Боз дар ҷилва гарӣ шуд санамии ҷилва гарӣ
باز در جلوه گری شد صنمی جلوه گری
Дилбарӣ парда нишин шоҳдкии пардаи дарӣ
دلبری پردهنشین شاهدکی پرده دری
Бо хабар аз ҳамаи вази ошиқи худ бе хабарӣ
با خبر از همه وز عاشق خود بیخبری
Накунад дар дил ӯ нолаи ошиқи асарӣ
نکند در دل او نالهٔ عاشق اثری
Ҳеҷ бо мо дил ӯро сар эҳсон набӯд
هیچ با ما دل او را سر احسان نبود
Дил ӯ рогўӣӣ ки ба фармон набӯд
دل او راگوئی که به فرمان نبود
Дили ман бардаи зи нави лаъибати ширини суханӣ
دل من برده ز نو لعبت شیرین سخنی
Шоҳидӣ , моҳи рухӣ , сарви қадӣ , сими танӣ
شاهدی، ماه رخی، سرو قدی، سیم تنی
Руху болояш чун норай бар норванӣ
رخ و بالایش چون ناری بر نارونی
Дили ман пешаш чун мурғӣ бар бобизанӣ
دل من پیشش چون مرغی بر بابزنی
Дар ҳамаи гетии имрӯз ба хӯбӣ смр аст
در همه گیتی امروز به خوبی سمر است
Зончаҳ дар хӯбӣ андеша кунӣ хубтар аст
زانچه در خوبی اندیشه کنی خوبتر است
Диргоҳӣаст ки кардааст макон дар дили ман
دیرگاهی است که کرده استمکاندر دلمن
Ба ғами ишқаши омехтаи оби вгли ман
به غم عشقش آمیخته آب وگل من
Ҳиллаи ҷузи нола ва афғон набӯд ҳосили ман
هله جز ناله و افغان نبود حاصل من
БФзўдаҳаст ғамаши мушкили брмшкли ман
بفزوده است غمش مشکل برمشکل من
Кист кин мушкил осон кунад аншоءи аллоҳ
کیست کاین مشکل آسان کند انشاءالله
Бандаи натавонад , яздон кунад аншоءи аллоҳ
بنده نتواند، یزدان کند انشاءالله
Бас ки он шӯхи ҷафои иишаҳи ҷафо пеша кунад
بس که آن شوخ جفا ییشه جفا پیشه کند
Дили ман збни ғаму андешаи пар андеша кунад
دل من زبن غم و اندیشه پر اندیشه کند
Ҳиҷру васлаш чу ба гулзори дил андеша кунад
هجر و وصلش چو به گلزار دل اندیشه کند
Он яке рбшаҳ кунад ва он дгарӣ реша кунад
آن یکی ربشه کند و آن دگری ریشه کند
Сӯзади азотши ҳиҷраши дили меҳнати каши ман
سوزد ازآتش هجرش دل محنت کش من
Лек васлаш занад обӣ ба сротши ман
لیک وصلش زند آبیبه سرآتش من
Чаҳ диласт инки яке рӯз ба сомон набӯд
چه دل است اینکه یکی روز به سامان نبود
Панд напазирад ва аз карда пушаймон набӯд
پند نپذیرد و از کرده پشیمان نبود
Рӯзу шаби ҷуз ки дар он чоҳ занхдон набӯд
روز و شب جز که در آن چاه زنخدان نبود
Чаҳ гунаҳи крдкаҳи ҷузи дархур зиндон набӯд
چه گنه کردکه جز درخور زندان نبود
Бо чунин биҳдаҳи дил , дасти зи ҷон бояд шаст
با چنین بیهده دل، دست ز جان باید شست
Ин чунин гуфт марои пери раҳ аз рӯзи нахуст
اینچنین گفت مرا پیر ره از روز نخست
Дилгар аз роҳ бурун рафт ба роҳ оварамаш
دل گر از راه برون رفت به راه آورمش
Пардаи худ сиррии вкбри зи ҳам бар дирамаш
پردهٔ خود سری وکبر ز هم بر درمش
Пас ба хлўтгаҳи маъшӯқи ҳақиқии брмш
پس به خلوتگه معشوق حقیقی برمش
Барам андари ҳарами шоҳ ва кунам муҳтарамаш
برم اندر حرم شاه و کنم محترمش
То магар аз дилу ҷони бандагӣ шоҳ кунад
تا مگر از دل و جان بندگی شاه کند
Ҳам марои рӯзӣ аз рози шаҳ огоҳ кунад
هم مرا روزی از راز شه آگاه کند
Шоҳи хубон ки ба ҷузи ҷониб дарвеш надид
شاه خوبان که به جز جانب درویش ندید
Онкӣ шуд ошиқи вмъшўқ ба ҷзхўиш надид
آنکه شد عاشق ومعشوق بهجزخویش ندید
Рӯй ӯро зи сафои чашми бад андеш надид
روی او را ز صفا چشم بد اندیش ندید
Дидаи ошиқ аз як назараш беш надид
دیدهٔ عاشق از یک نظرش بیش ندید
Коинчнини шӯри ғами ишқи баҳам дар фиканд
کاینچنین شور غم عشق بهم در فکند
Оҳи агррўзии он парда зрх барфаканд
آه اگرروزی آن پرده زرخ برفکند
Кист маъшӯқи ман ? он шоҳиди базми азалӣ
کیست معشوق من؟ آن شاهد بزم ازلی
Мазҳари ҷилваи ҳақ , сари хФӣ , нури ҷлӣ
مظهر جلوهٔ حق، سر خفی، نور جلی
Сарви бустони набӣ , шамъи шабистони алӣ
سرو بستان نبی، شمع شبستان علی
Муҳаррами андари ҳарами қурби шаҳи лами излӣ
محرم اندر حرم قرب شه لم یزلی
Ҳодии Меҳдӣ , дорои ҷаҳон , ҳаҷаи аср
هادی مهدی، دارای جهان، حجهٔ عصر
Онкӣ бар роят ӯ хонд худои ояти наср
آنکه بر رایت او خواند خدا آیت نصر
Эзад аз рӯзи азал кин гули покизаи сиришт
ایزد از روز ازل کاین گل پاکیزه سرشت
Ин барӯманди шаҷар , дар чаман даҳр бикушт
این برومند شجر، در چمن دهر بکشت
Бадви дасташи дўклид аз қабл хеши биҳишт
بدو دستش دوکلید از قبل خویش بهشت
То бад-ӣн ҳар ду кушояд дар сҷину биҳишт
تا بدین هر دو گشاید در سجین و بهشت
Бади сголшро дрком рибоед сҷин
بد سگالش را درکام رباید سجین
Неки хоҳишро оғӯш диҳад ҳўролъин
نیکخواهش را آغوش دهد حورالعین
Ҳафт дӯзахи зи лаҳиби ғазабаши як лҳб аст
هفت دوزخ ز لهیب غضبش یک لهب است
Ҳашт ҷинати зи риёзи камараши як хшб аст
هشتجنت ز ریاض کمرش یکخشباست
На фалакро шараф аз дарака ӯ мктсб аст
نه فلک را شرف از درکه او مکتسب است
Хилқати зотши эҷоди ҷаҳонро сабаб аст
خلقت ذاتش ایجاد جهان را سبب است
ӯ худоро ҳама аз хилқати гетӣ ғараз аст
او خدا را همه از خلقت گیتی غرض است
Зот ӯ ҷавҳару боқии ҳамаи гетӣ арз аст
ذات او جوهر و باقی همه گیتی عرض است
То ҷаҳон бӯдааст ин нур , ҷаҳони оро буд
تا جهان بوده است این نور، جهانآرا بود
Буд азони рўзкаҳи неи одаму неи ҳавво буд
بود ازآن روزکه نی آدم و نی حوا بود
ӯ сулаймони бад ва ӯ исо ва ӯ Мӯсо буд
او سلیمانبُد و او عیسی و او موسی بود
Нӯҳу Юнусро ӯ ҳамраҳ дар дарё буд
نوح و یونس را او همره در دریا بود
Осмон буду замин буду башар буду малик
آسمان بود و زمین بود و بشر بود و ملک
Нури аўгаҳ ба замин буд аён ки ба фалак
نور اوگه به زمین بود عیان که به فلک
Гар ниҳонаст , яке рӯз аён хоҳад шуд
گر نهان است، یکی روز عیان خواهد شد
Ошкор аз Рахши он роз ниҳон хоҳад шуд
آشکار از رخش آن راز نهان خواهد شد
Дар ҳамаи гетии фурмонаш равон хоҳад шуд
در همه گیتی فرمانش روان خواهد شد
Ончии хоҳем ба ҳамдолла он хоҳад шуд
آنچه خواهیم بهحمدالله آن خواهد شد
То расад дасти ман он рӯз бидон домани пок
تا رسد دست من آن روز بدان دامن پاک
Нуҳуми имрӯзи бад-ӣн дар , сари тоъати брхок
نهم امروز بدین در، سر طاعت برخاک