Зол зимистон гурехт аз дами баҳман

زال زمستان‌ گریخت از دم بهمن

Омад Исфанди ма ба фари Таҳамтан

آمد اسفند مه به فر تهمتن

Хур ба фалак тофт ҳамчуи рои пшўтн

خور به‌فلک ‌تافت‌ همچو رای ‌پشوتن

Оташи зардушти даии Фсрд ба гулшан

آتش زردشت دی فسرد به گلشن

Қоиди наврӯзи чатри оина гаван зад

قائد نوروز چتر آینه گون زد

Моҳи сФндори мзи тилоия бурун зад

ماه سفندار مذ طلایه برون زد

Сории минқору соқи пой ба хӯн зад

ساری منقار و ساق پای به خون زد

Ҳудҳуд бар фарқи тоҷ буқаламун зад

هدهد بر فرق تاج بوقلمون زد

Моҳ дигар навбаҳор , ҷяш баранд

ماه دگر نوبهار، جیش براند

Аз сипаҳи даии силаҳ ҳо бастанд

از سپه دی سلاح‌ها بستاند

Кулро бар тахт хусравӣ бинишонад

کل را بر تخت خسروی بنشاند

Булбули дстонсро ншид бихонад

بلبل دستانسرا نشید بخواند

Садро , . . . Ходим бошӣ

صدرا، ... خادم باشی

Карда ба такзиби ман ҷФнги тарошӣ

کرده به تکذیب من جفنگ تراشی

Гўӣии худ мртшии набӯдау рошӣ

گوئی خود مرتشی نبوده و راشی

Ҳайфаст онҷо ки додхоҳ ту бошӣ

حیفست آنجا که دادخواه تو باشی

Гар раҳи мадҳаш ба пеш гирам нангаст

گر ره مدحش به پیش گیرم ننگست

Вркнмши ҳаҷви роҳи қофия тнк аст

ورکنمش هجو راه قافیه تنک است

Сарфи назар гар кунам зи бскаҳи дбнгст

صرف‌نظر گر کنم ز بسکه دبنگست

Гуяд пои каммияти табъам ланг аст

گوید پای کمیت طبعم لنگ است

Гӯям шоҳо шуда аст бошӣ пари лоф

گویم شاها شده است باشی پر لاف

Аз раҳи адуон ба айби бандаи сухани боф

از ره عدوان به عیب بنده سخن باف

Чораи кунишгар ба бандаи бошиддати алтоф

چاره کنش گر به بنده باشدت الطاف

Гӯям ва дорам яқин ки аз раҳи инсоф

گویم و دارم یقین که از ره انصاف

То ки тбро буд ба кору тавалло

تا که تبرّا بود به کار و تولّا

То ки пас аз ло расад сродқи ало

تا که پس از لا رسد سُرادق الا

Хурраму сарсабзмон ба ҳиммати мавло

خرّم و سرسبزمان به همت مولا

Бар ту муборак кунад худои таъолӣ

بر تو مبارک کند خدای تعالی