Қиссаи шоҳони ҷаҳон беш ва кам

قصهٔ شاهان جهان بیش و کم

Нест ба ҷузи қиссаи ҷавру ситам

نیست به جز قصه جور و ستم

Қоидаи си адл ба даврони мо

قاعده س عدل به دوران ما

Ҳаст падедори зи султони мо

هست پدیدار ز سلطان ما

Омили фурмонаш ба баҳр ва ба бар

عامل فرمانش به بحر و به بر

Нест ба ҷузи вирди дуои саҳар

نیست به جز ورد دعای سحر

Шуд ки нахоҳад зи раияти дирам

شد که نخواهد ز رعیت درم

Шоҳи раият буд ӯ лоҷарам

شاه رعیت بود او لاجرم

Ҳам ба дилии ранҷиш агар ҳосил аст

هم‌ به‌دلی‌ رنجش ‌اگر حاصل است

Аз қабл шаҳ на , ки аз омил аст

از قبل شه نه‌، که از عامل است

Чист шҳншаҳ ? яке озоди сарв

چیست شهنشه‌؟ یکی آزاد سرو

Шокираш аз боби ҳалаб то ба Марв

شاکرش از باب حلب تا به مرو

Ҷавр накардааст ба камтар касе

جور نکرده است به کمتر کسی

Ҳам ба адуи кӣнаи нтўзди басӣ

هم به عدو کینه نتوزد بسی

Гарчи адуе набӯд шоҳ ро

گرچه عدویی نبود شاه را

Шоҳи дили афрӯзи дили огоҳ ро

شاه دل‌افروز دل‌آگاه را

Шаҳ ки ба миллати супурди ихтиёр

شه که به ملت سپرد اختیار

Аз дил миллат бизадойад ғубор

از دل ملت بزداید غبار

Шоҳ ки масъӯли бад ва хуб нест

شاه که مسئول بد و خوب نیست

Бад шавад ар корӣ , масъӯл кист ?

بد شود ار کاری‌،‌ مسئول کیست‌؟

Оҳ ки бо ин ҳамаи аҳволи зор

آه که با این‌همه احوال زار

Кош ки масъӯли бади ин шаҳриёр

کاش که مسئول بُد این شهریار

Кош ки бо миллати худ роҳ дошт

کاش که با ملت خود راه داشت

Бртни худ ранҷ шаҳӣ ме гумошт

برتن خود رنج شهی می گماشت

Подшаҳии дархури Аҳмад шаҳ аст

پادشهی درخور احمد شه است

Дархури Аҳмади шаҳ корогаҳ аст

درخور احمد شه کارآگه است

Хусрави хусрави фари хусрави нажод

خسرو خسرو فر خسرو نژاد

Подшаҳи одили ҳушёри род

پادشه عادل هشیار راد

Гуфтам аз ин дар суханӣ чанд нағз

گفتم از این در سخنی چند نغز

То шунӯди хусрави бедори мағз

تا شنود خسرو بیدار مغز

То ки бисанҷад чу хрдпрўрон

تا که بسنجد چو خردپروران

Некии худ бо бадии дигарон

نیکی خود با بدی دیگران

Шукр кунад эзади додар ро

شکر کند ایزد دادار را

Тӯша диҳад қалби ҳшиўор ро

توشه دهد قلب هشیوار را

Ҷониб миллат нигарад тези тез

جانب ملت نگرد تیز تیز

Гуяд бо хасм ки хунаши марез

گوید با خصم که خونش مریز

Давр наад хастагӣу бим ро

دور نهد خستگی و بیم را

Бршкнди панҷаи дижхим ро

برشکند پنجهٔ دژخیم را

Роят ислом бигирад ба даст

رایت اسلام بگیرد به‌دست

Бар сипаҳи куфри براردи шикаст

بر سپه کفر برآرد شکست

То ба адуи ҷумла далерӣ кунем

تا به عدو جمله دلیری کنیم

Бор дигар ҷунбиш ширӣ кунем

بار دگر جنبش شیری کنیم

Панд ҳамин аст хамӯш эй қалам

پند همین است خموش ای‌قلم

Ҷӯии дили панди нюаш эй қалам

جوی دل پند نیوش ای قلم