Яке кӯдак аз лона ҷғдӣ кашид
یکی کودک از لانه جغدی کشید
Ба саҳн дабистонаш ме парваред
به صحن دبستانش میپرورید
Ҳам ӯро яке бачаи ғоз буд
هم او را یکی بچهٔ غاز بود
Ки богурбаи пери ҳамроз буд
که باگربهٔ پیر همراز بود
Ба мударриси дарун ҳар се раҳ доштанд
به مدرس درون هر سه ره داشتند
Бар кӯдакон дстгаҳ доштанд
بر کودکان دستگه داشتند
зи бас кандар онҷоӣ бишитофтанд
ز بس کاندر آنجای بشتافتند
зи илму хиради баҳра ҳо ёфтанд
ز علم و خرد بهرهها یافتند
з « ҳрўдт » сухан карда аз бар басӣ
ز «هرودت» سخن کرده از بر بسی
з « титлиў » ҳам хондаи дафтари басӣ
ز «تیتلیو» هم خوانده دفتر بسی
Шабиро биҳанҷори аҳли хабар
شبی را بهنجار اهل خبر
Ҷадал сар намуданд бо икдгр
جدل سر نمودند با یکدگر
Каз ақвом ва аз шаҳриёрон ӣяш
کز اقوام و از شهریاران ییش
Кадоманд андак , кадоманд беш ?
کدامند اندک، کدامند بیش؟
Дар оғозгФтор , шудгар ба рост
در آغازگفتار، شد گر به راست
Ки аз мардуми Мисри беҳтар куҷо аст
که از مردم مصر بهتر کجا است
Ҳамаи оламу оқилу дайни параст
همه عالم و عاقل و دینپرست
Ҳамаи бурдборони ойини параст
همه بردباران آیینپرست
з ҷонанд назд худоёни раҳе
ز جانند نزد خدایان رهی
Ҳамин як сифаташони баси андар баӣ
همین یکصفتشان بس اندر بهی
Баровард ҷғд аз дигар сӯи наво
برآورد جغد از دگر سو نوا
Ки чун қавми Афин кунун кӯ , куҷо ?
که چون قوم آتن کنون کو، کجا؟
Ман он қавмро дӯст дорам басӣ
من آن قوم را دوست دارم بسی
Вазони қавм бартар надонам касе
وزان قوم برتر ندانم کسی
Кро бошад он лутфи вони дилбарӣ
کرا باشد آن لطف وآن دلبری
Ҳам он зӯри бозуӣу ном оварӣ
هم آن زور بازوی و نامآوری
Бихандед аз ин моҷарои дароз
بخندید از این ماجرای دراز
Ба ғавғо сухан кард оғоз , ғоз
به غوغا سخن کرد آغاز، غاز
Ки ҳайҳот , ҳайҳоти азин Фкрўи рой
کههیهات،هیهاتازینفکرو رای
Вази ин жожгФтор шухӣ намой
وز این ژاژگفتار شوخینمای
Гар инаст пас рӯмён кистанд
گر اینست پس رومیان کیستند
Бар рӯмён дигарон чистанд ?
بر رومیان دیگران چیستند؟
Ба як ҷой шуд гирд бо меҳтарӣ
به یک جای شد گرد با مهتری
Бузургӣу мардӣу гндоўрӣ
بزرگی و مردی و گندآوری
Фаровони ҳунарҳо ба як марзу бум
فراوان هنرها به یک مرز و بوم
Ниҳоданд ва бар он навиштанд рӯм
نهادند و بر آن نوشتند روم
Маро дил кашад сӯии ин қавми боз
مرا دل کشد سوی این قوم باز
Ҷаҳонҷӯйро барад бояд намоз
جهانجوی را برد باید نماز
Фазилати фурӯашон ҷадал сохтанд
فضیلت فروشان جدل ساختند
зи суҳбат ба биғораҳ пардохтанд
ز صحبت به بیغاره پرداختند
Хирадманди мӯшӣ дар он парда буд
خردمند موشی در آن پرده بود
Ки авроқи илмии басии хӯрда буд
که اوراق علمی بسی خورده بود
Ба гуфтори онон ҳаме дошт гӯш
به گفتار آنان همی داشت گوش
Нгрто чаҳ гуфт он хирадманди мӯш
نگرتا چه گفت آن خردمند موش
Ки эй чираи дастони нағзи ҳҷир
که ای چیرهدستان نغز هجیر
Ғаразро аҷиред брхирхир
غرض را اجیرید برخیرخیر
Бар Мисрёни гурбаи масҷуд буд
بر مصریان گربه مسجود بود
Ҳамон ҷғдро қавм Афин ситуд
همان جغد را قوم آتن ستود
Ҳам андар « копии тўл » зи дарбори рӯм
هم اندر « کپیتول» ز دربار روم
Ба ғозони хӯриш буду назру русум
به غازان خورش بود و نذر و رسوم
зи ҳаряк ба ҳаряк навое расед
ز هریک به هریک نوایی رسید
Ки тони ҳарякии дил ба ҷое кашид
کهتان هریکی دل به جایی کشید
Ъқидт чу коҳӣаст ҳарҷо гароӣ
عقیدتچو کاهی است هرجا گرای
Бирав бар ғарази чира чун каҳрабоӣ
برو بر غرض چیره چون کهربای