Бади андари ҳудӯди чғохўр , лурӣ
بُد اندر حدود چغاخور، لُری
Лурии ғўлднгӣ , чғолаҳи хурӣ
لری غولدنگی، چغاله خوری
Бадаш , бахтиёрӣ вааш , олФтаҳи ном
بدش، بختیاریوش، آلفتهنام
Вази олФтгии бахти ёраши мудом
وز آلفتگی بخت یارش مدام
зи нодонӣ ва хасту ишқи пел
ز نادانی و خست و عشق پیل
Мисли буд дар байни эли ҷалил
مثل بود در بین ایل جلیل
Занӣ дошт кадбонуу хушмаза
زنی داشت کدبانو و خوشمزه
зи ҷумлаи ҷаҳони ошиқи харбуза
ز جمله جهان عاشق خربزه
Вале доим аз дасти шавҳар ба ранҷ
ولی دایم از دست شوهر بهرنج
Чу ганҷина аз дасти мори шиканҷ
چو گنجینه از دست مار شکنج
Худо дода будаш аз он шӯй низ
خدا داده بودش از آن شوی نیز
Нару модаи баси караи хираду рез
نر و ماده بس کرهٔ خرد و ریز
Яке сол , Фолиз лур шуд хароб
یکی سال، فالیز لر شد خراب
Ки олФтаҳи онро надоди инчи об
که آلفته آن را نداد ایچ آب
Даромад пас тир , мурдоди моҳ
درآمد پس تیر، مرداد ماه
зи лур карагон хост фарёду оҳ
ز لر کُرّگان خاست فریاد و آه
Зани лури бдўгФт бо ҳоли зор
زن لر بدوگفت با حال زار
Чаҳ созем имсол бе сабзи бор
چه سازیم امسال بیسبز بار
зи ту сар зад эй аблаҳи хар , буза
ز تو سر زد ای ابله خر، بزه
Ки имсол монадем бе харбуза
که امسال ماندیم بیخربزه
Худ ин сарзаниши кори олФтаҳи сохт
خود این سرزنش کار آلفته ساخت
Мар ӯро бҳкбори ошуфтаи сохт
مر او را بهٔکبار آشفته ساخت
Зхоки чғохўрчғки ворҷст
زخاکچغاخورچغکوارجست
Пиёдаи сӯии Исфаҳони рахти баст
پیاده سوی اصفهان رخت بست
Ба худгуфт токам кунам қаҳри зан
به خودگفت تاکم کنم قهر زن
Рӯми харбузаи орм аз баҳри зан
روم خربزه آرم از بهر زن
Ба гргоб рафт ва ду рӯзӣ бимонад
به گرگاب رفت و دو روزی بماند
Вази онҷо ба сӯй чғохўр баранд
وز آنجا بهسوی چغاخور براند
Яке бори хрбўзаҳ ҳамроҳ дошт
یکی بار خربوزه همراه داشت
зи бори гарони нола ва оҳ дошт
ز بار گران ناله و آه داشت
Ба тадбири худро сабки боркрд
به تدبیر خود را سبک بارکرد
Ба ҳар даҳ қадами як ду хрбўзаҳ хӯрд
به هر دهقدم یکدو خربوزه خورد
Нигаҳ дошт хрбўзаҳи хуб ро
نگهداشت خربوزهٔ خوب را
Дурушту гарони сангу марғӯб ро
درشت و گرانسنگ و مرغوب را
Кигар дайну имон ман ме равад
که گر دین و ایمان من میرود
Вагар ҷони ширини з тан ме равад
وگر جان شیرین ز تن میرود
Ман ин охирин ҳадяро пеши зан
من این آخرین هدیه را پیش زن
Барам то бидонанд Тифлони ман
برم تا بدانند طفلان من
Ки олФтаҳро ҳаст ғайрати басӣ
کهآلفته را هستغیرتبسی
Надорад чу олФтаҳи ғайрат касе
ندارد چو آلفته غیرت کسی
Чу шуд чанд фарсанги беруни зи роҳ
چو شد چند فرسنگ بیرون ز راه
Ҳавои гашти тафтида дар гармгоҳ
هوا گشت تفتیده در گرمگاه
Агарчӣ брўнсўи сбкбор буд
اگرچه برونسو سبکبار بود
Валек аз дрўнсўи пари озор буд
ولیک از درونسو پر آزار بود
зи бими зан арча даҳон рӯза дошт
ز بیم زن ارچه دهان روزه داشت
Валикини шиками доғ хрбўзаҳ дошт
ولیکن شکم داغ خربوزه داشت
Азин ҳоли олФтаҳ бетоб шуд
ازین حال آلفته بیتاب شد
зи тоби ҳарорати дилаш об шуд
ز تاب حرارت دلش آب شد
Нигаҳ кард хрбўзаҳ Эй дид тар
نگه کرد خربوزهای دید تر
Хуши андому заррин чу болишти зар
خوشاندام و زرّین چو بالشت زر
Баровард чоқу вале якка хӯрд
برآورد چاقو ولی یکه خورد
Наҳифи зани андари дилаш сикка хӯрд
نهیبزن اندر دلش سکه خورد
Ба худ гуфт : олФтаҳ ғайрат намой
به خود گفت: آلفته غیرتنمای
Ба наздики мардум ҳамият намой
به نزدیک مردم حمیتنمای
Сару ҳмсронти ҳамаи номи ҷӯй
سر و همسرانت همه نامجوی
Нигаҳдори наздикашони обрӯӣ
نگهدار نزدیکشان آبروی
Пас онгоҳи фикрӣ ба мағз омадаш
پس آنگاه فکری به مغز آمدش
Ки армон хрбўзаҳ осон шудаш
که ارمان خربوزه آسان شدش
Ба худгуфти ёрон сафар ме кунанд
بهخودگفت یاران سفر می کنند
Азин роҳи доим гузар ме кунанд
ازین راه دایم گذر می کنند
Азин харбузаи ман бабрами камӣ
ازین خربزه من ببرّم کمی
Ба паҳнои динор ё дарҳамӣ
به پهنای دینار یا درهمی
Каз ӣнҷоӣ чун мардумон бигузаранд
کز اینجای چون مردمان بگذرند
Бар ин хӯрдан харбуза бингаранд
بر این خوردن خربزه بنگرند
Бигӯянд аз ӣнҷо гузаштаст хон
بگویند از اینجا گذشتست خان
Шавад обрӯем фузуни зини нишон
شود آبرویم فزون زین نشان
Сипас ҳамлаи вргшт бар харбуза
سپس حملهورگشت بر خربزه
Бихӯрад ончиро ёфт зон хушмаза
بخورد آنچه را یافت زان خوشمزه
Биндохти он пӯстҳои дароз
بینداخت آن پوستهای دراز
Бар он монда аз мағз бисёр боз
بر آن مانده از مغز بسیار باز
Чўон хӯрд лухтӣ таваққуф намӯд
چوآن خورد لختی توقف نمود
Азбни ков шудаи хон ба худ пуф намӯд !
ازبن کاو شدهخانبهخود پفنمود!
Шкмбораҳи пари ҳавоу ҳавас
شکمبارهٔ پر هوا و هوس
Бад-ӣн рой насутӯда нанамудаи бас
بدین رای نستوده ننموده بس
Ба худ гуфт онро ба дандони занам
به خود گفت آن را به دندان زنم
Ки гўбнди хон чокарӣ дошт ҳам
که گوبند خان چاکری داشت هم
Дарафтод бар пӯстҳо чун ҳужабр
درافتاد بر پوستها چون هژبر
Ба дандон зад он пӯстҳои стбр
به دندان زد آن پوستهای سطبر
Чу аз гӯшти он пӯст ҳо шуд тиҳӣ
چو از گوشت آن پوستها شد تهی
Бияфканад ва шуд чанд гомии раҳе
بیفکند و شد چند گامی رهی
Ба худ гуфт хони асб ҳам дошта
به خود گفت خان اسب هم داشته
Ки аз харбуза пӯст нагузошта
که از خربزه پوست نگذاشته
Чу ин нури илҳомаш аз мағз тофт
چو این نور الهامش از مغز تافت
Аз он пӯсти ҳокс нишоне наёфт
از آن پوستهاکس نشانی نیافت
Магари дили надодаш казон бугзарад
مگر دل ندادش کزان بگذرد
Вазони пӯстҳо ранҷу заҳмати барад
وزان پوستها رنج و زحمت برد
Пас онгаҳ бпо хост чун нараҳ шер
پس آنگه بپا خاست چون نرّهشیر
Ки пуед сӯии хонау зан , далер
که پوید سوی خانه و زن، دلیر
Нигаҳ кард ва он тухм хрбўзаҳ дид
نگه کرد و آن تخم خربوزه دید
зи ранги хуши он дилаши ?бардамӣад
ز رنگ خوش آن دلش بردمید
Ба худ гуфт ҳар чиз дар оламаст
به خود گفت هر چیز در عالمست
зи баҳри нишот банӣ одамаст
ز بهر نشاط بنیآدمست
Ман ин нақшҳоӣ ки бастами ҳама
من این نقشهایی که بستم همه
Набуданди ҷузи ёФаҳу дмдмаҳ
نبودند جز یافه و دمدمه
Чаҳ ҳосил ки ин тухми монами биҷой
چهحاصل که این تخم مانم بجای
Ки гӯйанд хони ҳашта онҷои пой
که گویند خان هشته آنجای پای
зи баҳри ман эдар чаҳ ҳосил шавад ?
ز بهر من ایدر چه حاصل شود؟
Чаҳ хонӣ бияёд чаҳ хонӣ равад
چه خانی بیاید چه خانی رود
Чу дилро ба ҷоруб андеша рафт
چو دلرا بهجاروب اندیشه رفت
Ҳаме хӯрд он тухм ва бо хеш гуфт
همی خورد آن تخم و با خویش گفت
Ҳамон ба ки гӯйанд аз ин деҳкада
همان به که گویند از این دهکده
« на хонии аўидаҳ на хонии рада »
«نه خانی اویده نه خانی رده»
Чу азкФ бурун шуд маҳори ҳӯман
چو ازکف برون شد مهار هوس
Раҳои наёбади азуи ҳеҷ кас
رهایی نیابد ازو هیچ کس
Савораш агар душманаст ар ки дӯст
سوارش اگر دشمن است ار که دوست
Барад то бидон ҷо ки дилхоҳ ӯст
برد تا بدان جا که دلخواه اوست