Аё пӯри панди марои ёди дор
ایا پور پند مرا یاد دار
Падарат ончӣ гуяд фарои ёди ор
پدرت آنچه گوید فرا یاد آر
магӯӣ ончӣ маънӣ ндоняш кард
مگوی آنچه معنی ندانیش کرد
Макун ончии некӯ нтониш кард
مکن آنچه نیکو نتانیش کرد
Сармояи мард донистан аст
سرمایهٔ مرد دانستن است
Дигар хостан пас тавонистан аст
دگر خواستن پس توانستن است
Чу мардум тавонист вдонсту хост
چو مردمتوانستودانستو خواست
Кунад рост ва ояд бар ӯ даҳри рост
کند راست و آید بر او دهر راست
Ба чизеи кзон чизхирит нест
به چیزی کزآن چیزخیریت نیست
Агар бгрўӣ бар ту бояд гирист
اگر بگروی بر تو باید گریست
Ба ҳркоркрд , эй гиромии писар
به هرکارکرد، ای گرامی پسر
Ризои худои ҷӯйу хайри башар
رضای خدا جوی و خیر بشر
Ба роҳӣ ки поён надорад Марв
به راهی که پایان ندارد مرو
Чу рафтӣ аз он роҳ вопас машав
چو رفتی از آن راه واپس مشو
Ба корӣ ки некӯ ндоняш бен
به کاری که نیکو ندانیش بن
Мапӣч ва миндиш ва даъвӣ макун
مپیچ و میندیش و دعوی مکن
Ба гуфтор , кирдорро ёркн
به گفتار، کردار را یارکن
Бихон ва бидон онгаҳе кор кун
بخوان و بدان آنگهی کار کن
Ба қавлӣ ки бо феъл ноед дуруст
به قولی که با فعل ناید درست
Мабар ранҷи кони қавл қавлӣаст суст
مبر رنج کان قول قولی است سست
Ду рӯ дорад ин гетии гўжбшт
دو رو دارد این گیتی گوژبشت
Яке рӯй аз он нарму дигари дурушт
یکیروی از آن نرم و دیگر درشت
Бурунӣ ба гуфторҳо пурнигор
برونی به گفتارها پرنگار
Дарунӣ ба кирдорҳо устувор
درونی به کردارها استوار
Ҳақиқат дарунасту сӯрати бурун
حقیقتدروناست و صورت برون
Хирад аз буруни зии даруни раҳнамӯн
خرد از برون زی درون رهنمون
Буруни дигару андарун дигар аст
برون دیگر و اندرون دیگر است
Миёнҷии раҳеи печи печ андар аст
میانجی رهی پیچ پیچ اندر است
Бурунро назар хонд донои вагуфт
برون را نظر خواند دانا وگفت
Назар бетаҳаққуқ наярзад ба муфт
نظر بیتحقق نیرزد به مفت
Бурунро мпироӣ ҳамчун хзФ
برون را مپیرای همچون خزف
Дарунро бёроӣ ҳамчун садаф
درون را بیارای همچون صدف
Садафро бурун чун хзФи нғзнист
صدفرا برون چونخزفنغزنیست
ХзФро даруни лекини он мағз нест
خزف را درون لیکن آن مغز نیست
Махӯр ишваи аҳл рӯйу риё
مخور عشوه اهل روی و ریا
Ки шукр наёрад неи бӯрё
که شکر نیارد نی بوریا
Газофааст ҳангомаи омён
گزافه است هنگامهٔ عامیان
Ки пургӯй табланду холии миён
که پرگوی طبلاند و خالی میان
Тиҳӣ мағз шуд табл бе чашми вгўш
تهیمغز شد طبل بیچشم وگوش
Аз онру ба чизеи براردи хурӯш
از آنرو به چیزی برآرد خروش
Хурӯши ҷарас аз сар дард нест
خروش جرس از سر درد نیست
Азирои фарибанда мард нест
ازیرا فریبنده مرد نیست
Фиреби фарибанда мардум махӯр
فریب فریبنده مردم مخور
Асал аз бен неш каждум махӯр
عسل از بن نیش کژدم مخور
Ба пайкори ҷанговарони замон
به پیکار جنگاوران زمان
Ҳамон тири марсум на дар камон
همان تیر مرسوم نه در کمان
Кигар тири душмани ҷӯии пеши ҷуст
که گر تیر دشمنجوی پیش جست
Туро чӯбау чарх бояд шикаст
تو را چوبه و چرخ باید شکست
Машав ғарра азҳоиу ҳўии авом
مشو غره از های و هوی عوام
Ки гиранд ҳарч он диҳандат , тамом
که گیرند هرچ آن دهندت، تمام
Ниҳандат бҳки дасти болои сар
نهندت بهٔک دست بالای سر
Нигуни аФкнндт ба даст дигар
نگون افکنندت به دست دگر