما کرد غروب

Лек шуд марги ту аз баҳри ту хуб

لیک شد مرگ تو از بهر تو خوب

Мурдаи хуштар ки буд бо ҳунарӣ

مرده خوش‌تر که بود با هنری

Зинда дар мамлакати мҳтзрӣ

زنده در مملکت محتضری

Доштанд орзӯии суҳбати ту

داشتند آرزوی صحبت تو

Мўлиру крнӣ ва расину русу

مولیر و کرنی و راسین و روسو

Ба ту гуфтанд ки бархезу биё

به تو گفتند که برخیز و بیا

Ваҳшӣу аҳлӣу ҷомӣу зё

وحشی ‌و اهلی و جامی و ضیا

Гӯш кардӣ ва ба як чашм задан

گوش کردی و به ‌یک چشم زدن

Шудӣ онҷо ки ббоист шудан

شدی آنجا که ببایست شدن

Дӯстонати ҳамагии тақдисӣ

دوستانت همگی تقدیسی

Гирди ҳам порсӣу порисӣ

گرد هم پارسی و پاریسی

Бо чунон ҳавза ки онҷои дорӣ

با چنان حوزه که آنجا داری

Чаҳ ғам аз ғами кодаи мо дорӣ

چه غم از غم‌کدهٔ ما داری

Андари он боғ ки бар шохаи гул

اندر آن باغ که بر شاخهٔ گل

Ошёни сохтае чун булбул

آشیان ساخته‌ای چون بلبل

Зер сар кун зи раҳи меҳру вафо

زیر سر کن ز ره مهر و وفا

Гӯшае баҳри пазирои мо

گوشه‌ای بهر پذیرایی ما