Ба рӯзии мубораки зи моҳи сиём

به روزی مبارک ز ماه صیام

Ба худ , хӯрдан рӯза кардам ҳаром

به‌خود، خوردن روزه کردم حرام

Саҳар хӯрдам ва хуфт баъд аз намоз

سحر خوردم و خفت بعد از نماز

Бпо хост поёни рӯзи дароз

بپا خاست پایان روز دراز

Шудам то ба масҷид намозӣ кунам

شدم تا به مسجد نمازی کنم

Бар поки яздон ниёзӣ кунам

بر پاک یزدان نیازی کنم

зи масҷиди марои дев каҷ кард роҳ

ز مسجد مرا دیو کج کرد راه

Шудам бо рафиқии сӯии хонақоҳ

شدم با رفیقی سوی خانقاه

Биҷои намози андари он қаъри танг

بجای نماز اندر آن قعر تنگ

Задам бе муҳобои ду қлоҷи банг

زدم بی‌محابا دو قلاج بنگ

Вазони ҷойгаҳ бо яке бодаи хор

وزان جایگه با یکی باده‌خوار

Кашидам ба майхонаи ратлии се чор

کشیدم به میخانه رطلی سه‌چار

Шиками холӣу српр аз дӯди банг

شکم خالی و سرپر از دود بنگ

Зад оташ ба ҷони бодаи лаъли ранг

زد آتش به جان بادهٔ لعل‌ رنگ

Рафиқӣ мқомр кашидам маҳор

رفیقی مقامر کشیدم مهار

Марои барад аз онҷо ба базми қимор

مرا برد از آنجا به بزم قمار

Ҳрони сим кандар миёни доштам

هرآن سیم کاندر میان داشتم

ЗкФ додам ва рӯй бркоштм

زکف دادم و روی برکاشتم

зи мастии сар аз пой нашнохтам

ز مستی سر از پای نشناختم

Якояки зару сими дрбохтм

یکایک زر و سیم درباختم

Вази онҷои сӯй хона кардам шитоб

وز آنجا سوی خانه کردم شتاب

Чапу рости пӯянда , сусту хароб

چپ و راست پوینده‌،‌ سست و خراب

Шиками холии вкисаҳи пардохта

شکم خالی وکیسه پرداخته

Тан аз банг ва май нотавони сохта

تن از بنگ و می ناتوان ساخته

Паии шаби нишинӣ ки маъҳуд буд

پی شب‌ نشینی که معهود بود

Шудам то ба кӯе ки мақсӯд буд

شدم تا به کویی که ‌مقصود بود

зи деворҳо мушту силии хурон

ز دیوارها مشت و سیلی‌خوران

Занони хубаши рогаҳ бар бен гуҳи барон

زنان خوبش راگه بر‌بن گه برآن

Задам даст то ҳалқа бар дар занам

زدم دست تا حلقه بر در زنم

Ки чун ҳалқа хамед ногуҳи танам

که چون حلقه خمید ناگه تنم

Бипечед поем ба сари ҳалқаи вор

بپیچید پایم به سر حلقه‌وار

Задам ҳалқа бар пои он дар чу мор

زدم‌حلقه بر پای‌آن در چو مار

Пас азмни рафиқӣ ба ман бргзшт

پس ازمن رفیقی به من برگذشت

Маро диду дӯдаш басар даргузашт

مرا دید و دودش بسر درگذشت

Бидон хонаам барад аз он ҷойгоҳ

بدان خانه‌ام برد از آن جایگاه

Ба вазъии парешону ҳолеи табоҳ

به‌وضعی پریشان و حالی تباه

Рафиқон чу набзам нигаҳ доштанд

رفیقان چو نبضم نگه‌داشتند

Марои ҷумлагӣ мурда пиндоштанд

مرا جملگی مرده پنداشتند

Парида рух ва қуфл гашта даҳон

پریده رخ و قفل گشته دهان

Нафасро , раҳ омад вшди ниҳон

نفس را، ره آمد وشد نهان

Бшўлидаҳи мндилу пораи қабо

بشولیده مندیل و پاره قبا

Вази оби вгл оҳор дода ъабо

وز آب وگل آهار داده عبا

Рафиқон ба дармон бипардохтанд

رفیقان به درمان بپرداختند

Вази афюни дам исавӣ сохтанд

وز افیون دم عیسوی ساختند

Пас аз нимаи шаби ин тани нимаи ҷон

پس از نیمه‌شب این تن نیمه‌جان

Бпо хост зон мъҷзосои духон

بپا خاست زان معجزآسا دخان

Ман аз ночаронӣ ба кирдори не

من از ناچرانی به کردار نی

Ҷадал карда бо бангу афюн ва май

جدل کرده با بنگ و افیون و می

Аҷаб дорам аз марг бедасту пой

عجب‌دارم‌از مرگ بی‌دست‌و پای

Кам аз пои ниФкнд ва мондам биҷой

کِم از پا نیفکند و ماندم بجای

Чаҳ суд аз падари дарси савму слўоаҳ

چه‌ سود از پدر درس صوم‌ و صلواه

Чу буданд ёрон ба дигари сифот

چو بودند یاران به دیگر صفات

Рафиқи баду номади рӯзгор

رفیق بد و نامد روزگار

з бен барканд панди омӯзгор

ز بن برکند پند آموزگار

Бибин кам ба ҷони вабаи хӯн ва ба пӯст

ببین کم‌به‌جان‌وبه‌خون‌و به‌پوست

Ба як шаб чаҳ омад азин чори дӯст

به یک شب چه‌آمد ازین‌ چار دوست

Ба ҷон дорам аз ёри панҷуми сипос

به جان دارم از یار پنجم سپاس

Ки барадами сӯии хонаи баъд аз се пос

که‌بردم سوی‌خانه‌بعد از سه‌پاس

Чу хоҳии бадонеи ҳамеи рози ман

چو خواهی بدانی همی راز من

Бибин то чаҳ мардӣаст анбози ман

ببین تا چه مردیست انباز من