Нусхаи алъҳд
نسخة العهد
Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими боиъти сидноу мавлонои абди аллоҳи абои ҷаъфари аломоми алқоӣми бомари аллоҳи амири алмؤмнини байъаи тўъу атбоъу разӣу ихтиёру эътиқоду изҳору асрори бсдқи ман ниятӣу ихлоси ман тўитӣу саҳаи ман ақидатӣу саботи ман азиматӣ , тоӣъои ғайри макрау мхторои ғайри мҷбр , бали мқрои бФзлаҳи мзънои баҳақаи мътрФои ббрктаҳи мътмдои бҳсни ъоӣдтаҳи ъолмои бмои ъндаҳи ман алълми бмсолҳи ман фии тўкиди ӯҳдаи ман алхосаҳу алъомаҳу лами алшъсу амни алъўоқбу сукӯни алдҳмоءу ъзи алоўлёءу қамъи алмлҳдину рағми анФи алмъондини алии ани сидноу мавлонои алإмоми алқоӣми бомари аллоҳи амири алмؤмнини абди аллоҳу хлиФтаҳи мФтрзаҳи алии тоъатау мносҳтаҳи алўоҷбаҳи алии аломаҳи имоматау вилоятаи аллозми ?лаами алқёми лҳқаҳу алўФоءи бъҳдаҳ , лои ашки фии злку лои артоб бау лои адоҳни фии амрау лои эмили илои ғайра ,у алии анӣ вале аўлёӣаҳу ъдўои аъдоӣаҳи ман хосу ому қарибу баъӣду ҳозиру ғоӣби мутамассики фии байъатаи бўФоءи алъҳду аброءи зиммаи алъқди сиррии фии злк мисли ълонитӣу замирии фӣа мисли зоҳирӣ .
بسم اللّه الرحمن الرحیم بایعت سیّدنا و مولانا عبد اللّه ابا جعفر الامام القائم بامر اللّه امیر المؤمنین بیعة طوع و اتّباع و رضی و اختیار و اعتقاد و اظهار و اسرار بصدق من نیّتی و اخلاص من طویّتی و صحّة من عقیدتی و ثبات من عزیمتی، طائعا غیر مکره و مختارا غیر مجبر، بل مقّرا بفضله مذعنا بحقّه معترفا ببرکته معتمدا بحسن عائدته عالما بما عنده من العلم بمصالح من فی توکید عهده من الخاصّة و العامّة و لمّ الشّعث و امن العواقب و سکون الدّهماء و عزّ الاولیاء و قمع الملحدین و رغم انف المعاندین علی انّ سیّدنا و مولانا الإمام القائم بامر اللّه امیر المؤمنین عبد اللّه و خلیفته مفترضة علیّ طاعته و مناصحته الواجبة علی الامّة امامته و ولایته اللازم لهم القیام لحقّه و الوفاء بعهده، لا اشکّ فی ذلک و لا ارتاب به و لا اداهن فی امره و لا امیل الی غیره، و علی انّی ولیّ اولیائه و عدّوا اعدائه من خاصّ و عامّ و قریب و بعید و حاضر و غائب متمسّک فی بیعته بوفاء العهد و ابراء ذمّة العقد سّری فی ذلک مثل علانیتی و ضمیری فیه مثل ظاهری .
Ва алии ани итоатии ҳзаҳи албиъаҳи алтии вақъати фии нафасӣу тўкидӣ Аёа алзӣ [ лзм ] фии ънқии лсидноу мавлонои алқоӣми бомари аллоҳи амири алмؤмнини бсломаҳи ман ниятӣу астқомаҳи ман азиматӣу истимрори ман ҳавоӣ ва роеу алии ани лои асъии фии нақзи шайъи ءи минҳоу лои аؤўли алайҳи фӣҳоу лои ақсди мзртаҳи фии алрхоءу алшдаҳу лои адъи алнсҳи ?лаи фии кули ҳол , дониаҳу қосиаҳу лои ахлии ман мўолотаҳи фии кули аломўри алниаҳу лои ағири шиӣои ммои ақди алии фии ҳзаҳ - албиъаҳу лои арҷъи анҳуу ло атўб манеҳу лои ашўби ниятӣу тўитии бздаҳу лои ахолФаҳи фии вақти ман алоўқоту лои алии ҳоли ман алаҳволи бмои иФсдаҳ . Ва алии аизои лктобаҳу хадамау ҳиҷобау ҷамеъи ҳавошӣау асбоба мисли ҳзаҳи албиъаҳи фии илтизоми шурӯтҳоу алўФоءи бъҳўдҳо .
و علی انّ اطاعتی هذه البیعة التّی وقعت فی نفسی و توکیدی ایّاه الّذی [لزم] فی عنقی لسیّدنا و مولانا القائم بامر اللّه امیر المؤمنین بسلامة من نیّتی و استقامة من عزیمتی و استمرار من هوای و رایی و علی انّ لا اسعی فی نقض شیء منها و لا اؤوّل علیه فیها و لا اقصد مضرتّه فی الرّخاء و الشّدة و لا ادع النّصح له فی کلّ حال، دانیة و قاصیة و لا اخلی من موالاته فی کلّ الامور النّیة و لا اغیّر شیئا ممّا عقد علیّ فی هذه- البیعة و لا ارجع عنه و لا اتوب منه و لا اشوب نیتّی و طویّتی بضدّه و لا اخالفه فی وقت من الاوقات و لا علی حال من الاحوال بما یفسده. و علیّ ایضا لکتّابه و خدمه و حجّابه و جمیع حواشیه و اسبابه مثل هذه البیعة فی التزام شروطها و الوفاء بعهودها.
Ва ақсмти маъаи злки розёи ғайри корау омнои ғайри хоӣФи иминои иؤохзнии аллоҳи баҳои явми аързи алайҳу итолбнии бдрки ҳуққаи явми ақФи байни идиаҳи Фқлт :у аллоҳи алзии лои илоҳи алои ҳўи олами алғибу алшҳодаҳи арраҳмони арраҳими алкбиру алсмўоту илмаи бмои мзии кълмаҳи бмои ҳўи оату баҳақи асмоءи аллоҳи алмтъоли алғолби алмдрки алқоҳри алмҳлки алзии нФзи илмаи фӣ - аларзин алҳснӣу оётаи алълёءи калимотаи алтомоти кулҳоу ҳақи кули аҳду мисоқи ахзи аллоҳи алии ҷамеъи халқау ҳақи алқрони алъзим ва ман анзл ва назул бау ҳақи алтўриаҳу алонҷилу алзбўру алФрқону баҳақи Муҳамад алнабӣ алмустафои слии аллоҳи алайҳу ?алау силаму ҳақи аҳли байтаи алтоҳрину асҳобаи алмнтҷбину азўоҷаҳи алтоҳроти ИМАоти алмؤмнини алайҳим - ассаломи аҷмъину ҳақи алмлоӣкаҳи алмқрбину алонбёءи алмрслини أни байъатии ҳзаҳи алтии ақдати баҳои лисонӣу ядии байъаи тўъи итлъи аллоҳи ҷли ҷалолаи манӣ алии тқлдҳоу алии алўФоءи брмтаҳи бмои фӣҳоу алии алإхлоси фии нусратҳоу мўолоаҳи аҳлҳо . Аързи злки бтиби алболи лои адҳону лои аҳтёлу лои айбу лои макр ҳатто алқии аллоҳи мўФёи бъҳдии фӣҳоу мؤдбои лломонаҳи Фимои лзмнии минҳои ғайри мстрибу лои ноксу лои мтأўлу лои ҳонси ази кони аллазӣнаи ибоиъўни влоаҳ - аламри яди аллоҳи фавқи أидиҳм . Фмни нкси Фонмои инкси алӣ нафса ва ман аўФии бмои ъоҳди алайҳи аллоҳи Фсиؤтиаҳи иҷрои ъзимо .
و اقسمت مع ذلک راضیا غیر کاره و آمنا غیر خائف یمینا یؤاخذنی اللّه بها یوم اعرض علیه و یطالبنی بدرک حقّه یوم اقف بین یدیه فقلت: و اللّه الّذی لا اله الا هو عالم الغیب و الشّهادة الرّحمن الرّحیم الکبیر و السموات و علمه بما مضی کعلمه بما هو آت و بحقّ اسماء اللّه المتعال الغالب المدرک القاهر المهلک الّذی نفذ علمه فی- الارضین الحسنی و آیاته العلیاء کلماته التّامات کلّها و حقّ کلّ عهد و میثاق اخذ اللّه علی جمیع خلقه و حقّ القران العظیم و من انزل و نزل به و حقّ التوریة و الانجیل و الزّبور و الفرقان و بحقّ محمّد النبّی المصطفی صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و حقّ اهل بیته الطاهرین و اصحابه المنتجبین و ازواجه الطّاهرات امّهات المؤمنین علیهم- السلام اجمعین و حقّ الملائکة المقرّبین و الانبیاء المرسلین أنّ بیعتی هذه الّتی عقدت بها لسانی و یدی بیعة طوع یطّلع اللّه جلّ جلاله منّی علی تقلّدها و علی الوفاء برمّته بما فیها و علی الإخلاص فی نصرتها و موالاة اهلها. اعرض ذلک بطیب البال لا ادهان و لا احتیال و لا عیب و لا مکر حتی القی اللّه موفیا بعهدی فیها و مؤدّبا للامانة فیما لزمنی منها غیر مستریب و لا ناکث و لا متأوّل و لا حانث اذ کان الذین یبایعون ولاة- الامر یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ. فمن نکث فانّما ینکث علی نفسه و من اوفی بما عاهد علیه اللّه فسیؤتیه اجرا عظیما.
Ва алии ани ҳзаҳи албиъаҳи алтии тўқтҳои ънқӣу бастати баҳои ядӣу аътити баҳои сФқтӣ ва мо аштрти алии фӣҳо ман вФоءу мўолоаҳу нсҳу мшоиъаҳу тоъаҳу мувофиқау иҷтиҳоду муболиғаи аҳди аллоҳ , ани ӯҳдаи кон [ анҳу ] мсӣўло ва мо ахзи алии анбёӣаҳу русулаи алайҳими ассалому алии кули аҳади ман ибодаи ман мؤкди мўосиқаҳу алии ани атшбси бмои ахзи алии минҳоу лои абдлу атиъу лои аъсӣу ахлсу лои артобу астқиму лои эмилу атмски бмои ъоҳдти аллоҳи алайҳи тамассуки аҳли алтоъаҳи бтоътҳму зўӣ алҳақу алўФоءи бҳқҳму вФоӣҳм .
و علی انّ هذه البیعة التی طوّقتها عنقی و بسطت بها یدی و اعطیت بها صفقتی و ما اشترط علیّ فیها من وفاء و موالاة و نصح و مشایعة و طاعة و موافقة و اجتهاد و مبالغة عهد اللّه، انّ عهده کان [عنه] مسئولا و ما اخذ علی انبیائه و رسله علیهم السلام و علی کلّ احد من عباده من مؤکّد مواثیقه و علیّ ان اتشّبث بما اخذ علیّ منها و لا ابدّل و اطیع و لا اعصی و اخلص و لا ارتاب و استقیم و لا امیل و اتمسّک بما عاهدت اللّه علیه تمسّک اهل الطّاعة بطاعتهم و ذوی الحقّ و الوفاء بحقّهم و وفائهم.
?фони нксти ҳзаҳи албиъаҳ ӯ шиӣои минҳо ӯ бадалати шртои ман шурӯтҳо ӯ нақзат расман ман русумҳо ӯ ғайрати умарои ман умӯрҳо мсро ӯ мълно ӯ мҳтоло ӯ мтأўло ӯ мстснёи алайҳо ӯ мкФрои анҳо ӯ адҳнт ӯ ахллти Фимои аътити ман нафасӣу Фимои ахзат ба [ ман ] ъҳўди аллоҳу мўосиқаҳи алии ани арғби ани алсбли алтии иътсми баҳои ман лои иҳқри аломонаҳу лои истҳли алғдру алхёнаҳу лои исбтаҳи шайъи ءи ани алъқўди алмъқўдаҳи ФкФрти болқрони алъзим ва ман анзлаҳ ва ман назул ба ва ман анзли алайҳу брӣти ман аллоҳу расӯлау аллоҳу расӯлаи манӣ бриӣон ва мо омнти бмлоӣкаҳи аллоҳу кутубау русулау алиўми алохр .
فان نکثت هذه البیعة او شیئا منها او بدّلت شرطا من شروطها او نقضت رسما من رسومها او غیّرت امرا من امورها مسّرا او معلنا او محتالا او متأوّلا او مستثنیا علیها او مکفّرا عنها او ادهنت او اخللت فیما اعطیت من نفسی و فیما اخذت به [من] عهود اللّه و مواثیقه علی ان ارغب عن السبل الّتی یعتصم بها من لا یحقّر الامانة و لا یستحلّ الغدر و الخیانة و لا یثبّطه شیء عن العقود المعقودة فکفرت بالقران العظیم و من انزله و من نزل به و من انزل علیه و برئت من اللّه و رسوله و اللّه و رسوله منّی بریئان و ما آمنت بملائکة اللّه و کتبه و رسله و الیوم الآخر .
Ва клмои атмлкаҳи фии вақти талаффузии бҳзаҳи алимин ӯ атмлкаҳи бақияи умрии ман моли айн ӯ варақ ӯ ҷавҳар ӯ абния ӯ сёб ӯ фарш ӯ арз ӯ ъқор ӯ зёъ ӯ соӣмаҳ ӯ заръ ӯ зръ ӯ ғайри злки ман сунуфи аломлоки алмътодаҳи ммои иҷли қадара ӯ иқли хутбаи садақаи алии алмсокини фии вуҷӯҳи сиблати аллоҳи раби Алъоламин муҳаррами алии ани ирҷъи злк ӯ шайъ ء манеҳ илои молӣу мулкии бҳилаҳи ман олҳил ӯ ваҷҳи ман алўҷўаҳ ӯ сабаби ман алосбоб ӯ таъризи ман тъоризи алоямону кули мамлуки атмлки ман зикр ӯ ансии фии вақти талаффузии бҳзаҳи алимин ӯ атмлкаҳи бақияи умрии аҳрори лўҷаҳи аллоҳи лои ирҷъи шайъи ءи ман влоӣҳму кули кроъи амлкаҳи ман добаҳ ӯ бағал ӯ ҳмор ӯ ҷамал ӯ атмлкаҳи бақияи умрии толқи фии сиблати аллоҳу кули завҷи тзўҷтҳо ӯ атзўҷҳои бақияи умрии толқи толқ ( толқ ) тлоқои боӣнои лорҷъаҳ [ фӣа ]у лои тъмиаҳи бмзҳби ман алмзоҳби алтии истъмли фӣаи алрхси фӣ мисли ҳзаҳи улҳол . *
و کلّما اتملّکه فی وقت تلفظی بهذه الیمین او اتملّکه بقیّة عمری من مال عین او ورق او جوهر او ابنیة او ثیاب او فرش او عرض او عقار او ضیاع او سائمة او زرع او ضرع او غیر ذلک من صنوف الاملاک المعتادة مما یجّل قدره او یقّل خطبه صدقة علی المساکین فی وجوه سبیل اللّه ربّ العالمین محرّم علیّ ان یرجع ذلک او شیء منه الی مالی و ملکی بحیلة من الحیل او وجه من الوجوه او سبب من الاسباب او تعریض من تعاریض الایمان و کلّ مملوک اتملّک من ذکر او انثی فی وقت تلفّظی بهذه الیمین او اتملّکه بقیة عمری احرار لوجه اللّه لا یرجع شیء من ولائهم و کلّ کراع املکه من دابّة او بغل او حمار او جمل او اتملّکه بقیة عمری طالق فی سبیل اللّه و کلّ زوج تزوّجتها او اتزوّجها بقیة عمری طالق طالق (طالق) طلاقا بائنا لارجعة [فیه] و لا تعمیة بمذهب من المذاهب الّتی یستعمل فیه الرّخص فی مثل هذه الحال. *
Ва маттии нақзати шртои ман шурӯти байъатии ҳзаҳ ӯ холовати қоидаи ман қавоидҳо ӯ астснити алайҳо ӯ куфрат ӯ тأўлти фӣҳо ӯ зикрати блсонии хилофи мо [ ҳў ] ақидатӣ ӯ лами иўоФқи зоҳири қавлии ботини амалии феълии алҳҷи илои байти аллоҳулҳаром алътиқи ббтни Маккаи сулсин ҳҷои роҷлои лои Форсои фӣҳоу ани лами аўФи бҳзаҳи алимини Флои тақаббули аллоҳи манӣ сарфану лои ъдлои алои баъди илтизомии бшроӣтҳоу хзлнии аллоҳи явми аҳтоҷи илои нусратау мъўнтаҳу аҳолнии аллоҳи илои ҳавли нафасӣу қӯтӣу мнънии ҳавлау қӯтау ҳрмнии алъоФиаҳи фии алднёу алъФўи фии алохраҳ .
و متی نقضت شرطا من شروط بیعتی هذه او خالفت قاعدة من قواعدها او استثنیت علیها او کفّرت او تأوّلت فیها او ذکرت بلسانی خلاف ما [هو] عقیدتی او لم یوافق ظاهر قولی باطن عملی فعلیّ الحجّ الی بیت اللّه الحرام العتیق ببطن مکّة ثلثین حجّا راجلا لا فارسا فیها و ان لم اوف بهذه الیمین فلا تقبّل اللّه منّی صرفا و لا عدلا الّا بعد التزامی بشرائطها و خذلنی اللّه یوم احتاج الی نصرته و معونته و احالنی اللّه الی حول نفسی و قوّتی و منعنی حوله و قوّته و حرّمنی العافیة فی الدّنیا و العفو فی الآخرة.
Ва ҳзаҳи алимини яминӣу албиъаҳи алмстўраҳи фӣҳо байъатии ҳлФти баҳои ман аввалҳо илои охирҳо ҳлФои мътқдои лўФоӣҳо ,у ҳаии лозимаи мтўқаҳи фии ънқии мъқўдаҳи баъзҳо илои баъз . Ва алниаҳи фии ҷамеъҳо неаи сиднои абди аллоҳи абии ҷаъфари аломоми алқоӣми бомари аллоҳи амири алмؤмнини атоли аллоҳи бқоءаҳи тўлои воФёи ллднёу аддӣну ъмрои коФёи ллмсолҳи аҷмъину насри роётаҳу акрами хитоба ва аъло клмтаҳу кби аъдоӣаҳу аъзи аҳбобау ашҳади аллоҳи таъолии алии нафасии бзлку кафӣ ба шҳидо . *
و هذه الیمین یمینی و البیعة المسطورة فیها بیعتی حلفت بها من اوّلها الی آخرها حلفا معتقدا لوفائها، و هی لازمة مطوّقة فی عنقی معقودة بعضها الی بعض. و النّیة فی جمیعها نّیة سیّدنا عبد اللّه ابی جعفر الامام القائم بامر اللّه امیر المؤمنین اطال اللّه بقاءه طولا وافیا للدّنیا و الدّین و عمرا کافیا للمصالح اجمعین و نصر رایاته و اکرم خطابه و اعلی کلمته و کبّ اعدائه و اعزّ احبابه و اشهد اللّه تعالی علی نفسی بذلک و کفی به شهیدا. *