Подшоҳои зи стбдод чаҳ дории мақсӯд
پادشاها ز ستبداد چه داری مقصود
Ки аз ин кори ҷуз идбор нагардад машҳӯд
که از این کار جز ادبار نگردد مشهود
Ҷўдкн дар раҳи машрӯта ки гардии масҷуд
جودکن در ره مشروطه که گردی مسجود
« шарафи мард ба ҷӯадасту каромат ба суҷуд »
«شرف مرد به جود است و کرامت به سجود»
« ҳар ки ин ҳар ду надорад адамаш ба зи вуҷӯд »
«هر که این هر دو ندارد عدمش به ز وجود»
Малико ҷавр макун пеша ва машкан паймон
ملکا جور مکن پیشه و مشکن پیمان
Ки мукофот хдоӣит бигирад домон
که مکافات خدائیت بگیرد دامان
Хок бар сар кунадат ҳодисаи даври замон
خاک بر سر کندت حادثهٔ دور زمان
« хоки Мисри тараб ангез набинӣ ки ҳамон »
«خاک مصر طربانگیز نبینی که همان»
« хок Мисраст вале бар сари фиръавну ҷунуд »
«خاک مصر است ولی بر سر فرعون و جنود»
Маликои худсарӣу ҷаври ту Эрон сӯз аст
ملکا خودسری و جور تو ایران سوز است
Ба мукофоти ту имрӯзи ватан фирӯз аст
به مکافات تو امروز وطن فیروز است
Тобиши нури мукофот на аз имрӯз аст
تابش نور مکافات نه از امروز است
« ин ҳамон чашмаи хўршидҷҳон афрӯзаст »
«اینهمان چشمهٔ خورشیدجهانافروز است»
« ки ҳаме тофт бар оромгаҳи оду самуд »
« که همی تافت بر آرامگه عاد و ثمود»
Беш аз ин шоҳо бар рбшаҳи худ теша мазан
بیش از این شاها بر ربشهٔ خود تیشه مزن
Хӯни миллатро дар вартаи зиллати мФкн
خون ملت را در ورطهٔ ذلت مفکن
Бехи худро ба ҳавоу ҳавас нафас макун
بیخ خود را به هوا و هوس نفس مکن
« қимати худ ба млоҳӣ ва муноҳӣ машкан »
«قیمت خود به ملاهی و مناهی مشکن»
« ?герати имон дурустаст ба рӯзи мавъӯд »
« گرت ایمان درست است به روز موعود»
Кишти миллати рокрдии зи ситами поки дарав
کشت ملت راکردی ز ستم پاک درو
Шдкҳни қиссаи Чингизи зи бедоди ту нав
شدکهن قصهٔ چنگیز ز بیداد تو نو
Ба ҷаҳони дили з чаҳ бандии пас азин гуфту шинав
به جهان دل ز چهبندی پسازین گفت و شنو
« эй ки дар неъмату нозӣ ба ҷаҳон ғарра машав »
«ای که در نعمت و نازی به جهان غره مشو»
« ки маҳоласт дарин марҳалаи имкони хлўд »
« که محالست درین مرحله امکان خلود»
Бигузар аз хиттаи табризу мақоми шуҳадоаш
بگذر از خطه تبریز و مقام شهداش
Бшнўони қиссаи ҷонсӯзу дил аз ғам бихарош
بشنوآن قصهٔ جانسوز و دل از غم بخراش
Андари он хиттаи пас аз он кашиш ва он пархош
اندر آن خطه پس از آن کشش و آن پرخاش
« хоки роҳӣ ки бар он май гузарӣ сокин бош »
«خاک راهی که بر آن می گذری ساکن باش»
« ки ъиў Наст ва ҷФўнаст ва хдўдасту қдўд »
« که عیون است و جفون است و خدود است و قدود»
Шоҳи як дил нашуд вкори ҳбогшту ҳадар
شاه یک دل نشد وکار هباگشت و هدر
Миллати хаста , дарин марҳала кун фикр дигар
ملت خسته، درین مرحله کن فکر دگر
Пой умед манеҳ бар дар шоҳи худ сар
پای امید منه بر در شاه خود سر
« дасти ҳоҷат чу барӣ ӣяш худовандӣ бар »
«دست حاجت چو بری ییش خداوندی بر»
« ки Каримаст ва раҳимасту ғФўросту вдўд »
« که کریم استو رحیماست و غفوراست و ودود»
Шоҳ худ кист бад-ӣни кибру анонит ӯ
شاه خود کیست بدین کبر و انانیت او
То накӯ бошад дарбора мо ният ӯ
تا نکو باشد دربارهٔ ما نیت او
Мо парастанда ҳақему алуҳият ӯ
ما پرستندهٔ حقیم و الوهیت او
« каз срӣ то ба сурайё ба убудийят ӯ »
« کز ثری تا به ثریا به عبودیت او»
« ҳама дар зикру муноҷот ва қиёманду қууд »
«همه در ذکر و مناجات و قیامند و قعود»
Сар занад кавкаби машрӯтаи зи гардуни камол
سر زند کوکب مشروطه ز گردون کمال
Ба сар ояд шаби ҳиҷрону дамади субҳи висол
به سر آید شب هجران و دمد صبح وصال
Кор некӯ шавад аз фари худои мутаъол
کار نیکو شود از فرّ خدای متعال
« эй ки дар шиддати фақрӣу парешонеи ҳол »
«ای که در شدت فقری و پریشانی حال»
« сбркн кин дўсаҳи рӯзӣ ба сар ояд маъдӯд »
«صبرکن کاین دوسه روزی بهسر آید معدود»
Ҷузи хатокории азин шоҳ наме бояд хост
جز خطاکاری ازین شاه نمی باید خواست
Кончаҳи мо дар ӯ байнем саросар ба хатост
کانچه ما در او بینیم سراسر به خطاست
Мудҳиши панд ки бар бдмншони панди ҳбост
مدهش پند که بر بدمنشان پند هباست
« панди саъдӣ ки калид дар ганҷи съдост »
«پند سعدی که کلید در گنج سعداست»
« натавонад ки ба ҷо оварад алои масъӯд »
«نتواند که بهجا آورد الا مسعود»