Ба моҳи сФндори як сол шед

به ماه سفندار یک ‌سال شید

Битобед бар ёсамини сипед

بتابید بر یاسمین سپید

Нишаста ҳануз аз ситами даст , дай

نشسته هنوز از ستم دست‌، دی

з абрӯ барафшонад хўршидхўӣ

ز ابرو برافشاند خورشیدخوی

Гиреҳ шуд галӯгоҳи боди шимол

گره شد گلوگاه باد شمال

Ҳавои дижамро накӯи гашти ҳол

هوای دژم را نکو گشت حال

Ба сад ранг , симурғи зрбни кулоҳ

به‌صد رنگ‌، سیمرغ زربن کلاه

Бузади тир дар чашми Исфанди моҳ

بزد تیر در چشم اسفند ماه

Гудозед барф ва битобед шед

گدازید برف و بتابید شید

Биҷӯшед сабза , биҷунбед бед

بجوشید سبزه، بجنبید بید

Ду даҳ рӯз аз он пеш коед баҳор

دو ده روز از آن پیش کاید بهار

Фарибанда хуршед шуд гарми кор

فریبنده خورشید شد گرم کار

Ба дастони хуршеду зарқи сипеҳр

به دستان خورشید و زرق سپهر

Баҳорӣ падедор шуд хўбчҳр

بهاری پدیدار شد خوبچهر

Бузади бргктар сар аз шохи хушк

بزد برگک تر سر از شاخ خشک

Пар аз машк шуд зулфаки бидмшг

پر از مشک شد زلفک بیدمشگ

Ду се рӯзи шаби гашту шаб рӯз шуд

دو سه ‌روز شب گشت ‌و شب ‌روز شد

Гули пишрси гулшан афрӯз шуд

گل پیشرس گلشن‌افروز شد

Нигор баҳору арӯси чаман

نگار بهار و عروس چمن

Гули ёсамини зевари анҷуман

گل یاسمین زیور انجمن

Ба як моҳ аз он пеш коём ӯст

به ‌یک ماه از آن پیش کایّام اوست

Баромади зи мағз ва бурун шуд зи пӯст

برآمد ز مغز و برون شد ز پوست

Бихандед бар чеҳри хуршед , рӯз

بخندید بر چهر خورشید، روز

Ба шаб хуфт пеши маи длФрўз

به شب خفت پیش مه دلفروز

Надонист коидўн на ҳангом ӯст

ندانست کایدون نه هنگام اوست

Ки барҷоӣ май заҳр дар ком ӯст

که برجای می زهر در کام اوست

Ба ногуҳи табиати баромади зи хоб

به‌ ناگه طبیعت برآمد ز خواب

ФрўхФти хуршеду буришади саҳоб

فروخفت ‌خورشید و برشد سحاب

Буғурред бод аз бркўҳсор

بغرید باد از برکوهسار

БиФтоди ножў ва хам шуд чанор

بیفتاد ناژو و خم شد چنار

Замонаи хунаки табъӣ оғоз кард

زمانه خنک طبعی آغاز کرد

Табиат ба сардии сухан соз кард

طبیعت به سردی سخن ساز کرد

БиФтоди барфу биФсрди ҷӯй

بیفتاد برف و بیفسرد جوی

Сияҳи зоғ дар боғ шуд базлаи гӯй

سیه زاغ در باغ شد بذله‌گوی

Саросари биФсрду пжмрди боғ

سراسر بیفسرد و پژمرد باغ

Ҳамон пишрси гавҳари шбчроғ

همان پیشرس گوهر شبچراغ

Шикарханди нозаш ба кунҷи лабон

شکرخند نازش به کنج لبان

БиФсрду дашномаши андари забон

بیفسرد و دشنامش اندر زبان

Чунинаст подоши зуд омадан

چنین است پاداش زود آمدن

Ба умеди ботили фурӯд омадан

به امّید باطل فرود آمدن

Ман он пишрси ғунча тоза ам

من آن پیشرس غنچهٔ تازه‌ام

Ки ҳарҷо расидааст овоза ам

که هرجا رسیده است آوازه‌ام

Ман он навгули барги ҷон хӯрда ам

من آن نوگل برگ جان خورده‌ام

Ба ғифлати фиреби ҷаҳон хӯрда ам

به غفلت فریب جهان خورده‌ام

Сабки роҳи сад сола паймӯда ам

سبک راه صد ساله پیموده‌ام

Ба бегоҳ рухсора бинмуда ам

به بیگاه رخساره بنموده‌ام

Ба хӯни гармӣ рўзбшкФтаҳ ам

به خون گرمی روزبشکفته‌ام

зи дами сардии шаб ба хӯн хуфта ам

ز دم‌سردی‌شب‌به‌خون خفته‌ام

з бе обии урф пажмурда ам

ز بی‌آبی عرف پژمرده‌ام

зи сармои одот афсурда ам

ز سرمای عادات افسرده‌ام

Набӯда дар айёми як рӯзи шод

نبوده در ایام یک روز شاد‌

Нахандида дар боғи як бомдод

نخندیده در باغ یک بامداد

Маро дайр шуд рӯз ва бигузашт кор

مرا دیر شد روز و بگذشت کار

Ту рӯзи ҷавонии ғанимати шумор

تو روز جوانی غنیمت شمار

Баҳори ҷавоняти сарсабзи бод

بهار جوانیت سرسبز باد

Дилати хурраму хотирати нағзи бод

دلت خرم و خاطرت نغز باد

Ҳаме бош хандони дарин бӯстон

همی باش خندان درین بوستان

зи ту шоду хуррами дили дӯстон

ز تو شاد و خرم دل دوستان

Ки ман зини ҷаҳони чашми бардоштам

که من زین جهان چشم برداشتم

Лабони бастаму мижаи бркоштм

لبان بستم و مژه برکاشتم

Баҳор маро кард гетии хазон

بهار مرا کرد گیتی خزان

Баҳори мнои навбат туаст ҳон

بهار منا نوبت تو است هان