Дар сарои шавкати аддавла ки буд

در سرای شوکت‌الدوله که بود

Дар азояши нола то чархи кабӯд

در عزایش ناله تا چرخ کبود

Маҷлиси пари ҳишматӣ ташкил ёфт

مجلس پر حشمتی تشکیل یافت

Ва аз вуҷӯди шихно таҷлил ёфт

و از وجود شیخنا تجلیل یافت

Олам наҳариру донои замон

عالم نحریر و دانای زمان

Муфтии Фҳли тавонои замон

مفتی فحل توانای زمان

Он ки бошад базми ирфонро ҷлис

آن که باشد بزم عرفان را جلیس

Буъалии асри худ , шайхи алрӣис

بوعلی عصر خود، شیخ‌الرئیس

Ногаҳон пайдо шуд аз як зовия

ناگهان پیدا شد از یک زاویه

Ҳайкали наҳси бҳоءи алтўлиаҳ

هیکل نحس بهاء التولیه

Он ки ӯ лофи харии з аввал зада

آن که او لاف خری ز اول زده

ои Н ки ӯ бар хар қабл минқал зада

آ‌ن که او بر خر قبل منقل زده

Он ки андари бора ӯ ӣяш аз ин

آن که اندر بارهٔ او ییش از این

Шоирӣ гуфтааст ин байти рузин

شاعری گفته است این‌بیت رزین

То туро ман дидаам шул дида ам

تا تو را من دیده‌ام شل دیده‌ام

Лоату лӯту осмони ҷл дида ам

لات و لوت و آسمان‌جل دیده‌ام

Омад ва бинишаст бо мндили зафт

آمد و بنشست با مندیل زفت

Тира рӯй вгндаҳ ҳамчун хики нафт

تیره‌روی‌وگنده همچون خیک نفت

Сар бурун оварад аз он мотами кода

سر برون آورد از آن ماتم‌کده

Кин манам тоўси алӣин шуда

کاین منم طاوس علیین شده

Шайх , ногуҳи суҳбат аз тафсир кард

شیخ‌، ناگه صحبت از تفسیر کرد

Сари ҳиҷратро ҳаме тақрир кард

سرّ هجرت را همی تقریر کرد

Пеши ҷамъи он муқтадои неки ху

پیش جمع آن مقتدای نیک‌خو

Гуфт сари воллзини ҳоҷрўо

گفت سرٌ واللذین هاجروا

Шайх дар маърифатро неки сифт

شیخ دُر معرفت را نیک سفت

Лек он хрмҳраҳи ҳарф муфт гуфт

لیک آن خرمهره‌ حرف‌ مفت گفت

Шайхи прҳлм аз ғазаб партоб шуд

شیخ‌ پرحلم از غضب‌ پُرتاب شد

Бар сар ӯ шифти вай партоб шуд

بر سر او شفت وی پرتاب شد

Гуфт к-эии дб ҷҳўл нараҳ хар

گفت کای دب جهول نره‌خر

Чанд лофи одамӣ вагару фар

چند لاف آدمی وگر و فر

Нонаҷиби мўзии гардани кулуфт

نانجیب موذی گردن کلفت

Тоба кӣ гӯйӣ ба мҳзрҳрФи муфт

تابه کی گویی‌به‌محضرحرف‌مفت

Ту чаҳ донеи илми тафсиру луғот

تو چه دانی علم تفسیر و لغات

« хар чаҳ донад қадари ҳалвои набот »

«‌خر چه داند قدر حلوای نبات‌»

Каллаи ту дархур тоўил нест

کلهٔ تو درخور تاویل نیست

Илм дар дроъаҳ ва мндил нест

علم در دراعه و مندیل نیست

То ба илм , аз Фоълотни фоилот

تا به علم‌، از فاعلاتن فاعلات

Солҳо раҳаст эй бе илми лоат

سال‌ها ره است ای بی‌علم لات

Ҳарки хонд Фоълотни Фоълн

هرکه خواند فاعلاتن فاعلن

Кӣ тавонад ронад аз дониши сухан

کی تواند راند از دانش سخن

Ҳарки ӯ бо ту кунад гуфту шунӯд

هرکه او با تو کند گفت و شنود

Ҳам забони кӯдакӣ бояд гушӯд

هم زبان کودکی باید گشود

Бўолъло бишунид ва Аслан дам назд

بوالعلا بشنید و اصلا دم نزد

Вази вақоҳати мижаро бар ҳам назд

وز وقاحت مژه را بر هم نزد

Гуфтӣ андари бистараш хобоанда анд

گفتی اندر بسترش خوابانده‌اند

Лои лоеи баҳр ӯ мехонда анд

لای‌لایی بهر او می‌خوانده‌اند

Фӯҳши оре кӣ кунад дар хари асар

فحش آری کی کند در خر اثر

Кӣ равад дрснги хорои нештар

کی رود درسنگ خارا نیشتر

Гуфт пайғамбар ки аҳмақ ҳарчӣ ҳаст

گفت پیغمبر که احمق ‌هرچه‌ هست‌

ӯ адуии моу ғӯл раҳзан аст

او عدوی ما و غول رهزن است