Андарин шаҳри падеди омада модоме чанд
اندرین شهر پدید آمده مادامی چند
Баста бар пои дили хастаи мо , домӣ чанд
بسته بر پای دل خستهٔ ما، دامی چند
Гашта айём ба коми дили нокомӣ чанд
گشته ایام به کام دل ناکامی چند
Баъд аз ин моу сари зулфи гули андомӣ чанд
بعد از این ما و سر زلف گلاندامی چند
Фитна дар шаҳр фузунаст , ба мо корӣ нест
فتنه در شهر فزون است، به ما کاری نیست
Рояти амн нигунаст , ба мо корӣ нест
رایت امن نگون است، به ما کاری نیست
Мо чаҳ донем ки душман ба Гунобод чаҳ кард
ما چه دانیم که دشمن به گناباد چه کرد
ё аду дар дрҷзи фитнау бедод чаҳ кард
یا عدو در درجز فتنه و بیداد چه کرد
Табас аз дузду дағали нолау бедод чаҳ кард
طبس از دزد و دغل ناله و بیداد چه کرد
Мо бар онем ки он лаъибати нўшод чаҳ кард
ما بر آنیم که آن لعبت نوشاد چه کرد
Мо ва он хонуми хуши лаҳҷаи Исроилӣ
ما و آن خانمِ خوشلهجهٔ اسرائیلی
Ба ҷаҳаннами шарафи давлатӣу фомилӣ
به جهنم شرفِ دولتی و فامیلی
Сар зуҳраст , даҳани хушку касолат бисёр
سر ظهر است، دهن خشک و کسالت بسیار
Корҳо монад ба аср эй бути ширини гуфтор
کارها ماند به عصر ای بُتِ شیرینگفتار
эй писар суфра биндоз ки шуд вақти ноҳор
ای پسر سفره بینداز که شد وقت ناهار
Ростии асри банно буд саворӣу шикор
راستی عصر بنا بود سواری و شکار
Эҳтимоласт ки имрӯз бияёд хонум
احتمال است که امروز بیاید خانم
Назари лутф ба ёрон бигушоед хонум
نظر لطف به یاران بگشاید خانم
Ҳолиё вақт надорем ба дидору салом
حالیا وقت نداریم به دیدار و سلام
Ончии ропўрт расида аст бимонад то шом
آنچه راپورت رسیده است بماند تا شام
Вақти лотор мағозааст буд сабри ҳаром
وقت لاتار مغازه است بُوَد صبر حرام
Зуд бошед , ки танҳост дар онҷои модом
زود باشید، که تنهاست در آنجا مادام
Биравем онҷо то чанд билетӣ бихарем
برویم آنجا تا چند بلیتی بخریم
Обиҷав низ дар онҷои ду се бутрӣ бихӯрем
آبجو نیز در آنجا دو سه بطری بخوریم
Он кировот ки ман бастам бо он софӣ
آن کراوات که من بستم با آن صافی
Нпсндидши модоми з бе инсофӣ
نپسندیدش مادام ز بیانصافی
Ҳарчӣ исрор намудем зи музахрафи бофӣ
هرچه اصرار نمودم ز مزخرفبافی
Ҳеҷ нишнид ва маро ҳаст ҳамин ғами кофӣ
هیچ نشنید و مرا هست همین غم کافی
Ки чаро бар ман , бадбӣн шудаи модоми қашанг
که چرا بر من، بدبین شده مادامِ قشنگ
Ман чаҳ кам дорам охири зи ҷавонони фаранг
من چه کم دارم آخر ز جوانانِ فرنگ
Чун Фкл аз ситамати синаи фигорами хонум
چون فُکُل از ستمت سینهفگارم خانم
Чун кировоти гиреҳи хӯрда ба корами хонум
چون کراوات گره خورده به کارم خانم
Бо нигоҳи ту куҷои чашм ба мардум дорам
با نگاه تو کجا چشم به مردم دارم
Гар ҳама шаҳр бидонанд ки ман дам дорам
گر همه شهر بدانند که من دُم دارم
Фахрам инаст ки дам дорам ва дар доми туам
فخرم این است که دم دارم و در دام توام
Душмани навъи худу ошиқи бадноми туам
دشمن نوع خود و عاشق بدنام توام
Ман чаҳ донам ки хуросон чаҳ ва ин шӯру шараш
من چه دانم که خراسان چه و این شور و شرش
ё чаҳ шуд ҳолати сарҳад ва чаҳ омад ба сараш
یا چه شد حالت سرحد و چه آمد به سرش
Онкӣ шуд маҳви ту , аз хеш набошад хабараш
آنکه شد محو تو، از خویش نباشد خبرش
Гар раияти з миён рафт , ба гӯри падараш
گر رعیت ز میان رفت، به گور پدرش
Ман туро дидам ва аз ғайри ту пӯшедами чашм
من تو را دیدم و از غیر تو پوشیدم چشم
Бо сари зулф ту бошад ду ҷаҳони пешами пашм
با سر زلف تو باشد دو جهان پیشم پشم
эй бути сангдил , эй хонуми зебои малус
ای بت سنگدل، ای خانم زیبای ملوس
Сахти зебандаи оғӯшӣу шоистаи бӯс
سخت زیبندهٔ آغوشی و شایستهٔ بوس
То туе дар бар ман нест марои ҷои фусӯс
تا تویی در برِ من نیست مرا جای فسوس
Англис ар фиканд шӯриш ва гар ояд рӯс
انگلیس ار فِکَنَد شورش و گر آید روس
Ту яқини дон ки марои як сари мӯе ғам нест
تو یقین دان که مرا یک سرِ مویی غم نیست
Гар ба Эрон нашавад , ҷой дигар , ҷо кам нест
گر به ایران نشود، جای دگر، جا کم نیست
Нўбҳоро ! чиқадр хирау руки ҳарфи занӣ
نوبهارا! چقدر خیره و رُک حرف زنی
Сахти бдмслку ғавғогар ва шӯриш фиканӣ
سخت بَدمَسلَک و غوغاگر و شورش فکنی
То ба кӣ мӯии димоғи ману амсоли манӣ
تا به کی موی دماغِ من و امثالِ منی
Чанд андари паии ислоҳи умӯри ватанӣ
چند اندر پی اصلاح امور وطنی
Гар ватан дар дам назъаст бародар ! ба ту чаҳ
گر وطن در دمِ نَزع است برادر! به تو چه
Ту ки ғмхўори ватани нестӣ , охир ба ту чаҳ
تو که غمخوار وطن نیستی، آخر به تو چه