Меҳргон омаду дашту дмни андар хотир аст

مهرگان آمد و دشت و دمن در خاطر است

Мурғакон навҳа бароред чаман дрхтр аст

مرغکان نوحه برآرید چمن در خطر است

Чаман аз ғулғулаи зоғу заған дар хатар аст

چمن از غلغلهٔ زاغ و زغن در خطر است

Сунбули всўсну райҳони всмн дрхтр аст

سنبل و سوسن و ریحان و سمن در خطر است

Хонаи ?ути яксара вайрона шуд эй Эронӣ

خانه‌ات یکسره ویرانه شد ای ایرانی

Маскани лашкар бегона шуд эй Эронӣ

مسکن لشکر بیگانه شد ای ایرانی

Аҳду паймони ту ифо нашуд эй Эронӣ

عهد و پیمان تو ایفا نشد ای ایرانی

Аҳди бшкстнт афсона шуд эй Эронӣ

عهد بشکستنت افسانه شد ای ایرانی

Вузаро боз ниҳоданд зкФи кори ватан

وزرا باز نهادند ز کف کار وطن

Вукало меҳр ниҳоданд ба ком ва ба даҳан

وکلا مُهر نهادند به کام و به دهن

Уламоро шубҳа намуданд ва фитоданд ба занн

علما را شبهه نمودند و فتادند به ظن

Чираи шдкшўри Эронро анбӯҳи Фтн

چیره شد کشور ایران را انبوه فتن

Кордононро беруни зи сухан корӣ нест

کاردانان را بیرون ز سخن کاری نیست

Ғайри лаффозӣ дар сару ълн корӣ нест

غیر لفاظی در سِرّ و علن کاری نیست

Уламо ба ҷуз аз ҳилау фан корӣ нест

علما را به جز از حیله و فن کاری نیست

Ҷҳлоро ба ҷузи афғону ҳузн корӣ нест

جهلا را به جز افغان و حزن کاری نیست

Кори бечораи ватан зор шуд афсӯси афсӯс

کار بیچاره وطن زار شد افسوس! افسوس!

Ҷаҳли мо боиси ин кор шуд афсӯси афсӯс

جهل ما باعث این کار شد افسوس‌! افسوس!

Ёри мо ҳамбар ағёр шуд афсӯси афсӯс

یار ما همبر اغیار شد افسوس! افسوس!

Бози Эрони куҳан хор шуд афсӯси афсун

باز ایرانِ کهن خوار شد افسوس! افسون!

Хирси саҳро шудаи ҳамдасти наҳанги дарё

خرس صحرا شده همدست نهنگ دریا

Киштии моро рондааст ба гирдоби бало

کشتی ما را رانده است به گرداب بلا

Оҳи азпни ранҷи вмҳни оўхи азбни ҷўрўи ҷафо

آه از این رنج و مِحَن آوخ از این جور و جفا

Ҳон ба ҷузи ҷуръат вғирт набӯд чораи мо

هان! به جز جرئت و غیرت نبود چارهٔ ما

Руқаборо баҳами имрӯзи сари сулҳ ва сафо аст

رقبا را به هم امروز سر صلح و صفا است

Ореи ин сулҳи всФошони зпии зиллати мост

آری این صلح و صفاشان ز پی ذلت ماست

Бе хабари зин ки маин рояти исломи бпост

بی‌خبر زین که مهین رایت اسلام به پاست

Ғофили он қавм ки Қафқозу Полша ба балост

غافل آن قوم که قفقاز و لهستان به بلاست

Мо нагуфтем дар аввал ки нҷўӣими нифоқ ?

ما نگفتیم در اوّل که نجوئیم نفاق‌؟

ё бар он аҳд набудем ки созем вифоқ ?

یا بر آن عهد نبودیم که سازیم وفاق‌؟

Ба куҷо рафт пас он аҳд ва чаҳ шуд он мисоқ ?

به کجا رفت پس آن عهد و چه‌شد آن میثاق‌؟

Чаҳ шуд акнӯн ки шуморо ҳамаи баргашти мазоқ

چه شد اکنون که شما را همه برگشت مذاق

Шарти мобўдкаҳи боҳами ҳамаи ҳамдасти шўбм

شرط ما بود که‌ با هم همه همدست شویم

Ба вифоқ ва ба вафо яксара побаст шавем

به وفاق و به وفا یکسره پابست شویم

Аз паии нестӣ аз ҳиммат ҳақ ҳаст шавем

از پیِ نیستی از همت حق هست شویم

На каз ӣнони зи нифоқу дўдлӣ паст шавем

نه کز اینان ز نفاق و دودلی پست شویم

Базли ҷон дар раҳи номӯси ватан чизе нест

بَذْل جان در ره ناموس وطن چیزی نیست

Бе ватани хонаи вмлку сари втн чизе нест

بی‌وطن خانه و ملک و سر و تن چیزی نیست

Бе ватани мантиқи ширину сухан чизе нест

بی‌ وطن منطق شیرین و سخن چیزی نیست

Бе ватани ҷону дилу рӯҳу бадан чизе нест

بی ‌وطن جان و دل و روح و بدن چیزی نیست

Дар раҳи ҳифз ватан тозед аллоҳи аллоҳ

در ره حفظ وطن تازید الله! الله!

Беш аз ин фитнаи мёндозиди аллоҳи аллоҳ

بیش از این فتنه میاندازید الله! الله!

Хасмро хона барандозед аллоҳи аллоҳ

خصم را خانه براندازید الله! الله!

эй хилоиқ мададӣ созед , аллоҳи аллоҳ

ای خلایق مددی سازید، الله! الله!

Втнётӣ бо дида тар ме гӯям

وطنیاتی با دیدهٔ تر می گویم

Бо вуҷӯдӣ ки дар он нест асар ме гӯям

با وجودی که در آن نیست اثر می گویم

То расад ъмргронмоиаҳ ба сар ме гӯям

تا رسد عمر گرانمایه به سر می‌گویم

Борҳо гуфтааму бор дигар ме гӯям

«بارها گفته‌ام و بار دگر می گویم»