Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шукр ки ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
Тирӣ ба камон омад бар қасди дили хасм
تیری به کمان آمد بر قصد دل خصم
Ҳамгар ба хатои ногуҳи тирии з камон рафт
هم گر به خطا ناگه تیری ز کمان رفت
Султон ҷавон омад шоду хушу пирӯз
سلطان جوان آمد شاد و خوش و پیروز
Ваонанда дерини зи дили пер ва ҷавон рафт
وان انده دیرین ز دل پیر و جوان رفت
Омад мулкии род ки аз омадан ӯ
آمد ملکی راد که از آمدن او
Аз айш , навид омад ва аз ранҷ , нишон рафт
از عیش، نوید آمد و از رنج، نشان رفت
Дар омадан ин шаҳ ва дар рафтан он шоҳ
در آمدن این شه و در رفتن آن شاه
Байтӣ ба забон омад коўл ба забон рафт
بیتی به زبان آمد کاوّل به زبان رفت
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шукр ки ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
Алмнаҳи ллаҳ ки ҷаҳони боз ҷавон шуд
المنّه لله که جهان باز جوان شد
Венаи шоҳи фалаки мартабаи султон ҷаҳон шуд
وین شاه فلک مرتبه سلطان جهان شد
Ҷами рутбаи Маҳмадалии он шоҳи ҷавони бахт
جم رتبه محمدعلی آن شاه جوانبخت
Каз фари ваии ин малик куҳан гашта , ҷавон шуд
کز فر وی این ملک کهن گشته، جوان شد
Шоҳӣ ки ба аҳдаш ба ҷаҳони фитна агар буд
شاهی که به عهدش به جهان فتنه اگر بود
Дар дидаи фаттон батон рафт ва ниҳон шуд
در دیدهٔ فتان بتان رفت و نهان شد
Бистаради кафши хоки ғам аз рӯй ҷаҳон лек
بسترد کفش خاک غم از روی جهان لیک
Хоки ғам ӯ бар сари ганҷина ва кон шуд
خاک غم او بر سر گنجینه و کان شد
Багазед чу бар маснаду авранги падари ҷой
بگزید چو بر مسند و اورنگ پدر جای
Ин гуфта маликро ба фалаки вирд забон шуд
این گفته ملک را به فلک ورد زبان شد
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шукр ки ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
Имрӯз ба ҷузи шодии кор дгарӣ нест
امروز به جز شادی کار دگری نیست
Каз давҳаи андӯҳ ба ҷузанда самарӣ нест
کز دوحهٔ اندوه به جز انده ثمری نیست
Зини омадаи дил хуш кун ва зон рафта махӯр ғам
زین آمده دل خوش کن و زان رفته مخور غم
Каз омадау рафтаи гетӣ хабарӣ нест
کز آمده و رفتهٔ گیتی خبری نیست
эй тарки бад-ӣн мужда бидиҳ бода ки имрӯз
ای ترک بدین مژده بده باده که امروز
Моро ба ҷузи ин раҳи сӯии васлат гузарӣ нест
ما را به جز این ره سوی وصلت گذری نیست
Онҷо ки туро тири назар дар пай сайд аст
آنجا که تو را تیر نظر در پی صید است
Аҳл назарӣ нест ки сайд назарӣ нест
اهل نظری نیست که صید نظری نیست
Лекини з миён рафт ҳадиси ту ки имрӯз
لیکن ز میان رفت حدیث تو که امروز
Дар даҳри ҷузи ин нуктаи ҳадис дгарӣ нест
در دهر جز این نکته حدیث دگری نیست
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шукр ки ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
Ҳар рӯз ба дасти дгарии тоҷу нигин буд
هر روز به دست دگری تاج و نگین بود
То ҳаст чунин бошад ва то буд чунин буд
تا هست چنین باشد و تا بود چنین بود
Омад мулкии каши ғами малику ғам дайн аст
آمد ملکی کش غم ملک و غم دین است
Бигузашт шаҳии каши ғами малику ғами дайн буд
بگذشت شهی کش غم ملک و غم دین بود
Ин шоҳ дар айвони шаҳии садрнишини гашт
این شاه در ایوان شهی صدرنشین گشت
Вони шоҳ дар айвони шаҳии садрнишин буд
وآن شاه در ایوان شهی صدرنشین بود
Бртхти шаҳии ин шаҳи Мансур , макин бод
برتخت شهی این شه منصور، مکین باد
Чунон ки Музаффари шаҳи мғФўр , макин буд
چونان که مظفر شه مغفور، مکین بود
Зини қиссаи вази он ғусса ба ҳар ҷо ки сухан рафт
زین قصه وز آن غصه به هر جا که سخن رفت
Поёни суханро чу бидидӣ на ҷузи ин буд
پایان سخن را چو بدیدی نه جز این بود
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шкркаҳ ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکرکهاینآمد و صد حیف که آن رفت
Ҷашнӣ агар имрӯзи бад-ӣни мужда бибояд
جشنی اگر امروز بدین مژده بباید
Некӯтар ва зеботар аз ин ҷашн нишоед
نیکوتر و زیباتر از این جشن نشاید
Ҷашнӣ ва ба садр андар бинишаста амӣрӣ
جشنی و به صدر اندر بنشسته امیری
Каз хуии накӯи занги ғам аз дил бизадойад
کز خوی نکو زنگ غم از دل بزداید
Фхроломрои осифи давлат ки зи ҷўдш
فخرالامرا آصف دولت که ز جودش
Ҳотам ба таҳайюри сари ангушти бхоид
حاتم به تحیر سر انگشت بخاید
Фармондиҳи ховар ки зи адлу схт ӯ
فرمانده خاور که ز عدل و سخط او
Тиҳуи бачаи сайди азкФ шоҳин бирабоед
تیهو بچه صید ازکف شاهین برباید
Оростаи имрӯзи яке базм ки дар вай
آراسته امروز یکی بزم که در وی
Ҳар дам ба миёни ин сухан нодарра ояд
هر دم به میان این سخن نادره آید
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шкркаҳ ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکرکهاینآمد و صد حیف که آن رفت
То ҳаст ҷаҳон , хусрави мо шоҳи ҷаҳони бод
تا هست جهان، خسرو ما شاه جهان باد
Бо фари ҷҳондорӣ ва бо бахти ҷавони бод
با فر جهانداری و با بخت جوان باد
Дирузи малики зодау имрӯзи малики гашт
دیروز ملک زاده و امروز ملک گشت
Як қарни чунин буду дусади қарни чунон бод
یک قرن چنین بود و دوصد قرن چنان باد
То буд ба айши тани восоиши ҷон буд
تا بود به عیش تن وآسایش جان بود
То бод ба айши тану асоиши ҷони бод
تا باد به عیش تن و اسایش جان باد
Дар соя ӯ осифи давлат ба хуросон
در سایهٔ او آصف دولت به خراسان
Эмини зи ғаму меҳнату осеби замони бод
ایمن ز غم و محنت و آسیب زمان باد
Венаи бандаи баҳораш ба ҷаҳони мадҳи сробод
وین بنده بهارش به جهان مدح سراباد
Вена гуфта зи ман дар сухани халқи равони бод
وین گفته ز من در سخن خلق روان باد
Шоҳӣ ба миён омаду шоҳии з миён рафт
شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت
Сад шкркаҳ ин омад ва сад ҳайф ки он рафт
صد شکرکهاینآمد و صد حیف که آن رفت