Инсон :
انسان:
эй мояи иззат эй саодат !
ای مایهٔ عزت ای سعادت!
Аз баҳр худо бигӯ куҷое
از بهر خدا بگو کجایی
Морост ба ту басии ародот
ماراست به تو بسی ارادات
Чунаст ки назд мо ниёе
چونست که نزد ما نیایی
Расмаст зи хастагони иёдат
رسم است ز خستگان عیادت
Шуд хиттаи мағриб аз ту пари нур
شد خطه مغرب از تو پر نور
эй чашмаи нури кирдигорӣ
ای چشمهٔ نور کردگاری
То чанд дар ин шубони диҷўр
تا چند در این شبان دیجور
Мо машриқёни кашеми хорӣ
ما مشرقیان کشیم خواری
Бар мо назарӣ ба қадари мақдӯр
بر ما نظری به قدر مقدور
Саодат :
سعادت:
Ман нури саодатам , чаҳ хоҳӣ
من نور سعادتم، چه خواهی
Вондри талабам чаҳ мекунӣ ҷаҳд
واندر طلبم چه می کنی جهد
Дар ҷумла ҷаҳон марост шоҳӣ
در جمله جهان مراست شاهی
Ҳар давра ва ҳар замон ва ҳар аҳд
هر دوره و هر زمان و هر عهد
Бе фарқи сифедӣу сиёҳӣ
بیفرق سفیدی و سیاهی
Афсӯс аз инки аҳли дунё
افسوس از اینکه اهل دنیا
Кӯранд ва маро наме шиносанд
کورند و مرا نمیشناسند
Ман зоҳир ва ин гуруҳи аъамӣ
من ظاهر و این گروه اعمی
Андари талабам дар илтимосанд
اندر طلبم در التماسند
Ҳаряк ба раҳеи раванди биҷо
هریک به رهی روند بیجا
Брнўъ башар нагашта мафҳум
برنوع بشر نگشته مفهوم
Маънои саодати башари ҳеҷ
معنای سعادت بشر هیچ
Гӯйанд саодатаст маъдӯм
گویند سعادتست معدوم
Як фирқаи вФрқаҳи дгрҳич
یک فرقه وفرقهٔ دگرهیچ
Ҷузи номи з ман накарда маълум
جز نام ز من نکرده معلوم
Дар ғарб , саодатаст қӯт
در غرب، سعادتست قوت
Аз тӯбу туфангу ҷяши ҷаррор
از توپ و تفنگ و جیش جرار
Дар шарқ , ибодату риёзат
در شرق، عبادت و ریاضت
ё меҳтарӣу зёъ бисёр
یا مهتری و ضیاع بسیار
Дар Афрӣқои шикору роҳат
در افریقا شکار و راحت
Ноёфта зу хабари саодат
نایافته زو خبر سعادت
Ҳаркас ба саодатӣаст пидром
هرکس به سعادتی است پدرام
Зоҳир май гашт агар саодат
ظاهر می گشت اگر سعادت
Бадбахти нмондии андари айём
بدبخت نماندی اندر ایام
Ҳаркаси хурдӣ ба зар , саодат
هرکس خردی به زر، سعادت
Анвор саодатаст пинҳон
انوار سعادتست پنهان
Бадбахтии одамӣ аз онаст
بدبختی آدمی از آنست
Дар айни хушӣ буд фаровон
در عین خوشی بود فراوان
Хушбахт , ки дасту лаби кзонст
خوشبخت، که دست و لب کزانست
Масъӯд наёмадааст инсон
مسعود نیامده است انسان
Инсон :
انسان:
Гар хоссаи ғарби нестӣ , ҳаст
گر خاصهٔ غرب نیستی، هست
Равшани з чаҳ ғарбу шарқи торӣ
روشن ز چه غرب و شرق تاری
Машриқ ба муғоки тираи пои баст
مشرق به مغاک تیره پا بست
Мағриб зада бар фалаки иморӣ
مغرب زده بر فلک عماری
Инсоф чарогузорӣ аз даст
انصاف چرا گذاری از دست
Як чанд зи шарқ , ғарб шуд хор
یک چند ز شرق، غرب شد خوار
Бар ғарб расед ҷавру бедод
بر غرب رسید جور و بیداد
Вази фитнаи ғарбёни хунхор
وز فتنهٔ غربیان خونخوار
Як чанд бирафт шарқи барбод
یک چند برفت شرق برباد
Вена ҳол шавад ҳамеша такрор
وین حال شود همیشه تکرار
Саодат :
سعادت:
Аз сар бунаед ҷаҳлу авҳом
از سر بنهید جهل و اوهام
Кушед ба илму санъати нав
کوشید به علم و صنعت نو
Икрнг шаванду рости фарҷом
یکرنگ شوند و راست فرجام
Чун порсиён ба аҳди хусрав
چون پارسیان به عهد خسرو
ё чун арабон ба садри ислом
یا چون عربان به صدر اسلام
Шояд ки дарин замонаи танг
شاید که درین زمانهٔ تنگ
Як бор дигар диҳед ҷавлон
یک بار دگر دهید جولان
Бар шарқ расад ҷалолу фарҳанг
بر شرق رسد جلال و فرهنگ
Бар ғарби нифоқу кизбу бӯҳтон
بر غرب نفاق و کذب و بهتان
Доим набӯд ҷаҳон ба як ранг
دائم نبود جهان به یک رنگ