Ва дарин миёнҳо хабари расида буд ки писари иғмри таркмону писарони дигари мақдамони тркмонон ки тоаш фарроши сипоҳи солори Ироқ мисол дод то эшонро бикуштанд бидон вақт ки сӯй рай мерафт , аз Балхон кӯҳ даромаданд бо бисёр тркмонони дигар ; қасди атроф мамлакат медоранд ки кини падарро аз мусулмонон бикашанд . Амир , разии аллоҳи анҳу , сипоҳи солори алии дояро мисол дод то бтўс раваду ҳоҷиби бузурги блготгини сӯии сарахс ва талиъа фиристанду аҳволи тркмонон мутолиа кунанд . Ва ҳоҷиби бузурги блготгин аз ншобўр бирафт бо ғуломону хайли худ ,у сипоҳи солори алии дигари рӯзи чаҳоршанбе . Ва нома ҳо рафт ба боколнҷор бо мҷмзон то ҳушёр ва бедор бошаду лашкарии қавӣ ба диҳистон фиристад то брбот мақом кунанд ва роҳҳо нигоҳ доранд . Ва ҳамчунин нома ҳо рафт ба нисоу бовирд то шаҳнау мардуми он навоҳии гӯши бспоаҳи солори алӣу ҳоҷиб блготгин доранд .
و درین میانها خبر رسیده بود که پسر یغمر ترکمان و پسران دیگر مقدّمان ترکمانان که تاش فراش سپاه سالار عراق مثال داد تا ایشان را بکشتند بدان وقت که سوی ری میرفت، از بلخان کوه درآمدند با بسیار ترکمانان دیگر؛ قصد اطراف مملکت میدارند که کین پدر را از مسلمانان بکشند. امیر، رضی اللّه عنه، سپاه سالار علی دایه را مثال داد تا بطوس رود و حاجب بزرگ بلگاتگین سوی سرخس و طلیعه فرستند و احوال ترکمانان مطالعه کنند. و حاجب بزرگ بلگاتگین از نشابور برفت با غلامان و خیل خود، و سپاه سالار علی دیگر روز چهارشنبه. و نامهها رفت به باکالنجار با مجمّزان تا هشیار و بیدار باشد و لشکری قوی به دهستان فرستد تا برباط مقام کنند و راهها نگاه دارند. و همچنین نامهها رفت به نسا و باورد تا شحنه و مردم آن نواحی گوش بسپاه سالار علی و حاجب بلگاتگین دارند.
Ва хилтоши мсръ ки бхўорзми рафта буд наздики хоҷаи Аҳмади абди алсмди ҷавоби номаи бозоўрд ва гуфт : марои ду рӯз нигоҳ дошту асбии қӣматӣ ва бист то ҷома ва бист ҳазор дирам бахшед ва гуфт бар асари басаи рӯз ҳаракат кунам . Ва ҷавоби номаи барин ҷумла буд ки « фармон олӣ расед бхти хоҷаи бўнсри машкони оростаи бтўқиъу дарҷи он млтФаҳи бхти олӣ ,у бандаи онро бар сару чашми ниҳод . Ва бўнсри машкон низ млтФаҳ ӣӣ набишта буд бФрмони олӣу суханӣ дар гӯш банда афганда ки аз он сахт бшкўҳид бидон сабаб ки чизеи шунӯд ки на бобат ӯсту ҳаргиз бахотир нагузаштаасту хештанро маҳал он надонад .
و خیلتاش مسرع که بخوارزم رفته بود نزدیک خواجه احمد عبد الصّمد جواب نامه بازآورد و گفت: مرا دو روز نگاه داشت و اسبی قیمتی و بیستتا جامه و بیست هزار درم بخشید و گفت بر اثر بسه روز حرکت کنم. و جواب نامه برین جمله بود که «فرمان عالی رسید بخطّ خواجه بونصر مشکان آراسته بتوقیع و درج آن ملطّفه بخطّ عالی، و بنده آن را بر سر و چشم نهاد . و بونصر مشکان نیز ملطّفهیی نبشته بود بفرمان عالی و سخنی در گوش بنده افگنده که از آن سخت بشکوهید بدان سبب که چیزی شنود که نه بابت اوست و هرگز بخاطر نگذشته است و خویشتن را محلّ آن نداند.
Хилтошро бозгардонед ва ин шуғлро ки банда меронад ббўнсри брғшӣ мФўз хоҳад кард ки мардии кофӣ ва писандидааст . Ва ҳрўни сахти хирадманду хештан дораст , ани шоءи аллоҳи таъолӣ ки дар ғайбати банда ҳамчунин бимонад . Ва абди алҷборро бо хештан меорад банда бар ҳукми фармони олӣ то пухта бозгардаду саодати хизмати даргоҳ олӣ ёфта . Банда бар асари хилтоши басаи рӯз азинҷо баравад то базӯдии бадаргоҳ олӣ расад . »у ҷавоби устодами набишта буд ҳам бмхотбаҳи муътод : ашшайхи алҷлили алсиди абии насри бен машкон , Аҳмади абди алсмди сағирау вазеъа , ва бо ваии сухан бисёр бо тавозуъи ронда , чунонкии бўнср аз он шигифт дошт ва гуфт « тамом мардӣаст ин меҳтар , вайро шинохта будам аммо надонистам ки то ин ҷойгоҳаст »у номаҳо бнздики амири барад .
خیلتاش را بازگردانید و این شغل را که بنده میراند ببونصر برغشی مفوّض خواهد کرد که مردی کافی و پسندیده است. و هرون سخت خردمند و خویشتندار است، ان شاء اللّه تعالی که در غیبت بنده همچنین بماند. و عبد الجبّار را با خویشتن میآرد بنده بر حکم فرمان عالی تا پخته بازگردد و سعادت خدمت درگاه عالی یافته . بنده بر اثر خیلتاش بسه روز ازینجا برود تا بزودی بدرگاه عالی رسد.» و جواب استادم نبشته بود هم بمخاطبه معتاد : الشّیخ الجلیل السّید ابی نصر بن مشکان، احمد عبد الصّمد صغیره و وضیعه، و با وی سخن بسیار با تواضع رانده، چنانکه بونصر از آن شگفت داشت و گفت «تمام مردی است این مهتر، وی را شناخته بودم امّا ندانستم که تا این جایگاه است» و نامهها بنزدیک امیر برد.