Яке гуруснаи хирс дар боғи ҷуст
یکی گرسنه خرس در باغ جست
Мгрмиўаҳи нағзии оради бадаст
مگرمیوه نغزی آرد بدست
Ба ҳрсў нигаҳ кард бо ҳирси воз
به هرسو نگه کرد با حرص وآز
Як амрўд бен дид рустаи дароз
یک امرود بن دید رسته دراز
Ба болои баланд ва ба паҳлуи фарох
به بالا بلند و به پهلو فراخ
Ситабри вкшни барг ва бисёр шох
ستبر وکشن برگ و بسیار شاخ
з ҳар барг , рахшони яке омрўд
ز هر برگ، رخشان یکی آمرود
Чу наҷми сурайёи зчрхи кабӯд
چو نجم ثریا زچرخ کبود
Биҷунбед ва ғуред хирс аз шааф
بجنبید و غرید خرس از شعف
Бимолид бар хок ҳар чори каф
بمالید بر خاک هر چار کف
Ҳамеи ҷусти чобук ба соқи дарахт
همی جست چابک به ساق درخت
Ки парчин хораш бадаред рахт
که پرچین خارش بدرید رخت
Нигаҳи крдкзи соқа то бехи шох
نگه کردکز ساقه تا بیخ شاخ
Ҳамеи хорбни бршдаҳи лохи лох
همی خاربن برشده لاخ لاخ
Бибастааст деҳқони донандаи кор
ببسته است دهقان داننده کار
Ба соқи дарахт аз паии дузд , хор
بهساق درخت از پی دزد، خار
Ҳамаи хорҳо чун сарнайза ҳо
همه خارها چون سرنیزهها
Казон найзаҳо кас нагаштӣ раҳо
کزان نیزهها کس نگشتی رها
Ғамии гашти хирс аз чунон сахти ҷой
غمی گشتخرس از چنانسختجای
Бгшту блисиди ду дасту пой
بگشت و بلیسید دو دست و پای
Биринҷед аз он кор , зондозаҳ беш
برنجید از آن کار، زاندازه بیش
Валикин наёвард бо рӯй хеш
ولیکن نیاورد با روی خویش
Равони кишти азони боғ ва бо хеши кафат
روان کشتازآنباغو با خویش کفت
Ки расм бузургӣ нишоед наҳуфт
که رسم بزرگی نشاید نهفت
Ман ин боғи амрўд ва ин бор тар
من این باغ امرود و این بار تر
Ниҳодам ба вақфи мазори падар
نهادم به وقف مزار پدر
Чу байняш бар хоки раҳ суда шуд
چو بینیش بر خاک ره سوده شد
Забонаш ба хайрот багушӯда шуд
زبانش به خیرات بگشوده شد
Касе чун зи судии ҷудои мондо
کسی چون ز سودی جدا ماندا
Марони судро норавои хўондо
مران سود را ناروا خواندا