Ҷудо шуд яке чашма аз кӯҳсор
جدا شد یکی چشمه از کوهسار
Ба раҳи гашти ногуҳ ба сангии дучор
به ره گشت ناگه به سنگی دچار
Ба нармӣ чунин гуфт бо санги сахт :
به نرمی چنین گفت با سنگ سخت:
Карам карда роҳии даҳ эй неки бахт
کرم کرده راهی ده ای نیکبخت
Гарони санги тираи дили сахти сар
گران سنگ تیره دل سخت سر
Задаш силӣ ва гуфт : давр эй писар !
زدش سیلی و گفت: دور ای پسر!
Нашуд чашма аз посухи санг , сард
نشد چشمه از پاسخ سنگ، سرد
Ба кандан дар устод ва ибром кард
به کندن در اِستاد و ابرام کرد
Басӣ кунад ва ковед ва кӯшиш намӯд
بسی کند و کاوید و کوشش نمود
Каз он санги хорои раҳеи бргшўд
کز آن سنگ خارا رهی برگشود
зи кӯшиш ба ҳар чиз хоҳӣ расед
ز کوشش به هر چیز خواهی رسید
Ба ҳар чизи хоҳӣ кмоҳӣ расед
به هر چیز خواهی کماهی رسید
Бирав коргар бошу умедвор
برو کارگر باش و امّیدوار
Ки аз ёси ҷуз марг ноед ба бор
که از یاس جز مرگ ناید به بار
?герат пойдорӣаст дар корҳо
گرت پایداریْسْت در کارها
Шавад саҳли пеши ту душворҳо
شود سهل پیش تو دشوارها