эй дилбари ман , тоҷи сари ман

ای دلبر من‌، تاج سر من

Як дами зи вафо , биншин бар ман

یک دم ز وفا، بنشین بر من

Нозат бикашам эй мояи ноз

نازت بکشم ای مایهٔ ناز

Борати бабрам эй дилбари ман

بارت ببرم ای دلبر من

Вой аз ту ки сӯхти парвонаи сифат

وای از تو که‌ سوخت پروانه صفت

Шамъи рухи ту болу пари ман

شمع رخ تو بال و پر من

Раҳмӣ ки бсухт ишқи ту маро

رحمی که بسوخت عشق تو مرا

Чандон ки намонад хокистари ман

چندان که نماند خاکستر من

эй мурғи саҳари ин номаи бабр

ای مرغ سحر این نامه ببر

Назд санами гули пайкари ман

نزد صنم گل پیکر من

Лайлои манӣ маҷнӯни туам

لیلای منی مجنون توام

Ман бандаи ту ту сарвари ман

من بندهٔ تو تو سرور من

Дил шуд зи ғамат чун қатраи хӯн

دل شد ز غمت چون قطرهٔ خون

Ваз дида чакид дар соғари ман

وز دیده چکید در ساغر من

Вайрона шавад он хона ки нест

ویرانه شود آن خانه که نیست

Равшани зи рахт эй ахтари ман

روشن ز رخت ای اختر من

Лутфат шукраст қаҳрат шарараст

لطفت‌ شکرست‌ قهرت‌ شررست

Ҳам нӯши манӣ ҳам нштрмн

هم نوش منی هم نشتر من

Ҳарҷо гузарӣ бо савти хушат

هرجا گذری با صوت خوشت

Хок раҳ туаст чашмтар ман

خاک ره توست چشم تر من

Гуяд ки « баҳор » нолад чу ҳазор

گوید که «‌بهار» نالد چو هزار

Нокардаи назар бар манзари ман

ناکرده نظر بر منظر من