Адибии забон дар талоқати забун

ادیبی زبان در طلاقت زبون

Ҳамеи лоамро хонд пайваста навен

همی لام را خواند پیوسته نون

Навомӯзӣ ӯро ба чанги аўФтод

نوآموزی او را به چنگ اوفتاد

Муаллим ба дарсаш забон баргушод

معلم به درسش زبان برگشاد

Бидон кӯдаки хирад , ҷои алиф

بدان کودک خرد، جای الف

КнФ ёд дод он адиби хрФ

کنف یاد داد آن ادیب خرف

Ба ночори алифро анФ хонд хирад

به‌ناچار الف را انف خواند خرد

Муаллим барошуфт вгўшии фишурд

معلم برآشفت وگوشی فشرد

Бадв гуфт анФ чист мехон анФ

بدو گفت‌ انف‌ چیست‌ می‌خوان‌ انف

Фрўхўонди кӯдак ба фармони анФ

فروخواند کودک به فرمان انف

Дигар бора ошуфт устоди пер

دگر باره آشفت استاد پیر

Бузади бонги бркўдки ногузир

بزد بانگ برکودک ناگزیر

Навомӯзи рӯзии ббўди андари он

نوآموز روزی ببود اندر آن

АнФ хону гирёну силии хурон

انف‌خوان‌ و گریان و سیلی‌خوران

Шабонгаҳи падари даркинориаши нишонд

شبانگه پدر درکنارش نشاند

Ки имрӯзи пӯри гиромӣ чаҳ хонд ?

که امروز پور گرامی چه خواند؟

Ба шаб ҳамчунон кӯдаки длФрўз

به شب همچنان کودک دلفروز

Алифро анФ хонд монанди рӯз

الف را انف خواند مانند روز

ПдргФт анФ чист ҷони падар

پدرگفت انف چیست جان پدر

Алиф гуфт бояд басони падар

الف گفت باید بسان پدر

Чу бшнидкўдки алифро дуруст

چو بشنیدکودک الف را درست

Алифро алифи хўондчолоку чуст

الف‌را الف‌خواندچالاک‌و چست

Чисон аз анФ мешавад мунсариф

چسان از انف می‌شود منصرف

Ки нашунида ҷузи Фо ва навен алиф

که نشنیده جز فا و نون الف

Ту худ Фоу лоаму алифи рости гӯй

تو خود فا و لام‌ و الف‌ راست گوی

Пас аз дигарон гуфта рости ҷӯй

پس از دیگران گفتهٔ راست جوی

Ту бар некуии пушти по май занӣ

تو بر نیکویی پشت پا می‌زنی

Пас онгаҳ ба некии сало май занӣ

پس آنگه به نیکی صلا می‌زنی

Ту бадро нахустин зи худ дўркн

تو بد را نخستین ز خود دورکن

Сипас дигаронро зи бади дўркн

سپس دیگران را ز بد دورکن

Таби олӯдаи дармони таб чун кунад

تب‌آلوده درمان تب چون کند

« рутаби хӯрдаи манъи рутаб чун кунад »

«‌رطب‌خورده‌ منع رطب چون کند»

Чу ҳоким кунад май шабонгоҳи нӯш

چو حاکم کند می شبانگاه نوش

Набандад ба ҳукмаши дукон , май фуруш

نبندد به‌ حکمش‌ دکان‌، می‌فروش

Касон баҳра ёбанд аз осори хеш

کسان بهره یابند از آثار خویش

Ки худ кор банданд гуфтори хубаш

که خود کار بندند گفتار خوبش

Агар гуфта нағзасту дили нағз на

اگر گفته نغز است و دل نغز نه

Балутӣ буд кандар он мағз на

بلوطی بود کاندر آن مغز نه

Вагар дил дурустасту гуфтори суст

و گر دل‌ درست‌ است‌ و گفتار سست‌

Аз он гуфта як дил нагардад дуруст

از آن گفته یک دل نگردد درست