з фарвардин шуд шукуфтаи чаман

ز فروردین شد شکفته چمن

Гули нӯшади зеби дашту дмн

گل نو شد زیب دشت و دمن

Баҳор омад бо гулу сунбул

بهار آمد با گل و سنبل

зи бедоди гул наъра зад булбул

ز بیداد گل نعره زد بلبل

Дили булбул нозукаст эй гул

دل بلبل نازک است ای گل

Дил ӯро аз ҷафо машкан

دل او را از جفا مشکن

Баҳор аз гул соябон дорад

بهار از گل سایبان دارد

Дариғо каз пай хазон дорад

دریغا کز پی خزان دارد

Дилами гашт аз чархи буқаламун

دلم گشت از چرخ بوقلمون

Чу ҷом май лаб ба лаби пурхӯн

چو جام می ‌لب به لب پرخون

Шуд аз ситамат

شد از ستمت

зи дасти ғамат

ز دست غمت

Маҷнӯни дили ман

مجنون دل من

Маҳзуни дили ман

محزون دل من

Нигорои раҳмии намо ба чашми терм

نگارا رحمی نما به چشم ترم

Ки ман аз зулфати бетаи шикастаи терм

که‌ من از زلفت بتا شکسته‌ترم

Агар барадами ҷон аз ғами даврон

اگر بردم جان از غم دوران

зи дарди фироқи ту ҷон набарам

ز درد فراق تو جان نبرم

Азизи дилами бути чглми обрӯии чаман

عزیز دلم بت چگلم آبروی چمن

Баҳори маро хазон манимо нозанини гули ман

بهار مرا خزان منما نازنین گل من