Парвонау шамъу гул шабӣ ошуфтанд
پروانه و شمع و گل شبی آشفتند
Дар тарафи чаман
در طرف چمن
Вази ҷавру ҷафои даҳр бо ҳам гуфтанд
وز جور و جفای دهر با هم گفتند
Бисёр сухан
بسیار سخن
Шуд субҳ , на парвона ба ҷо буд ва на шамъ
شد صبح، نه پروانه به جا بود و نه شمع
Ногоҳ сабо
ناگاه صبا
Бар гули бўзид ва ҳар ду бо ҳам рафтанд
بر گل بوزید و هر دو با هم رفتند
Ман мондам ва ман
من ماندم و من