Ду нафари бачаи мақбули қашанг

دو نفر بچهٔ مقبول قشنگ

Номи ин санҷар ва он як Ҳушанг

نام این سنجر و آن یک هوشنگ

Ҳар ду ҳам бозӣ ва ҳам қад буданд

هر دو هم‌بازی و هم‌قد بودند

Роҳи як мадриса ме паймӯданд

راه یک مدرسه می‌پیمودند

Буд санҷар нанару дурдона

بود سنجر ننر و دردانه

Боиси заҳмати аҳли хона

باعث زحمت اهل خانه

То касе ҳарф ба санҷар ме зад

تا کسی حرف به سنجر می‌زد

Даҳанаши каҷ шуда ва ър ме зад

دهنش کج شده و عر می‌زد

Ба касе ҳеҷ намекард салом

به کسی هیچ نمی‌کرد سلام

Дошт одат ба дурӯғу дашном

داشت عادت به دروغ و دشنام

Субҳҳо дайри зи ҷо бар ме хост

صبح‌ها دیر ز جا بر می‌خاست

Пас намерафт сӯии мадрисаи рост

پس‌ نمی‌رفت سوی‌ مدرسه راست

Байни раҳи ханда ва бозӣ ме кард

بین ره خنده و بازی می‌کرد

Ба дукони даст дарозӣ ме кард

به‌ دکان دست ‌درازی می‌کرد

Дасту рӯи ҳеҷ наме шаст ба об

دست‌ و رو هیچ‌ نمی‌شست‌ به آب

Чирк мекард варақҳои китоб

چرک می‌کرد ورق‌‌های کتاب

Субҳҳо ҳеҷ сар дарс набӯд

صبح‌ها هیچ سر درس نبود

Аз касе дар дил ӯ тарс набӯд

از کسی در دل او ترس نبود

Рӯзу шаби шокӣ аз он Тифли сағир

روز و شب‌ شاکی‌ از آن‌ طفل صغیر

Падару модару устоду мудӣр

پدر و مادر و استاد و مدیر

Муттасили ханда ба мардум ме кард

متصل خنده به مردم می‌کرد

Қаламу коғази худ гум ме кард

قلم و کاغذ خود گم می‌کرد

Буд Ҳушанг ба акси санҷар

بود هوشنگ‌ به عکس‌ سنجر

Писарии соъӣу боақлу ҳунар

پسری ساعی و باعقل و هنر

Модараши доим аз ӯ розӣ буд

مادرش دائم از او راضی بود

Аҳли манзили ҳама аз ӯ хўшнўд

اهل منزل همه از او خوشنود

Зӯдтар аз ҳама рафтӣ сари дарс

زودتر از همه رفتی سر درس

Аз худо дар дил ӯ будӣ тарс

از خدا در دل او بودی ترس

Дарс мехонд шаб аз рӯй китоб

درس می‌خواند شب‌ از روی کتاب

Машқ хат карда ва мекард ҳисоб

مشق خط کرده و می‌کرد حساب

Падараши кӯшиши Ҳушанг чу дид

پدرش کوشش هوشنگ چو دید

Аз паии тарбияташ ранҷ кашид

از پی تربیتش رنج کشید

Чун ки дар дохила таҳсил намӯд

چون که در داخله تحصیل نمود

Ба сӯии хориҷа таъҷил намӯд

به سوی خارجه تعجیل نمود

Синааш аз ҳамаи илмии пари гашт

سینه‌اش از همه علمی پر گشت

Рафт дар хориҷау доктори гашт

رفت در خارجه و دکتر گشت

Рафту баргашти яке донишманд

رفت و برگشت یکی دانشمند

Падару модараш аз вай хурсанд

پدر و مادرش از وی خرسند

Зан гирифтанд барои Ҳушанг

زن گرفتند برای هوشنگ

Аз яке тайифа бо фарҳанг

از ‌یکی طایفهٔ با فرهنگ

Духтарӣ буд ҳунарманду зариф

دختری بود هنرمند و ظریف

Хушгилу бошарафу поку афиф

خوشگل‌ و باشرف‌ و پاک و عفیف

Дид Ҳушанг ва писандид ӯ ро

دید هوشنگ و پسندید او را

Аз ҳама тайифа багазед ӯ ро

از همه طایفه بگزید او را

Зану шавҳар чу ба ҳам ёр шуданд

زن و شوهر چو به هم یار شدند

Хонае хуб харидор шуданд

خانه‌ای خوب خریدار شدند

Рӯзи асбоби кашӣ чун барисед

روز اسباب‌کشی چون برسید

Гуфт Ҳушанг ки ҳмол оред

گفت هوشنگ که حمال آرید

Буд ҳмолии тирёкӣу хор

بود حمالی تریاکی و خوار

Оҷизу музтару бекорау зор

عاجز و مضطر و بیکاره و زار

Гуфт Ҳушанг : ки эй бечора !

گفت هوشنگ‌: که ای بیچاره‌!

Аз чаҳ ҳастӣ ту чунин бекора ?

از چه هستی تو چنین بیکاره‌؟

Аз чаҳ ин қадари касифии охир ?

از چه این‌ قدر کثیفی آخر؟

Лоғару зарду заъифии охир ?

لاغر و زرد و ضعیفی آخر؟

Гуфт ҳмол ки гаштами оҷиз

گفت حمال که گشتم عاجز

Чун ки ман дарси нхўондми ҳаргиз

چون که من درس نخواندم هرگز

Модарами марду падар низ бамурд

مادرم مُرد و پدر نیز بمرد

Муддаии моли марои яксараи барад

مدعی مال مرا یکسره برد

Ман ки беилм ва слндр будам

من که بی‌علم و سلندر بودم

Муддатии ин дар ва он дар будам

مدتی این در و آن در بودم

Гуҳ арақ хӯрдаму гуҳ банг задам

گه عرق خوردم و گه بنگ زدم

То ки тирёкӣ ва алднг шудам

تا که تریاکی و الدنگ شدم

Пас аз он нохуш ва бечора шудам

پس از آن ناخوش و بیچاره شدم

Оқибати муфлис ва ӣнкора шудам

عاقبت مفلس و اینکاره شدم

Кард Ҳушанг чу бисёр назар

کرد هوشنگ چو بسیار نظر

Дид ӯ ҳаст мисоли санҷар

دید او هست مثال سنجر

Гуфт Ҳушанг : ту санҷар ҳастӣ ?

گفت‌ هوشنگ‌: تو سنجر هستی‌؟

Гуфт оре , з куҷо донистӣ ?

گفت آری‌، ز کجا دانستی‌؟

Гуфт : ин бар ҳамаи мардум ҳоле аст

گفت‌:‌ این‌ بر همه‌ مردم حالی است

Танбалии оқибаташ ҳмолӣ аст

تنبلی عاقبتش حمالی است

Ҳар ки ӯ мекунад аз дарси фирор

هر که او می‌کند از درس فرار

Охир кор шавад муфлису хор

آخر کار شود مفلس و خوار