Ба дили ҷузи ғами он қамар надорам

به دل جز غم آن قمر ندارم

Хушами зи онкии ғам дигар надорам

خوشم ز آنکه غم دگر ندارم

Кунад доғи дилам ҳамеша тоза

کند داغ دلم همیشه تازه

Аз ин матлаби тоза тар надорам ( такрор )

از این مطلب تازه‌تر ندارم (‌تکرار)

Қисми хӯрда ки рухсораи напушад

قسم خورده که رخساره نپوشد

Ба ҷуз бо ман дилдода наҷӯшад

به جز با من دلداده نجوشد

Ҷамоли башари туе

جمال بشر تویی

зи гули тозатар туе

ز گل تازه‌تر تویی

Ба покии смри туе

به پاکی سمر تویی

Ки ршги қамари туе

که رشگ قمر تویی

азизам

عزیزم

Дар олам

در عالم

Ҷои зан

جای زن

Бояд бошад бар рӯй дида

باید باشد بر روی دیده

Зан дар зиндон

زن در زندان

Ёрб ки дида

یارب که دیده

Чаҳ шуд азизон ки ҳоли нисвон - буд бад-инсон зор

چه‌ شد عزیزان که حال نسوان - بود بدینسان زار

Сёҳкорӣу ҷаҳлу хорӣ - буд мудомаши кор

سیاهکاری و جهل و خواری -‌بود مدامش کار

Вои бҳоро бҳоро мазан дами худоро зи рози ниҳон

وای بهارا بهارا مزن دم خدا را ز راز نهان

Вой ки моро , ки моро , муқаддар шуд ин аз ҷаҳон

وای که ما را، که ما را، مقدر شد این از جهان

Зании ков ба ҷаҳон ҳунар надорад

زنی کاو به جهان هنر ندارد

зи ҳасани башарӣ хабар надорад

ز حسن بشری خبر ندارد

Биноз эй зан бо ҳунар ки олам

بناز ای زن با هنر که عالم

Гулӣ аз ту шукуфта тар надорад

گلی از تو شکفته‌تر ندارد

Заноне ки ба ҷаҳл дар ҳиҷобанд

زنانی که به جهل در حجابند

зи одобу ҳунар баҳра наёбанд

ز آداب و هنر بهره نیابند

Фурӯ хон китоб ро

فرو خوان کتاب را

Барафкан ҳиҷоб ро

برافکن حجاب را

Азбн бештар ба гул

ازبن بیش‌تر به گل

Мапуаш офтоб ро

مپوش آفتاب را

эй дилбар , ҷон парвар

ای دلبر، جان پرور

Тай шуд умрам дар орзӯят

طی شد عمرم ‌در آرزویت

Ки чун ту дилбари чрокнии сар ба зиллату хорӣ

که چون تو دلبر چراکنی سر به ذلت و خواری

Худои намояди зи дидаи бади туро нигаҳдорӣ

خدا نماید ز دیدهٔ بد تو را نگهداری

Оҳи нигорои нигорои мадаи дили худоро ба ҳарф касе

آه نگارا نگارا مده دل خدا را به حرف کسی

Вой ки гулро зӣоне набошад зи хору хасӣ

وای که گل را زیانی نباشد ز خار و خسی