Охир эй Эронӣ !
آخر ای ایرانی!
То ба кӣ нодонӣ
تا به کی نادانی
То чанд саргардонӣ
تا چند سرگردانی
Бар аврупо бингар
بر اروپا بنگر
Шӯр ва ғавғо бингар
شور و غوغا بنگر
Каз мижгони хӯни ронӣ
کز مژگان خون رانی
Бории борӣ бар худ кун назарӣ
باری باری بر خود کن نظری
Дод азин дрбдрии оҳи азин бе хабарӣ
داد ازین دربدری آه ازین بیخبری
Иззати ту ҷалолату шуҷоатати кӯ ?
عزت تو جلالت و شجاعتت کو؟
Ҷалоли торихӣ ва он буриши шамшери ту кӯ ?
جلال تاریخی و آن برش شمشیر تو کو؟
Кӯрушу дорои маин хусраву шопўркзин
کورش و دارای مهین خسرو و شاپورکزین
Ғуррашу овои саворони ҷаҳонгири ту кӯ ?
غرش و آوای سواران جهانگیر تو کو؟
*
*
На ба дил гуфта зардушти тўрои ҳеҷ хабар
نه به دل گفتهٔ زردشت تورا هیچ خبر
На зи Муҳамади хабару неи зи алии дртўи асар
نه ز محمد خبر و نی ز علی درتو اثر
Аҳримани андари дили ту ҷустаи мақар
اهرمن اندر دل تو جسته مقر
Панди бузургони садамаи даврони рафтаи зи ёдат ба назар
پند بزرگان صدمهٔ دوران رفته ز یادت به نظر
Рустами дастони соми Наримон ва он ҷигари шери ту кӯ ?
رستم دستان سام نریمان و آن جگر شیر تو کو؟