Подшаҳӣ буд ба аҳди қадим

پادشهی بود به عهد قدیم

Шефтаи хӯрданӣу зару сим

شیفتهٔ خوردنی و زر و سیم

Лоғари пиндорӣу фарбеҳи барӣ

لاغر پنداری و فربه بری

эй аҷаби оканда бар лоғарӣ

ای عجب آکنده بر لاغری

Фарбеҳии мард ба мағз сар аст

فربهی مرد به مغز سر است

Фарбеҳ бе мағзи балӣ лоғар аст

فربه بی‌مغز بلی لاغر است

Фарбеҳ бемғзкдўиӣаст хор

فربه بی‌مغزکدویی است خوار

Лоғари пари моя дар шоҳвор

لاغر پر مایه دُر شاهوار

Аз ду ҷаҳони симу зар ӯроу бас

از دو جهان سیم و زر او را و بس

Вази мулкии тоҷи сар ӯроу бас

وز ملکی تاج سر او را و بس

Фсҳти маликяши зи андоза беш

فسحت ملکیش ز اندازه بیش

Бо назарии тангтар аз мушти хеш

با نظری تنگ‌تر از مشت خویش

Ҳосили мардум шуда ҳар сӯ ба бод

حاصل مردم شده هر سو به‌باد

Лек шаҳ аз мазраъаи хеши шод

لیک شه از مزرعه خویش شاد

Мамлакат аз ҷаври вазирони табоҳ

مملکت از جور وزیران تباه

Лек накӯи ҳосили мзрўъи шоҳ

لیک نکو حاصل مزروع شاه

Зореъи гриндаҳ бар аҳволи хеш

زارع گرینده بر احوال خویش

Шоҳи хуш аз ҳосили имсоли хеш

شاه‌ خوش از حاصل امسال خویش

Сим ва зар оварда баҳам чун ҷуҳуд

سیم و زر آورده بهم چون جهود

Дода пас онгоҳ ба трбиҳу суд

داده پس آنگاه به تربیح و سود

Неи ғами халқ ва на ғами мамлакат

نی غم خلق و نه غم مملکت

Бехабар аз беш ва кам мамлакат

بی‌خبر از بیش و کم مملکت

Суди хуру зари талабу чашми танг

سود خور و زر طلب‌و چشم‌تنگ

Беазимат чун нами хӯни рӯзи ҷанг

بی‌عظمت‌چون ‌نم‌خون‌ روز جنگ

На зи паии сулҳ , вазирии ҳажир

نه ز پی صلح‌، وزیری هژیر

На зи паии ҷанг , савории далер

نه ز پی جنگ‌، سواری دلیر

Каф лӣимш нашуд азҳрсу оз

کف لئیمش نشد ازحرص و آز

Ҷузи зи паии зари стдни ҳеҷ боз

جز ز پی زر ستدن هیچ باز

Бастаи ҷуз аз зари зи ду гетии назар

بسته جز از زر ز دو گیتی نظر

Зар ва дигар зар ва дигар бози зар

زر و دگر زر و دگر باز زر

Пуртамаъу кӯрдилу тираи ҷон

پرطمع و کوردل و تیره‌جان

Подшаҳу зореъу бозоргон

پادشه و زارع و بازارگان

Чун ки тиҷорат кунаду заръ , шоҳ

چون که تجارت کند و زرع‌، شاه

Тоҷиру зореъ ба ки ҷӯяд паноҳ ? !

تاجر و زارع به که جوید پناه‌؟‌!

Шоҳ бакӯшад зи паии симу зар

شاه بکوشد ز پی سیم و زر

Лек кунад бахш бар аҳли ҳунар

لیک کند بخش بر اهل هنر

Гуҳ ба сипаҳ , то ба раҳаш сар диҳанд

گه به سپه‌،‌ تا به رهش سر دهند

Гуҳ ба раият , ки бадв зар диҳанд

گه به رعیت‌، که بدو زر دهند

Шаҳ ки ба як даст диҳад симу зар

شه که‌به یک‌دست دهد سیم و زر

Бози стондш ба даст дигар

باز ستاندش به دست دگر

Бандаи динору убайди дирам

بندهٔ دینار و عبید دِرم

Шоҳ раият набӯд лоҷарам

شاه رعیت نبود لاجرم

Ганҷ баровард ва сипаҳ кард паст

گنج برآورد و سپه کرد پست

Бе сипаҳии назми вилояти шикаст

بی‌سپهی نظم ولایت شکست

Малик барошуфту сияҳи гашти рӯз

ملک برآشفت و سیه گشت روز

Гашти ниҳони ахтар гетӣ фурӯз

گشت نهان اختر گیتی‌فروز

Халқи шитобони сӯии дарга ба хашм

خلق شتابان سوی درگه به خشم

Рахт фурӯбаста шаҳи танги чашм

رخت فروبسته شه تنگ‌چشم

Бо ду се фарроши ҷигари сӯхта

با دو سه فراش جگر سوخته

Бо ду се сандӯқи зари андӯхта

با دو سه صندوق زر اندوخته

БрктФ ҳар як сандӯқи зар

برکتف هر یک صندوق زر

Хам шуда аз боргаронишон камар

خم شده از بار گرانشان کمر

Як тан аз он се з тъб шуд Фкор

یک‌تن از آن سه ز تعب شد فکار

Оҳ баровард ва бияфканад бор

آه برآورد و بیفکند بار

Гуфт ба сандӯқ ки эй ганҷи зар

گفت به صندوق که ای گنج زر

Ҳосили хӯни ҷигари ранҷбар

حاصل خون جگر رنجبر

Халқи расиданд ва барошуфт кӯй

خلق رسیدند و برآشفت کوی

Ҳон ба худованди худ аз ман бигӯӣ

هان به خداوند خود از من بگوی

Кончаҳ дар ӣнҷост агар шаҳриёр

کانچه در اینجاست اگر شهریار

Бахш намӯдӣ ба силаҳу савор

بخش نمودی به سلاح و سوار

Ҳолаташи имрӯз ба аз ин бадӣ

حالتش امروز به از این بُدی

Хуфту хоряш на чандини бадӣ

خفت و خواریش نه چندین ‌بُدی

Ганҷ ки сармоя солорӣ аст

گنج که سرمایهٔ سالاری است

Чун нашавад харҷ , гронборӣ аст

چون‌ نشود خرج‌، گرانباری است