Май даҳ ки тай шуд даврони ҷонкоҳ

می ده که طی شد دوران جانکاه

Осӯда шуд малик , алмалики ллаҳ

آسوده شد ملک‌، الملک‌لله

Шуд шоҳи навро иқболи ҳамроҳ

شد شاه نو را اقبال همراه

Кӯси шаҳии кӯфт бар рағми бадхоҳ

کوس شهی کوفت بر رغم بدخواه

Як чанд моро ғам раҳнамӯн шуд

یک چند ما را غم رهنمون شد

Ҷони ёри ғами гашт , дили ғарқ хӯн шуд

جان یار غم گشت‌،‌ دل غرق خون شد

Моам ватанро рух нилгун шуд

مام وطن را رخ نیلگون شد

Ва имрӯзи душмани хор ва забун шуд

و امروز دشمن خوار و زبون شد

Чанде зи бедод фарсӯда гаштем

چندی ز بیداد فرسوده گشتیم

Бо хок ва бо хӯн олӯда гаштем

با خاک و با خون آلوده گشتیم

Зери паии хасм паймӯда гаштем

زیر پی خصم پیموده گشتیم

Ва имрӯзи дигар осӯда гаштем

و امروز دیگر آسوده گشتیم

Онон ки моро киштанду бастанд

آنان که ما را کشتند و بستند

Қалби ватанро аз кӣнаи хстнд

قلب وطن را از کینه خستند

Аз каҷ наҳодӣ паймони шикастанд

از کج نهادی پیمان شکستند

Аз чанги миллат охир наҷустанд

از چنگ ملت آخر نجستند

Онон ки бо ҷаври мансӯби гаштанд

آنان که با جور منسوب گشتند

Дар пайкари малики микроби гаштанд

در پیکر ملک میکروب گشتند

Охир ба миллати мағзуби гаштанд

آخر به ملت مغضوب گشتند

Аз соҳати малики ҷоруби гаштанд

از ساحت ملک جاروب گشتند

Чун кадхудо дид ҷаври шубон ро

چون کدخدا دید جور شبان را

Аз ҷои барангехти сатторхон ро

از جا برانگیخت ستارخان را

Сади ситами сохт он марзбон ро

سدّ ستم ساخت آن مرزبان را

То кард рангини теғу синон ро

تا کرد رنگین تیغ و سنان را

Пас мустабидин лухтӣ ҷаҳиданд

پس مستبدین لختی جهیدند

Гуфтанд лухтӣ , лухтӣ шуниданд

گفتند لختی‌، لختی شنیدند

Ногуҳи з ҳар сӯи шерони расиданд

ناگه ز هر سو شیران رسیدند

Он рӯбаҳони бози дами дркшиднд

آن روبهان باز دم درکشیدند

Як сӯ сипаҳдор шуд фитнаро сад

یک سو سپهدار شد فتنه را سد

Як сӯи юриши баради сардори асъад

یک سو یورش برد سردار اسعد

Зрғоми пари дил , омад зи як ҳад

ضرغام پر دل‌، آمد ز یک حد

Бар каф гирифтанд теғ маанд

بر کف گرفتند تیغ مهند

Иқбол шуд ёр бо бахтиёрӣ

اقبال شد یار با بختیاری

Гелонёнро ҳақ кард ёрӣ

گیلانیان را حق کرد یاری

Ҷяш аду шуд яксар фирорӣ

جیش عدو شد یکسر فراری

Дар кунҷи ғами гашти душмани ҳисорӣ

در کنج غم گشت دشمن حصاری

Бади хоҳи дайнро садии матин буд

بد خواه دین را سدی متین بود

Лекини мар ӯро ғам дар камӣн буд

لیکن مر او را غم در کمین بود

Хокаш ба сар шуд подошаши ин буд

خاکش به سر شد پاداشش این بود

Душман ки бо айши доими қарин буд

دشمن که با عیش دایم قرین بود

Бахти сипаҳдори фархундаи бодо

بخت سپهدار فرخنده بادا

Сардори асъади пояндаи бодо

سردار اسعد پاینده بادا

Самсоми Эрони барандаи бодо

صمصام ایران برنده بادا

Зрғоми дайнро дили зиндаи бодо

ضرغام دین را دل زنده بادا

Сатторхонро бодои зафари ёр

ستارخان را بادا ظفر یار

Табризёнро яздони нигаҳдор

تبریزیان را یزدان نگهدار

Солорашонро некӯ буд кор

سالارشان را نیکو بود کار

Аҳрорро низ дили боди бедор

احرار را نیز دل باد بیدار